Λίγο ακόμα δύναμη
03/05/07
Χρειάζομαι λίγο ακόμα δύναμη
στα χέρια μου,
να ανακατεύω τα χειρόγραφα,
που με πόνο ψυχής κρατάω κρυμμένα.
Και το θρόισμά τους,
αυτή η εκκωφαντική σιωπή,
να διαλύει την ηρεμία
των τυμπάνων των αυτιών μου.
ΥΓ Χνούδι ευχαριστώ για το θρόισμα
Debate
23/09/09
Λόγια πολλά.
Και λόγια μετρημένα.
Συγχρόνως.
Και οι λέξεις στην πρέπουσα σειρά.
Και τα κόμματα και οι τελείες.
Οι τόνοι χαμηλοί
αλλά ποιος τονίζει σήμερα;
Και τα λόγια σε μία γραμμή.
Ότι θα κάνουν την Ελλάδα αρχαία.
29/08/09
Δανεικές σκέψεις
δανεικές κουβέντες
Περνάνε φευγαλέα μπροστά μου
προσφέροντάς μου ζωή.
Ουτοπικό το άπλωμα των χεριών.
Να πιαστούν από κάπου.
Να στεριώσουν για λίγο.
Μέχρι την επόμενη κατρακύλα.
Και θα υπάρξει και άλλη κατρακύλα.
Πιο μεγάλη, πιο μικρή
ο καιρός ξέρει και αυτός θα δείξει.
Δανεικός και αυτός.
Τα ίδια και τα ίδια.
Και όμως η μαυρίλα μέσα μου
είναι και αυτή δανεική.
Αλλά δανεική από τα μέσα μου.
Και ξεχρεώνω το τοκογλυφικό
χρεόγραφο με τον μουτζουρωμένο αριθμό.
Οι τόκοι είναι πολλοί αλλά υπάρχουν ακόμα
ψυχές που αντέχουν. Και αστείρευτη φαιά ουσία
να μουτζουρώνει τον αριθμό.
Μέχρι αυτός να χάσει την αξία του.
Να γίνει άπειρος και να με πνίξει.
Τα είχα πει και εδώ. Πέρισυ. Στα ίδια μέρη προσπαθούσατε να κάψετε. Τότε ήταν για τα οικόπεδα του Αγίου Στεφάνου μόνο και των γύρω περιοχών. Τα “φιλέτα”. Κρυονέρι, Σταμάτα, Ροδόπολη είναι οι περιοχές που το στρέμμα τιμάται από 200000 Ευρώ. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Φέτος υπήρχε και άλλος ένας λόγος. Είναι τυχαίο ότι η φωτιά ξεκίνησε από την περιοχή που θέλετε να φτιάξετε ΧΥΤΑ; Είναι τόσο διαβολική η σύμπτωση; Είναι τυχαίο πως το πρώτο πρωινό η πυροσβεστική (η ηγεσία) υποστήριζε πως η φωτιά είναι υπό έλεγχο με αποτέλεσμα να έχει μόνο ένα καναντέρ και ένα ελικόπτερο; Πώς γίνεται ο τόσος έλεγχος να κατακαίει ότι σχεδόν είχε απομείνει και είχε ξαναφυτρώσει τα προηγούμενα χρόνια;
Εκτός λοιπόν από άχρηστοι είστε και επικίνδυνοι. Όχι μόνο για τους πολίτες αλλά και για την φύση. Αλλά είστε και μαλάκες. Που νομίζετε ότι θα πιστέψουμε πλέον ότι παπαριά και ηλιθιότητα ξεβράζει ο βόθρος που έχετε μέσα σας. Ξέρετε τώρα για ποιές παπαριές λέω: Για το άπλετο φως που θα λάμψει, για τους ενόχους που θα τιμωρηθούν παραδειγματικά, για το καμένο δάσος που θα ξαναγίνει δάσος. Όπως έγινε δάσος και εκείνο της Πάρνηθας. Με ένα κτίσμα παραπάνω. Μια επεκτασούλα που έγινε για το καζίνο. σιγά τα λάχανα.
Ρε μαλάκες. Αν θέλατε να το κάνετε δάσος θα το περνούσατε στο κτηματολόγιο, και θα χώνατε στην φυλακή όλους τους συνετερισμούς που διεκδικούν τόσα χρόνια και όλους τους παπάδες που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος για να επεκτείνουν τα μοναστήρια τους. Άλλωστε δεν κινεί και από μόνος του υποψίες ο “οικοδομικός συνεταιρισμός δασικών υπαλλήλων”;;; Τις ίδιες υποψίες δεν κινεί και ο οικοδομικός συνεταιρισμός “Άγιος πούτσος και ΣΙΑ ΟΕ”;;; (Στην Κέρκυρα που πέρασα μία εβδομάδα φέτος δεν είδα πουθενά καμένο δάσος. Αντίθετα η βλάστηση ήταν οργιώδης. Μιλάμε υπήρχαν αυλές που είχαν κυπαρίσσια μέσα!!! Κάνοντας κουβέντα με την γυναίκα μου μου είπε πως νομίζει πως η Κέρκυρα έχει περάσει στο Κτηματολόγιο γι αυτό και δεν υπάρχουν πλέον διεκδικήσεις από τους καταπατητές. Αν δεν ισχύει αυτό τότε είναι διαφορά φιλοσοφίας από τους Ιταλοαναθρεμένους.)
Και επειδή καιρό στο κουρμπέτι (λέμε τώρα) έκανα και μία έρευνα και βρήκα τους ενόχους για τις πυρκαγιές. Όπου τους βρείτε παρακαλείστε να φωνάζετε τον πλησιέστερο μπόγια για να μπουζουριάσει τα καθάρματα.
Μερικά από τα μουνόπανα που καταζητούνται είναι τα εξής:
Γι αυτό από εδώ και πέρα περιμένω παραιτήσεις. Υψηλόβαθμες παραιτήσεις…από τον βασικό ένοχο
Άντε και καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού
Μετά την τεράστια επιτυχία του Νο1 αποφάσισα να αυξήσω τα κλικ του βλογ τούτου, διότι η κατάσταση είναι δύσκολη και η κρίση μεγάλη, με το συμπάθειο.
Στο παρακάτω δεν τραγουδάει η Etta James αλλά η τύπισσα που τραγουδάει τα σπάει λέμε.
Καπνικόν: Άμεσος, τακτικός και σημαντικός φόρος που βάρυνε την κάθε εστία που κάπνιζε (καπνικόν > καπνός), άρα και το κάθε νοικοκυριό. Π. Καλλιγάς: «Οι φορατζήδες έμπαιναν εις τάς οικίας των ντοπίων καί ερώτουν: τί καπνό φουμάρει εδώ; Κατά τήν απόκρισιν δέ έβανον τόν αναλογούντα φόρον».
Αγαπητοί φίλοι της άσπρης λέξης, καλό μήνα και καλώς ήρθατε στη νέα Άσπρη λέξη. Η σκόνη του παρελθόντος που συχνά διασώζει αυτή τη χώρα έκατσε γρήγορα για να αποκαλυφθεί και πάλι η πραγματικότητα του σήμερα.
Χρειάστηκαν 5 χρόνια από την τελευταία εθνική μας υπερήφανη στιγμή ώσπου να πάρουμε και πάλι τη δόση της εθνικής μας ταυτότητας, σαν ένεση που ανακουφίζει τον άρρωστο, του κάνει τον πόνο υποφερτό. Είναι τα μάρμαρα δικά μας; Και βέβαια είναι. Όπως θα ζήταγαν οι Γάλλοι το τελευταίο κομμάτι από τον πύργο του Άιφελ ή οι Άγγλοι το ρολόι από τον πύργο του παλατιού του Γουεστμίνστερ, εάν έλειπαν. Τα μάρμαρα λοιπόν θα πρέπει να επιστρέψουν αλλά μήπως δεν θα πρέπει να επιστρέψουν μόνον αυτά;
Δεν θα έπρεπε να επιστρέψει και η γη που χαρίστηκε σε εργολάβους ή κάηκε, τα χρήματα που άλλαξαν τσέπες για να αγοραστεί σιωπή ή συγκατάθεση, τα φακελάκια που κατατέθηκαν σε off shore για να σωθώ από την αρρώστια; Δεν θα έπρεπε μαζί με τα μάρμαρα να επιστρέψει και η αξιοπρέπεια μας, ο σεβασμός στον πολίτη, στον συνάνθρωπο;
Η αλήθεια δεν ξεχωρίζει πια από το ψέμα γιατί λείπει ο σεβασμός, γιατί η γνώση έγινε πληροφορία και η κρίση έγινε κριτική. Και δεν φταίει που άλλαξαν οι λέξεις αλλά που άλλαξαν τα νοήματα των λέξεων. Κι όμως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που εννοούν τις λέξεις, και τις παλιές και τις νέες. Υπάρχουν άνθρωποι που κοιτούν μπροστά και επιμένουν να προσπαθούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα, το ψέμα που δημιούργησε την κρίση, το ψέμα που πλούτισε από χάρτινες υπηρεσίες και θολές διαδικασίες.
Μετά την κρίση στη δισκογραφία και τον κινηματογράφο σειρά έχουν οι εφημερίδες ενώ σύντομα θα ακολουθήσει και το βιβλίο. Οι εφημερίδες δεν κατάλαβαν έγκαιρα πως δεν πουλούσαν ενημέρωση αλλά ταινίες. Ο μόνος δρόμος για να αλλάξουν τα πράγματα είναι η γνώση, η αναζήτηση της αλήθειας και η στήριξη. Στηρίξτε αυτά που αγαπάτε, αυτά που επιθυμείτε, αυτά που πιστεύετε πως είναι αληθινά.
Η άσπρη λέξη είναι ένα σάιτ που παρακολουθώ και που θα γίνω ενεργό μέλος μόλις προλάβω. Μου το γνώρισε η κουμπάρα εδώ και 8 μήνες περίπου. Λαμβάνω καθημερινά μέιλ με λέξεις και αναλύσεις σημασίας λέξεων. Σαν να μαζεύω κουκιά σε ένα σακούλι. Λέξεις που τις ξέρω και τις ξαναγνωρίζω σαν να είναι οι πρώτες μου φιλενάδες. Αυτό το μέιλ είχε πολλές γνωστές λέξεις. Τις ξαναγνώρισα.
Καλησπέρα
Γνώρισα ένα φίλο. Εδώ στα βλογ. Εξαιρετικό παιδί. Και σε αυτόν είναι αφιερωμένη η ανάρτηση. Αυτός είναι ντράμερ. Καλός είναι αλλά όχι καλύτερος από μένα. Τώρα εργάζεται ως ντι τζέι(Τα τελευταία 25 χρόνια). Τα χρόνια που έπαιζε τύμπανα είχε τύχει να παίξει σε μία συναυλία ένα τραγούδι του Χατζιδάκι που είχε γραφτεί για την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το μέσα σ’ αυτήν την βάρκα θαρρώ.. Απλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση (από αυτήν την εντύπωση βγήκαν και οι φωτογραφίες του προηγούμενου ποστ) πώς ένας πανκροκάς τουλάχιστον καταδέχεται να παίξει Βουγιουκλάκη. Εντάξει Χατζιδάκις είναι αλλά όπως και να το κάνεις αφού το πήρε η Αλίκη το εφτέλισε το κομμάτι.
Την 1η Σεπτέμβρη είναι η αρχή της Ινδίκτου (να και το ημερολόγιο που είχα βάλει).
Σήμερα ο Ίντι έχει γενέθλια. Γίνεται αισίως 354 ετών και του εύχομαι να τα εκατοστήσει.
Του αφιερώνω και ένα τραγούδι που του το ζητάνε τα γκομενάκια συνέχεια αλλά σίγουρα δεν του ζητάνε αυτήν την εκτέλεση με αυτό το σόλο ντραμς του Καπηλίδη στην μέση του τραγουδιού.
Χρόνια πολλά Ίντι ΣΕ λέω αφού για 
