65,45 χιλιοστά

Η πιο μεγάλη απόσταση που έχω διανύσει. Τα 65,45 χιλιοστά.
Πρέπει να είσαι και τεράστιο αρσενικό. Κατά 90% είσαι αρσενικό, κατά 10% θηλυκό. Δεν με νοιάζει. Θα ήθελα να είσαι 100% άνθρωπος.
Αύριο είναι μεγάλη μέρα και δύσκολη. Όπως και η εβδομάδα. Όπως και οι επόμενες 15 γαμημένες μέρες.
Όλα καλά θα πάνε λέω. Και το πιστεύω. Χάριν στα δύο μάτια του γιατρού που σε κοιτάνε που και που.
Το σακούλι γερό. Τα όργανα στη θέση τους. Χέρια, πόδια. Αυχένας. Κόκκαλο στην μύτη. Όλα καλά ως τώρα.

Και εσύ αγαπημένη μου να του προσφέρεις τα πάντα. Να έχεις στερηθεί τα πάντα. Σε ευγνωμονώ για πάντα.

Θέλω να είστε καλά και οι δύο. Μόνο αυτό.

ΥΓ Ήταν ίσως, οι πιο δύσκολες λέξεις που έχω γράψει.

Δύσκολες λέξεις

Δύσκολες λέξεις

14/06/09

Απαθανάτιση

Απαθανατίζω στιγμές
παραλείποντας το άγγιγμα
για να τις έχω για αργότερα.
Και όταν αυτές γεράσουν
δεν θα μπορούν…

Κρύσταλλο

Κρυστάλλινες σκέψεις
έμειναν στο χρονοντούλαπο
μαρμαρωμένες,
σε ένα άλλο βασίλειο
του πέρα.

Αποστειρωμένος

Αποστειρωμένες εικόνες
απλωμένες στο σχοινί
ποζάροντας μπροστά
στον ομαδικό τάφο
χαμογελούν παγωμένες.

Αχλή

Ξεκινάν οι εικόνες
το ταξίδι της επιστροφής,
με ένα Άλφα και ένα σχεδόν Ωμέγα
και τελειώνουν με σχεδόν μεσαία γράμματα.
Σχεδόν μέτριες.

Αγαπάω

Ξεκινάει με άλφα
και τελειώνει με ωμέγα αγκαλιά με τις εικόνες.
Αν και στο τέλος
πλήρης συναισθημάτων
πεθαίνεις στο Άλφα
και ανασταίνεσαι στο Ωμέγα.
Ένα με τις εικόνες.

Ελευθερία

Κλεισμένος σε έναν κλίβανο
εξατμίζεται η ψυχή
σαν τις αναθυμιάσεις της ελευθερίας.
Δυο μαύρα περιστέρια
κατά το πέρας των εργασιών
σηκώνουν το κουφάρι και το απλώνουν
στο σχοινί της μπουγάδας.
Σαν άλλη μια φωτογραφία.

Πλήθος

Πλήθος ακέφαλων σωμάτων
φωτογραφίζουν την στιγμή
που το κενό σώμα εισέρχεται στην οπτική τους.
Ενώ η ψυχή
παρατηρεί τα τεκταινόμενα
αρνούμενη πεισματικά να αποδώσει ευθύνες.

Μαύρο

Το έρκος είναι πάντα εκεί.
Πότε καλυπτόμενο με ένα μαύρο σύννεφο
πότε όχι.
Σ’ αυτό το μαύρο,
αν και δεν το επιθυμώ πάντα,
έχω δει το πιο όμορφο πράσινο.

*Ευχαριστώ τον Spy γιατί το ερέθισμα ήταν οι δύσκολες εικόνες του.

Λίγο ακόμα

Λίγο ακόμα κράτα. Σε εσένα το λέω ακούς; Υπάρχει λόγος.

Λίγο ακόμα δύναμη

Λίγο ακόμα δύναμη

03/05/07

Χρειάζομαι λίγο ακόμα δύναμη
στα χέρια μου,
να ανακατεύω τα χειρόγραφα,
που με πόνο ψυχής κρατάω κρυμμένα.
Και το θρόισμά τους,
αυτή η εκκωφαντική σιωπή,
να διαλύει την ηρεμία
των τυμπάνων των αυτιών μου.

ΥΓ Χνούδι ευχαριστώ για το θρόισμα

Debate

Debate

23/09/09

Λόγια πολλά.
Και λόγια μετρημένα.
Συγχρόνως.
Και οι λέξεις στην πρέπουσα σειρά.
Και τα κόμματα και οι τελείες.
Οι τόνοι χαμηλοί
αλλά ποιος τονίζει σήμερα;
Και τα λόγια σε μία γραμμή.
Ότι θα κάνουν την Ελλάδα αρχαία.

Sweet dreams

Δανεικές σκέψεις

29/08/09

Δανεικές σκέψεις
δανεικές κουβέντες
Περνάνε φευγαλέα μπροστά μου
προσφέροντάς μου ζωή.

Ουτοπικό το άπλωμα των χεριών.
Να πιαστούν από κάπου.
Να στεριώσουν για λίγο.
Μέχρι την επόμενη κατρακύλα.

Και θα υπάρξει και άλλη κατρακύλα.
Πιο μεγάλη, πιο μικρή
ο καιρός ξέρει και αυτός θα δείξει.
Δανεικός και αυτός.
Τα ίδια και τα ίδια.

Και όμως η μαυρίλα μέσα μου
είναι και αυτή δανεική.
Αλλά δανεική από τα μέσα μου.
Και ξεχρεώνω το τοκογλυφικό
χρεόγραφο με τον μουτζουρωμένο αριθμό.

Οι τόκοι είναι πολλοί αλλά υπάρχουν ακόμα
ψυχές που αντέχουν. Και αστείρευτη φαιά ουσία
να μουτζουρώνει τον αριθμό.
Μέχρι αυτός να χάσει την αξία του.
Να γίνει άπειρος και να με πνίξει.

Καιροσκόπος

Τα είχα πει και εδώ. Πέρισυ. Στα ίδια μέρη προσπαθούσατε να κάψετε. Τότε ήταν για τα οικόπεδα του Αγίου Στεφάνου μόνο και των γύρω περιοχών. Τα “φιλέτα”. Κρυονέρι, Σταμάτα, Ροδόπολη είναι οι περιοχές που το στρέμμα τιμάται από 200000 Ευρώ. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Φέτος υπήρχε και άλλος ένας λόγος. Είναι τυχαίο ότι η φωτιά ξεκίνησε από την περιοχή που θέλετε να φτιάξετε ΧΥΤΑ; Είναι τόσο διαβολική η σύμπτωση; Είναι τυχαίο πως το πρώτο πρωινό η πυροσβεστική (η ηγεσία) υποστήριζε πως η φωτιά είναι υπό έλεγχο με αποτέλεσμα να έχει μόνο ένα καναντέρ και ένα ελικόπτερο; Πώς γίνεται ο τόσος έλεγχος να κατακαίει ότι σχεδόν είχε απομείνει και είχε ξαναφυτρώσει τα προηγούμενα χρόνια;

Εκτός λοιπόν από άχρηστοι είστε και επικίνδυνοι. Όχι μόνο για τους πολίτες αλλά και για την φύση. Αλλά είστε και μαλάκες. Που νομίζετε ότι θα πιστέψουμε πλέον ότι παπαριά και ηλιθιότητα ξεβράζει ο βόθρος που έχετε μέσα σας. Ξέρετε τώρα για ποιές παπαριές λέω: Για το άπλετο φως που θα λάμψει, για τους ενόχους που θα τιμωρηθούν παραδειγματικά, για το καμένο δάσος που θα ξαναγίνει δάσος. Όπως έγινε δάσος και εκείνο της Πάρνηθας. Με ένα κτίσμα παραπάνω. Μια επεκτασούλα που έγινε για το καζίνο. σιγά τα λάχανα.

Ρε μαλάκες. Αν θέλατε να το κάνετε δάσος θα το περνούσατε στο κτηματολόγιο, και θα χώνατε στην φυλακή όλους τους συνετερισμούς που διεκδικούν τόσα χρόνια και όλους τους παπάδες που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος για να επεκτείνουν τα μοναστήρια τους. Άλλωστε δεν κινεί και από μόνος του υποψίες ο “οικοδομικός συνεταιρισμός δασικών υπαλλήλων”;;; Τις ίδιες υποψίες δεν κινεί και ο οικοδομικός συνεταιρισμός “Άγιος πούτσος και ΣΙΑ ΟΕ”;;; (Στην Κέρκυρα που πέρασα μία εβδομάδα φέτος δεν είδα πουθενά καμένο δάσος. Αντίθετα η βλάστηση ήταν οργιώδης. Μιλάμε υπήρχαν αυλές που είχαν κυπαρίσσια μέσα!!! Κάνοντας κουβέντα με την γυναίκα μου μου είπε πως νομίζει πως η Κέρκυρα έχει περάσει στο Κτηματολόγιο γι αυτό και δεν υπάρχουν πλέον διεκδικήσεις από τους καταπατητές. Αν δεν ισχύει αυτό τότε είναι διαφορά φιλοσοφίας από τους Ιταλοαναθρεμένους.)

Και επειδή καιρό στο κουρμπέτι (λέμε τώρα) έκανα και μία έρευνα και βρήκα τους ενόχους για τις πυρκαγιές. Όπου τους βρείτε παρακαλείστε να φωνάζετε τον πλησιέστερο μπόγια για να μπουζουριάσει τα καθάρματα.

Μερικά από τα μουνόπανα που καταζητούνται είναι τα εξής:

Γι αυτό από εδώ και πέρα περιμένω παραιτήσεις. Υψηλόβαθμες παραιτήσεις…από τον βασικό ένοχο

Άντε και καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού