30
Ιαν.
08

Το πρώτο ποστ εδώ…

Το πρώτο ποστ εδώ πρέπει να είναι αγωνιστικό.Έτσι το επιβάλουν τα μέσα μου.Έτσι απαντώντας σε ένα παιχνίδι του zaphod που με καλεί να γράψω ένα αγαπημένο μου ποίημα σαν μια μορφή αντίδρασης στους καιρούς παραθέτω το ακόλουθο σαν ένα από τα αγαπημένα μου.Είναι η «Γιορτή» του Αγγελάκα.Ξέρω δεν είναι μόνο στίχοι αλλά υπάρχουν στο βίντεο.Ένα τραγούδι που μου φέρνει μία ανοιξιάτικη θλίψη.Αγαπημένο έβερ.Και αγωνιστικό…

Και ένα ποίημα…επίσης αγαπημένο…

Κική Δημουλά

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1948
Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.
Στο άλλο χέρι
κρατώ πέτρα.
Με χάρη και έπαρση.
Υπόνοια καμιά
ότι προειδοποιούμαι γι’ αλλοιώσεις,
προγεύομαι άμυνες.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε άγνοια κάποτε.
Χαμογελώ.Η καμπύλη του χαμόγελου,
το κοίλο αυτής της διαθέσεως,
μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο,/έτοιμο.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Και προδιάθεση νίκης.
Το βλέμμα βυθισμένο
στο προπατορικό αμάρτημα:
τον απαγορευμένο καρπό
της προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.
Η σκιά μου, παιχνίδι του ήλιου μόνο.
Φοράει στολή δισταγμού.
Δεν έχει ακόμα προφθάσει να είναι
σύντροφός μου ή καταδότης.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
πέρασ’ επάρκεια κάποτε.
Συ δεν φαίνεσαι.
Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
για να ‘χω σταθεί στην άκρη του
κρατώντας λουλούδι
και χαμογελώντας,
θα πει πώς όπου να ‘ναι έρχεσαι.
Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
ζωή πέρασε κάποτε.

 

Μεταφέρθηκα εδώ μετά από παρακίνηση της Μαφίοζας και του Γιώργου Μαργαρίτη.

Να ευχαριστήσω πολύ τον Γιώργο για τις πολύτιμες συμβουλές του αλλά και την mamma για τον χρόνο που αφιέρωσε για μένα.Επίσης τον nuclear που είναι δίπλα μου στα εύκολα και στα δύσκολα.

Να παραθέσω αυτό το παιχνίδι,όταν βρούν χρόνο, στους εξής(θα ήμουν υπόχρεος αν το ξεκινούσαν γιατί αισθάνθηκα πολύ όμορφα όταν κάνοντας μια βόλτα στα μπλόγκς είδα ότι πολλά είχαν γεμίσει από ποιήματα):

Γιώργος Μαργαρίτης

Μαφιόζα

an205

Άντα Φτυς

Νεροπιστολέρο

Πατσιούριον

Υπερρεαλίστρια

Ψυχάκιας

Advertisements

40 Responses to “Το πρώτο ποστ εδώ…”


  1. Ιανουαρίου 30, 2008 στο 5:20 μμ

    Πολύ μαυρίλα βρε παιδί μου! Είδα κι έπαθα να το βρω… Είναι και η ηλικία βλέπεις!!
    Αν δεν ήταν το νταβαντούρι απ’ τη «γιορτή», ακόμα θα ‘ψαχνα… χαχαχαχα
    Νάις το μιτ γιου εγκέν!! ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ ΤΟ «ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΤΣΑΡΔΙ»

  2. Ιανουαρίου 30, 2008 στο 8:20 μμ

    Καλορίζικο!
    Φοβερό της Δημουλά το ποίημα!

  3. Ιανουαρίου 30, 2008 στο 8:37 μμ

    @το τέρας της αμάθειας

    Είδες μαυρίλα;ναίς του μιτγιου και γουέλκαμ και σε σένα.
    α…και σιγά την ηλικία…

    @Γκρινιάρης

    Ευχαριστώ πολύ αγαπητέ…να περνάς

  4. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:54 πμ

    @mamma

    Ευχαριστώ πολύ γλυκειά mamma.Η Δημουλά είναι σταθμός για μένα.Χαίρομαι που σου αρέσει.

    Φιλί…

  5. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 1:27 πμ

    Καλορίζικο το νέο σου σπίτι !!

    Ελπίζω να έσπασες το ρόδι και να μπήκες με το δεξί…

    Για το post δεν λέω τίποτα, μου άρεσε όπως όλα !

  6. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 11:58 πμ

    Καλημερα.
    Πρωτα απ’ όλα καλορίζικο το νέο κατάστημα.
    Υστερα, απο το ποίημα κρατώ τη φράση για το χαμόγελο που μοιάζει με τόξο.
    Μου άρεσε αυτός ο συνειρμός.
    Επειδή ξέρω την δύναμη του χαμόγελου, στο εύχομαι να πετύχεις τα πάντα με αυτό.
    Οτιδήποτε άλλο μπορεί να μην ειναι το ίδιο ευχάριστο.
    Να σαι καλά.

  7. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 2:29 μμ

    Ουπς!Πάλι εκτίθεσαι;
    …so you think you can change..
    Καλορίζικο!Ωραία αρχίσαμε.:-)))

  8. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 2:34 μμ

    Καλορίζικο! Τα ανέβασα κι εγώ τα ποιηματάκια!

  9. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 2:35 μμ

    Ήρθα κι εγώ! Ήρθα!
    Μαυρίλα ξεμαυρίλα, μια χαρά το βρίσκω. Εμένα μου αρέσει.

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση -πράγμα πολύ παράξενο για μένα- προτιμώ τον Αγγελάκα. Έπρεπε να παραθέσεις τους στίχους και γραπτά. Για τη Δημουλά…αν κι έχω πολλά βιβλία της, έχω και πολλές ενστάσεις…Για «δεξιούλα» την κόβω τελικά κι αυτό μάλλον έρχεται σε αντίθεση με οποιαδήποτε αντίσταση…
    ΈνιγουέιΖΖΖ…

    Πολλά φιλιά και καλό ρισταρτ μάι φρεντ 🙂

  10. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 2:50 μμ

    Ήρθα κι εγώ! Ήρθα!
    Μαυρίλα ξεμαυρίλα, μια χαρά το βρίσκω. Εμένα μου αρέσει.

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση -πράγμα πολύ παράξενο για μένα- προτιμώ τον Αγγελάκα. Έπρεπε να παραθέσεις τους στίχους και γραπτά. Για τη Δημουλά…αν κι έχω πολλά βιβλία της, έχω και πολλές ενστάσεις…Για «συντηρητικούλα» την κόβω τελικά κι αυτό μάλλον έρχεται σε αντίθεση με οποιαδήποτε αντίσταση…
    ΈνιγουέιΖΖΖ…

    Πολλά φιλιά και καλό ρισταρτ μάι φρεντ 🙂

  11. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 2:54 μμ

    Καλέ, σβήστε το το δεύτερο. Καταλάθος βγήκε 😉
    Σβήστε κι αυτό. Χιχιχι!
    Το καινούργιο σου μπλογκ δε με θέλει:-(

  12. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 3:31 μμ

    Καλορίζικο!! Υπέροχο σου ταιριάζει. Προσωπικά σ΄ευχαριστώ διότι έχουμε σύμπνοια απόψεων και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα!

    Τιμή μου που κάλεσες, φίλε Island!

    Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
    Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
    Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

    Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι
    σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
    μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένει
    πλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.
    Οι Ουγκό με «Τιμωρίες» την τρομερή
    των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
    Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
    μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

    Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι
    και αν οι Μποντλέρ εζήσανε νεκροί,
    η αθανασία τους είναι χαρισμένη.
    Κανένας όμως δεν ανιστορεί
    Και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
    τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
    Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
    μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

    Του κόσμου η καταφρόνια τους βαραίνει
    κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι και ωχροί,
    στην τραγικήν απάτη τους δομένοι
    πως κάπου πέρα η δόξα καρτερεί,
    παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
    Μα ξέροντας πως όλοι τους ξεχνούνε,
    νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
    μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

    Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
    «Ποιος άδοξος ποιητής» θέλω να πούνε
    «την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
    μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι;»

    Την καλησπέρα μου!

  13. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 3:33 μμ

    Μεγιέςςςςςς.. Πολύ όμορφα ειναι εδω..:)
    ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΟΙΗΜΑ island!! Είχες περάσει απο
    τη δικη μου αναρτηση? Μαλλον δεν θα ειχες βρει χρονο..
    ειχα βαλει Δημουλα το ιδιο ποιημα.. 🙂
    perfect..

  14. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:18 μμ

    @Oursoula

    Αγαπητή χαζοβιόλα υπερβάλεις.Δεν μπορεί να σου αρέσυν όλα.Μπήκα με το αριστερό καθότι αριστερόφρον με δεξιά αισθήματα και κεντρώα πάθη.

    Φιλί φιλί φιλί

    @tzonakos

    Σε ευχαριστώ πολύ φίλε Τζονάκογια τις ευχές σου…ανταποδίδω.

    @Λεμονάτη

    Μπήκες με δεξί κλίκ και όλα πάνε δεξιά.Ακόμα και στην κυβέρνηση το ίδιο συμβαίνει.

    Φιλί….

  15. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:25 μμ

    @Utopia

    Πάλι και ξανά και συνεχίζω να μην βάζω μυαλό.Σε ευχαριστώ πολύ

    Φιλί…

    @patsiouri

    Πατσιουράκι σε ευχαριστώ πολύ.Μαγεία τα ποιήματά σου

    @leigh-cheri

    Χαίρομαι που σε βλέπω και εδώ.Θα τους έβαζα και τους στίχους αλλά θα έβγαινε πολύ μεγάλο το σεντόνι.Είναι πολυ καλοί οι άτιμοι.

    Η Δημουλά για μένα ξεκίνησε με λατρεία συνεχίστηκε η σχέση με μίσος και απέχθεια(λόγω των λόγων που αναφέρεις)και συνεχίζεται με λατρεία πάλι αφού πήγα και την άκουσα ζωντανά(σαν να πήγα σε σκυλάδικο ακούστηκε αυτό).Είναι μυστήρια περίπτωση πάντως.Ευχαριστώ για τις ευχές.

    Δεν σβήνει τίποτα εδώ.Ότι γράψει δεν ξεγράφει.

    Φιλί

  16. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:33 μμ

    @surrealist

    Υπερρεαλίστρια.Το ποίημα είναι υπέροχο.Από τα εύθυμα του Καρυωτάκη.Από αυτά που μου αρέσουν.Το μόνο που με χάλασε να σου πω την αλήθεια είναι το τραγούδι του Παπακωνσταντίνου.Δεν του ταιριάζει κατά την γνώμη μου.Είναι πολύ ψηλομύτης(και σόρρυ αν είναι από τους αγαπημένους σου).Ο Καρυωτάκης θα έπρεπε να μελοποιηθεί,για μένα πάντα,από έναν άσημο ταγουδοποιό μιάς και σε εκείνον αναφέρεταισε πρώτη φάση.Το παιχνίδι ήταν να ανεβάσεις κάτι στο μπλόγκ σου και να τ προωθήσεις αν θες αλλού.Αλλά και εδώ ευπρόσδεκτο είναι και με γεμίζει με χαρά.

    Φιλί…ακούς;

  17. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:35 μμ

    @roadartist

    Δεν θυμάμαι αν προηγήθηκε η επίσκεψή μου στο μπλόγκ σου ή όχι της ανάρτησής μου.Και να το είχα δει ότι το έχεις ανεβάσει το ίδιο θα έβαζα πάλι.Είναι το αγαπημένο μου.

    Είδες ωραία που είναι εδώ;Αν και μου λείπει το άλλο μπλογκ.Μπορεί να το κάνω κάτι άλλο…Είδωμεν.Καλώς σε βρήκα και εδώ

    Φιλί

  18. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:52 μμ

    μεγειά μεγειά!!!! 🙂

    πολύ ωραίο το καινούργιο μπλογκ! και το ποίημα τέλειο! έχει γράψει μερικά…. φαίνεται απ’ τη ζωή μου, ζωή πέρασε κάποτε…
    να γράφεις συνέχεια ε!!!

  19. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 4:53 μμ

    kalws se brhkame k edw magka..poly wraio to neo spitiko su..

  20. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 5:16 μμ

    Καλορίζικος! Χαίρομαι που μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την Κική Δημουλά

  21. Ιανουαρίου 31, 2008 στο 6:36 μμ

    Καλή αρχή, φίλτατε! Αφού το έφτιαξες όπως σου αρέσει, δε θα μπορούσε να μην είναι καλό.
    Και η επιλογή του τραγουδιού, επίσης…
    Την καλησπέρα μου. Θα περιμένουμε τα νεότερά σου.

  22. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 10:13 πμ

    Καλημέρα καλό μήνα, με βρίσκεις σύμφω νη και αν σου πω ότι το είχα μαντέψει, ότι αυτό θα έλεγες, όχι πως μαντεύω πάντα σωστά. Τώρα σχετικά με το τι έπρεπε να κάνω, συγνώμη, λάθος εννόησα…
    Το πιο σπουδαίο όμως είναι αυτό το ΑΚΟΥΣ; Το κρατάω και το απάζομαι, το αισθάνομαι και σ΄ευχαριστώ… Το χρειάζομαι!!
    Όλα καλά!

  23. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 10:14 πμ

    Υ.Σ. εννοώ την επισήμανσή σου στα περί του Παπακωνσταντίνου :}

  24. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 11:28 πμ

    Κανονική μετακόμιση! Έφερες και τα παλιά σου πράγματα απ’ ότι βλέπω εδώ.
    Το ποίημα δεν το συζητώ, super.

    Μπορείς να πεις και εσύ:
    «Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου
    πέρασα από blogspot κάποτε»

    Καλημέρα, καλό μήνα και καλό νέο ξεκίνημα!

  25. 29 fpboy
    Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 11:47 πμ

    Ωραίο το καινούργιο σου σπίτι !!!!!
    Πολυ »κομψό» !
    Άντε καλο μήνα και καλά ποστ !!!!

  26. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 9:12 μμ

    @foteinoula
    Ευχαριστώ ευχαριστώ…Έχει γράψει η άτιμη!!!

    φιλί

    @magicrobot

    θενκ γιου μάι φρέντ

    @pastaflora

    Ευχαριστώ..υπάρχουν πολλοί σαν και εμάς αγαπητή ευτυχώς.Στην διάλεξή της στομέγαρο είχαν πάει περίπου 2000 άτομα.Δεν είναι λίγος κόσμος για ποίηση…

  27. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 9:15 μμ

    @angelos

    Ευχαριστώ και σένα αλλά και όλη την παρέα.

    @kitsosmitsos

    Χαίρομαι που σου αρέσει φίλε μου.Θα έχεις νεότερά μου.Να ξεσφίξουνλίγο οι κώοι από τις εξετάσεις και θα είμαι διαθέσιμος φίλε.

    @zaphod

    Ευχαριστώ συναγωνιστή

  28. Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 9:24 μμ

    @surrealist

    Και εγώ είχα μαντέψει ότι το σημαντικό θα ήταν το ακούς;…Ακούς τελικά.Χαίρομαι που είσαι εδώ…καλά;Καλό μήνα να έχεις και θα τα πούμε εμείς.
    Χαίρομαι που έχω κάτι που χρειάζεσαι και στο δίνω.

    Φιλί

    @Radio Marconi

    Αγαπητέ ραδιοπειρατή ευχαριστώ πολύ.Ήθελα να έχω και τα παλιά πράγματα μαζί μου.Είμαι συναισθηματικά δεμένος.Δεν ήρθαν τα βίντεος αλλά θα τα ξαναβάλω.Την μπλογκσπότ και το εκεί ποστ προς το παρόν δείχνει ακυβέρνητο αλλά δεν θα το αφήσω έτσι.Κάτι θα βάλω.Ο χρόνος θα δείξει.Έχω κάτι στον νού μου πάντως…Θα τα πούμε φίλε

    @fpboy

    Καλό μήνα φωτογράφε.Ευχαριστώ για τα λόγια σου.

  29. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 1:01 μμ

    Καλορίζικο island 😀
    Ευχαριστώ και για την πρόσκληση. Θα απαντήσω σύντομα.

  30. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 3:45 μμ

    @neropistolero

    Θένκς φίλε.Θα περιμένω 🙂

  31. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 5:26 μμ

    Το καινούργιο σου μπλογκι 🙂 προστέθηκε στη λίστα μου αγαπητέ..
    καλο σκ 🙂

  32. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 7:51 μμ

    @roadartist

    Θένκς αγαπητή…ανταποδίδω

  33. Φεβρουαρίου 2, 2008 στο 9:12 μμ

    Με γειά με γειά! Καλορίζικο! Καλό μήνα να έχουμε..

  34. Φεβρουαρίου 3, 2008 στο 11:59 πμ

    Γειά σου νησιώτη! Και μιάς και ξεκινάς με ποιήμα ακόμα καλύτερα…σου έχομαι να συνεχίσεις με ποιότητα και ουσία.
    Εμείς αντιστεκόμαστε στην τηλεόραση αυτή την περίοδο και γι’ αυτό και παρακινούμε όσους μπορούμε να συμμετέχουν κλείνοντας το κουτί στις 11 Φεβρουαρίου. Μπορείς να επισκεφτείς το post μου και να ΔΕΙΣ!
    Καλή συνέχεια!

  35. Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 10:23 πμ

    @egournelou

    Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Εγώ αντιστέκομαι στην τιβι τους τελευταίους 6 μήνες.Θα έρθω όμως να δω την κίνησή σας.Καλώς ήρθες


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιανουαρίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: