18/09/2008
Ξαναγυρνάω στα πεζοδρόμια
Σε αυτά που μυρίζουν κάτουρο.
Σε αυτά με τις απύθμενες λακούβες.
Στα στενά.
Εκεί ήταν η διαδρομή μου ως τώρα.
Εκεί βρίσκεται η αλήθεια μου.
Ο δρόμος μπορεί να περιμένει.
Υπάρχει δεν υπάρχει χρόνος,
θα αναζητήσω την αλήθεια με λύσσα.
Κι ύστερα θα ξεπλυθώ με κάτουρο
και θα πηδήξω ήσυχος μέσα σε μια απ’ τις λακούβες.
Ανέκφραστος θα κοιτάω ίσια
καθώς κατεβαίνω με ορμή
ψάχνοντας τον πυθμένα.
Αυτόν που θα με σμπαραλιάσει
Αυτόν που θα με κομματιάσει.
Αυτόν που θα με εξιλεώσει.





