30
Μαρ.
08

Μπλογκοπαίγνια Νο (έχασα το λογαριασμό)…

1590242-94b73e186b7e113dc1072cc110d7edd6.jpg 

Μετά από πρόσκληση από το νησί με τους καθρέπτες απαντάω στο πρώτο παιχνίδι και μετά από πρόσκληση της υπερρεαλίστριας απαντώ στο δεύτερο.Το πρώτο λέει να δείξω πως θα έλεγα το σ’αγαπάω σε κάποια και το δεύτερο λέει να αναφέρω μία ιστορία απιστίας(ωραία σύνδεση κάνουν και τα δύο τους).

Νούμερο ένα:

Το σ’αγαπάω θα το έλεγα με τραγούδι μόνο.Και επειδή υπάρχουν πολλά αγαπημένα.Θα παραθέσω δύο.Απολαύστε τα.

No δύο:

Μία ιστορία απιστίας δεν μπόρεσα να βγάλω δικιά μου.Θα πω όμως την εξής,μία είδηση που είχε περάσει στα ψιλά γιατί ίσως εμπλέκεται μία χριστιανική αίρεση στην υπόθεση.Απολαύστε και θαυμάστε το μεγαλείο της απιστίας:

Για να χρειαστούν πάνω από 600 συλλήψεις στην ήσυχη Κοπεγχάγη μέχρι να αρχίσει να κατεδαφίζεται το «Σπίτι της Νεολαίας», κάποια ανάγκη θα εξυπηρετούσε το έρημο το κτίριο. Κάτι περισσότερο θα υπάρχει σ’ αυτή την ιστορία πέρα από τις εικόνες των συγκρούσεων των αστυνομικών με τους μαυροντυμένους νέους.

Το τεραώροφο Ungdomshuset ήταν ένας χώρος έκφρασης, ένα κέντρο δραστηριοτήτων, κουλτούρας και δημιουργικότητας που ξέφευγε από τους συνήθεις μηχανισμούς ελέγχου. Ενας νέος καλλιτέχνης που δεν είχε μπει στο κύκλωμα των γκαλερί μπορούσε να εκθέσει τα έργα του εκεί. Ενας νέος σκηνοθέτης που δεν είχε βρει εταιρεία διανομής μπορούσε να προβάλλει τις ταινίες του εκεί. Μουσικά γκρουπάκια έκαναν τις πρόβες τους εκεί. Αγνωστοι αλλά και πασίγνωστοι ερμηνευτές εμφανίζονταν σε συναυλίες, με ελάχιστο ή καθόλου εισιτήριο. Εφηβοι και φοιτητές στην γνωστή οικονομική κατάσταση «ταπί και ψύχραιμοι» δεν ήταν αναγκασμένοι να μένουν απομονωμένοι στα σπίτια τους και να παίζουν βιντεογκέιμ. Είχαν ένα χώρο συνάντησης και φιλοξενίας που δεν τους ζητούσε να καταναλώσουν απολύτως τίποτα (άντε, υπήρχαν και μπίρες, σε χαμηλή τιμή, στο αυτοσχέδιο μπαρ, και φαγητό, μαγειρεμένο σε γιγάντια κατσαρολικά).

Για όλ’ αυτά δεν χρειαζόταν να ευχαριστήσουν κανέναν κρατικό ή ιδιωτικό οργανισμό, καμία εκκλησία και κανένα κόμμα. Το κτίριο με τη μεγάλη ιστορία για την πορεία του εργατικού κινήματος το είχαν καταλάβει από το 1982 μερικές εκατοντάδες νέοι. Ζούσαν μέσα και άνοιγαν τις πόρτες του σε χιλιάδες επισκέπτες.

Τα παραπάνω ακούγονται ελαφρώς Κινέζικα για τη γενιά του The Mall, για την οποία ο δημόσιος χώρος είναι το εμπορικό κέντρο. Τη γενιά που θεωρεί φυσικό η συνάντηση, η γνωριμία, το φαγητό, το ποτό, η βόλτα να γίνονται στο χώρο που είχαν την καλοσύνη να παραχωρήσουν τα λαμπερά μαγαζιά με τις ωραίες βιτρίνες. Σε ένα χώρο όπου όλα είναι καθαρά, ευχάριστα, κλειστά, προστατευμένα από οποιοδήποτε άλλο μήνυμα πλην της εκκωφαντικής προτροπής για κατανάλωση. Ολο και περισσότερο, οι νέοι «δημόσιοι» χώροι δεν είναι χώροι ελευθερίας και έκφρασης αλλά χώροι παθητικότητας, όπου η επιλογή εξαντλείται στον κατάλογο των blockbuster που παίζει το Village.

Από χθες, το Ungdomshuset δεν υπάρχει. Μια χριστιανική αίρεση, η Faderhuset το αγόρασε από τον δήμο της Κοπεγχάγης και έπειτα από πολλές καθυστερήσεις, αντιδράσεις και συγκρούσεις, κατάφερε να αρχίσει την κατεδάφισή του. Δεν χρειάζεται να φοράει κανείς δεκάδες σκουλαρίκια, να έχει ροζ μαλλιά και να θέλει να ρίξει το κράτος για να θεωρεί ότι η κατεδάφιση είναι κακή εξέλιξη. Στο Ungdomshuset έμεναν κυρίως «αυτόνομοι» (η δανέζικη εκδοχή των αντιεξουσιαστών). Ομως, το αίτημα για νέες συλλογικότητες, για λιγότερο ασφυκτικά πλαίσια πολιτιστικής έκφρασης και για οικονομικότερη ψυχαγωγία αφορά πολύ ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού. Αφορά ακόμη και όσους πίνουν πού και πού, μετά τα ψώνια τους, έναν καφέ στο The Mall.

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδής…

Advertisements

57 Responses to “Μπλογκοπαίγνια Νο (έχασα το λογαριασμό)…”


  1. Μαρτίου 30, 2008 στο 1:35 μμ

    Πολύ μου άρεσε αυτή η επαναστατική εκδοχή της απιστίας. Και δεν είχα δει ποτέ το βιντεάκι της ιστορίας.
    Φαντάσου πόσα «σ’αγαπώ» θα είχαν ειπωθεί μέσα στο Ungdomshuset…

  2. Μαρτίου 30, 2008 στο 1:40 μμ

    @μια αντανάκλαση

    Αυτή η ιστορία μου άρεσε.Και μου άρεσε γιατί μόλις της έμαθα πέρισυ τον Μάρτη ζήλεψα για τον δυναμισμό κάποιων λαών που ξεφεύγουν από την δικιά μας γενιά του μολ.Χαίρομα που σου άρεσε και σένα.Τα σ’αγαπώ που θα είχαν ειπωθεί στο σπίτι του λαού(ungdomshuset)θα ήταν πολλά και ίσως πιο αληθινά απόαυτά που λέγονται σε οποιεσδήποτε άλλες κοινωνικές συνεβρέσεις.Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου αγαπητή…

  3. Μαρτίου 30, 2008 στο 3:25 μμ

    Καλημέρα καλέ μου Island, τον θαυμασμό μου, διότι διαλέγεις αγαπημένα τραγούδια και γιατί συνδέεις τόσο καλά το ένα θέμα με το άλλο, εναλλάσοντάς τα με τις εικόνες της παρακμής της εποχής και των τάσεων της.

    Μου άρεσε τόσο πολύ η ιστορία και επειδή την πέρασαν στα ψιλά γράμματα, σωστά πράττεις και την δημοσιεύεις!!

    (δεν τελείωσε ακόμα το παιγνίδι της απιστίας, θα επιστρέψω, όπως έχω υποσχεθεί, απλώς κάνω μικρό διάλειμα με εμβόλημα άλλα θέματα-μπλογκοπάιγνιδα)

    Την καλησπέρα μου, καλή συνέχεια!

  4. Μαρτίου 30, 2008 στο 5:13 μμ

    @surrealist

    Χαίρομαι που σου άρεσε αγαπητή υπερρεαλίστρια.Τα πάντα συνδέονται γιατί τα πάντα μας αφορούν.Καλή συνέχεια και σε σένα.

  5. Μαρτίου 31, 2008 στο 9:33 πμ

    Ρε συ δε σου κάνω πλάκα το ποστ με συγκλόνισε!
    Αρχικά το Μινόρε της Αυγής που μου θύμισε μιά χαμένη αγάπη. Δε το άκουσα ολόκληρο για να καταλάβεις. Ήρθε μετά κι η χαριστική βολή από το Ungdomshuset. Τελικά οι μπάτσοι και οι φανατικοί είναι παντού ίδιοι και τσάμπα γκρινιάζουμε εμείς για τους δικούς μας. Όλοι είναι @δια και μ$@^@&#!*πανα. Μου φαίνεται θα το αναδημοσιεύσω.

  6. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:18 πμ

    @Humma Kavula

    Ευχαριστώ πολύ φίλε.Έτσι είναι.Οι μπάτσοι δεν έχουν χώρα.Παντού οι ίδιοι είναι.Και όλα αυτά λόγω μια χριστιανικής αίρεσης.Αναδημοσίευσέ το αν θες.Είναι μια ιστορία που λίγοι την ξέρουν αλλά αξίζει της προσοχής μας.Δείχνει κάποια στοιχεία της δομής της κοινωνίας μας.Καλημέρα φίλε…

  7. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:21 πμ

    Έξω βγαίνουν στους δρόμους για τέτοιες ιστορίες κι εδώ βάζουν φωτιά στις καταλήψεις όπως έγινε στο Κτήμα Πραπόπουλου στο Χαλάνδρι. Για τσέκαρε εδώ για να δεις το μέγεθος της καφρίλας http://protovouliaxalandriou.blogspot.com/ Το’πα και θα το ξαναπώ: Κωλοχώρα!
    Μια ενδιαφέρουσα ιστορία έχει να κάνει με την κατάληψη Blitz στο όσλο http://www.blitz.no/
    Αλλά βλέπεις αυτοί είναι κουτόφραγκοι… ενώ εμείς προσκυνάμε μολ και εργολάβους, τρομάρα μας.

  8. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:43 πμ

    @pastaflora

    Την έχω διαβάσει την ιστορία στο Χαλάνδρι.Για την κατάληψη στο Όσλο δεν το ήξερα.Και θα πάω να δω αν υπάρχει κάποιο κομμάτι στα αγγλικά ή μεταφρασμένο στα ελληνικά.Γενικά υπάρχουν ανα τον κόσμο πολλοί τέτοιοι χώροι έκφρασης όπου μπορούν να βρουν διεξόδους οι νέοι αλλά και δεν τους αφήνουν να ορθοποδήσουν(γιατί αυτοί οι νέοι πρέπει να ενταχθούν με την γενιά του μολ)και δενείναι και αρκετοί πλέον αυτοί οι χώροι.Στο εξωτερικό βγαίνουν στο δρόμοπ κατά χιλιάδες.Εδώ μόνο αν ταραχθεί η ζωούλα τους θα βγουν έξω.Και μην φανταστείς για κανένα βαρύγδουπο κοινωνικό θέμα.Να σου θυμίσω τις πορείες για το Παπαθεμελή!Ακόμα γελάω με τις επαναστατικές φιγούρες του τότε.Η τελευταία σου φράση κλειδώνει όλα αυτά που λέμε:»…εμείς προσκυνάμε μολ και εργολάβους…».

    Την καλημέρα μου…

  9. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:49 πμ

    Μην το συζητάς, είμαστε μια κοινωνία σε αφασία. Κι αυτό που με πικραίνει περισσότερο απ’ όλα είναι ότι ένας – ένας μικροί και μεγάλοι μπαίνουμε στη μηχανή του κιμά: εργασία και χαρά, σκάβε σκύλε, κατανάλωσε και μη μιλάς. Ό,τι ξεφεύγει από τα γρανάζια του συστήματος βαφτίζεται περιθωριακό και γραφικό ή δαιμονοποιείται ασύστολα. Υπάρχουν βέβαια και οι φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά πρέπει να ψάξεις να τις βρεις (όταν τις βρεις όμως, τι χαρά! Ξαναγεννιέσαι!)

  10. Μαρτίου 31, 2008 στο 11:39 πμ

    @pastaflora

    Σκάβε σκλάβε…μη σκέφτεσαι…τους μεγάλους δεν θα τους φτάσεις ποτέ….αν τους φτάσεις θα πρέπει να πατήσεις σε πτώματα.
    Φωτεινές εξαιρέσεις υπάρχουν ευτυχώς.Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς γιατί χρειάζεται μια ισσοροπία στην κοινωνία.Οι μεν οι δεν και οι επι τα αυτά…

  11. 11 fpboy
    Μαρτίου 31, 2008 στο 1:48 μμ

    Είναι αλήθεια πως έχουμε παραδωθεί στην κατανάλωση ανευ όρων !
    Εντάξει, θα’ρθει σε καμιά 5ετία-10ετία που θα την βαρεθούμε κι αυτή…

  12. Μαρτίου 31, 2008 στο 8:51 μμ

    Ομολογώ πως με συγκλόνισε η είδηση για το «Σπίτι της Νεολαίας» και με άφησες άφωνη με την επιλογή σου να το ανεβάσεις ως ιστορία απιστίας…
    Τα υπόλοιπα τα είπαν οι προηγούμενοι.

    Τα σέβη μου αγαπητέ μου φίλε!

    Φιλί και τσεκούρι (κι αν διαμαρτυρηθείς για το τσεκούρι θα σου πάρω το κεφάλι 😛 )

    ΥΓ. Το τραγούδι του Μάλαμα είναι το τελευταίο μου κόλλημα (μην ξεχάσεις το live 😉 )

  13. Μαρτίου 31, 2008 στο 9:43 μμ

    …καταρχην υπεροχα και τα δυο τραγουδια που διαλεξες.
    Για το δευτερο..σε ευχαριστω που μεσω του ποστ σου διαβασα αυτη την ειδηση, την οποια δεν ειχα προσεξει..και ειδα το βιντεο. Να σαι καλα.
    ps Εβαλα ενα γρηγορο ποστακι για τον banksy, θα ακολουθησουν κ αλλα ευελπιστω. Μακαρι δηλαδη να μπορεσω. Φιλάκια, καλό βράδυ.

  14. Μαρτίου 31, 2008 στο 9:57 μμ

    @fpboy

    Ακόμα η μεγάλη κατανάλωση δεν έχει έρθει αλλά είναι κοντά.Οπότε ξέχνα τα 5-10 χρόνια.Π΄με για εκατονταετία και βλέπουμε./θα καταντήσουμε σαν τα αμερικανάκια όπου μόλις αρχίσει μία σεζόν περιμένουν από το πρωί έξω από κάποια καταστήματα και μόλις αυτά ανοίξουν κάνουν ντου για να ψωνίσουν.Θα είχαμε φτάσει σε αυτήν την φάση αλλά δεν έχουμε τα χρήματα ακόμα.
    Καλησπέρα φίλε…

  15. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:00 μμ

    @mamma

    Είδες που σε μπερδεύω και εγώ;Τα υπόλοιπα τα είπα στους άλλους!!!Το ντι βι ντι θα στο φέρω.Μην ανησυχείς.Και μόλις το ακούσεις θα αποκτήσεις και άλλα κολλήματα.Αφού σκέφτομαι μαζί με αυτό να σου κάνω δώρο και 6 μήνες ψυχοθεραπεία.

    Φιλί βαλσαμωμένο.

  16. Μαρτίου 31, 2008 στο 10:01 μμ

    @roadartist

    Θενκ γιου αγαπητή αρτίστα.Θα σπεύσω να έρθω.Ο Μπάνκσυ είναι όλα τα λεφτά.Καλησπέρες…

  17. Μαρτίου 31, 2008 στο 11:12 μμ

    Καλησπέρα και καλά παιχνιδιάσματα!

  18. Μαρτίου 31, 2008 στο 11:18 μμ

    @kitsosmitsos

    Καλησπέρα Κίτσε.Το επόμενο να δεις.Θα είναι αποκαλυπτικό…

  19. 19 Side21
    Απρίλιος 1, 2008 στο 12:06 πμ

    Πραγματικά ενδιαφέρουσα περίπτωση …
    Καλό σου μήνα …

  20. Απρίλιος 1, 2008 στο 2:09 πμ

    και αφού με ταξίδεψες με το μινόρε της αυγής
    και αφού με ξεσήκωσες με ένα από τ αγαπημένα μου του Σωκράτη
    Με καθήλωσες…
    Είμαστε εμείς μάλλον οι άπιστοι που πιστεύουμε σε έναν κόσμο αλλιώτικο.
    κατα τους άλλους mallakes…το όνειρο βρίσκεται στο mall.
    Για μια θέση στην καφετέρια και όχι για μια θέση στην…ηλιαχτίδα.

    Προσωπικά σ’ ευχαριστώ πολύ γι αυτή την ενημέρωση

  21. 21 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Απρίλιος 1, 2008 στο 6:10 πμ

    Πέρασα για να σου εχηθώ καλό μήνα μαϊ φρεντ!

    Για το θέμα σου θα επανέλθω… φιλί!

  22. Απρίλιος 1, 2008 στο 1:16 μμ

    Και εγώ δεν ήξερα για το κτίριο. Ούτε βέβαια για τέτοιους χώρους έκφρασης και ομολογώ ότι μου άρεσε η ιδεά.
    Περιμένω πως και πως να δώ τα video στο σπίτι και θα επανέλθω!

    Καλό μήνα!!!

  23. Απρίλιος 1, 2008 στο 4:58 μμ

    !!!Μάλιστα!…
    Τώρα, άκου να δεις τι έγινε. Έτσι όπως τα ‘βαλες αυτά τα δύο μαζί μου προκάλεσες τόσο γρήγορη εναλλαγή συναισθημάτων που χρειάστηκα λίγο χρόνο για να συνέλθω και να ανασυγκροτηθώ (αν μπορώ εγώ να πω κάτι τέτοιο:-P)
    Ξεκινάω να διαβάζω, βλέπω: «το σ’ αγαπώ θα το έλεγα μόνο με ένα τραγούδι». Πατάω και το πρώτο βιντεάκι, πολύ ωραίο τραγούδι αλλά σκέφτομαι: «όπως σε κόβω, εσύ, έχω την εντύπωση πως το “σ’ αγαπώ” ίσως και να το ‘λεγες καλύτερα απ’ τη στιγμή που θα το ένιωθες». Πατάω και το δεύτερο…εδώ χτύπησες διάνα! Ένα απ’ τα τραγούδια που ΛΑΤΡΕΥΩ! Δεν ξέρω πόσες φορές το έχω ακούσει και υπήρξε βραδιά που το τραγουδούσαμε στο repeat κάνα δίωρο με πολλή ρετσίνα και βέβαια, με συνοδεία τη φωνή του Σωκράτη τέρμα! (Και ΜΟΝΟ του Σωκράτη! Προσωπικά, δεν θέλω να το ακούω από κανέναν άλλον.) Αξέχαστες στιγμές!
    Πάω και παρακάτω κι αλλάζει όοολη η ατμόσφαιρα. Και διαβάζω κι αρχίζω να θυμώνω. Και βλέπω και το βίδεο και φτάνω στο αποκορύφωμα του σιχτιρίσματος!
    Έκανες πάρα πολύ καλά που το έβγαλες αυτό. Η πιο πετυχημένη εκδοχή της απιστίας και μάλλον η πιο ουσιαστική για τις μέρες που διανύουμε. Τα ροζ σκάνδαλα άλλωστε, κάποιοι φροντίζουνε να μην μας λείπουνε ποτέ. Τι θα πρόσθετες αν έβαζες ένα ακόμα;

    Να ‘σαι καλά island. Πολύ ωραίο ποστ.
    Φιλιά

    ΥΓ: Και sorry για την πολυλογία:-)

  24. 24 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Απρίλιος 1, 2008 στο 5:03 μμ

    Για τις μουσικές επιλογές σου… ΑΡΙΣΤΑ!

    Για την είδηση… ΑΡΙΣΤΑ!

    «Το τεραώροφο Ungdomshuset ήταν ένας χώρος έκφρασης, ένα κέντρο δραστηριοτήτων, κουλτούρας και δημιουργικότητας που ξέφευγε από τους συνήθεις μηχανισμούς ελέγχου.»
    Και κατάφερε να λειτουργεί 1/4 του αιώνα!!! Εδώ ούτε 5 χρόνια…!

  25. Απρίλιος 1, 2008 στο 8:14 μμ

    Νάσαι καλά για την είδηση, δεν είχα ιδέα. Να είσαι ακόμα πιο καλά για τα δύο υπέροχα τραγούδια που
    επέλεξες. Το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο!

    Καλό σου μήνα νησάκι!
    🙂

  26. Απρίλιος 1, 2008 στο 10:16 μμ

    To No1 πρόβλημα της χώρας μας είναι πως πλέον διαθέτει αρκετούς πραγματικά φτωχούς.
    Το Νο2 πως διαθέτει και πάρα πολλούς που νομίζουν πως είναι φτωχοί γιατί δε μπορούν να χαλάσουν ένα χιλιάρικο το μήνα στο mall.
    So pathetic!!

  27. Απρίλιος 1, 2008 στο 11:10 μμ

    @Side21

    Καλό μήνα και σε σένα…

    @ceralex

    Εγώ σε ευχαριστώ που την βρήκες ενδιαφέρουσα.Λειτουργούμε στο ίδιο μήκος κύματος.Καλησπέρα…

  28. Απρίλιος 1, 2008 στο 11:12 μμ

    @»Το τέρας της Αμάθειας»

    Καλό μήνα και σε σένα.Εδώ θα είμαι…

    @Radio Marconi

    Φίλε ραδιοπειρατή καλό μήνα.Δες τα βίδεο.Είναι πολύ καλά.Ειδικά το τελευταίο.

  29. Απρίλιος 1, 2008 στο 11:16 μμ

    @leigh-cheri

    Η πολυλογία σε τούτο το μπλόγκ είναι σαν ευλογία.Την ευλογώ με τα γένια μου.Μην ζητάς λοιπόν συγνώμη.Με το δεύτερο ερωτικό βίδεο και τραγούδι πέρασα όλο το καλοκαίρι περιμένοντας έναν έρωτα που ήταν ξεφτισμένος από την αρχή.Δεν πειράζει.Το τραγούδι μένει.Το πρώτο μου κρατάει την ψυχή σε ένα ρυθμό ενώ το τελευταίο μου κρατά την καρδιά ζωντανή.

    Να έχεις μία καλή μέρα και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Φιλί…

  30. Απρίλιος 1, 2008 στο 11:19 μμ

    @»Το τέρας της Αμάθειας»

    Τερατάκι για; την τελευταία σου παρατήρηση παίρνεις άριστα και εσύ.Να υπενθυμίσω πως ο Χατζιδάκις ουσιαστικά δημιούργησε το τρίτο πρόγραμμα στην Ελλάδα(ένα πρόγραμμα όπου πολλές χώρες βάζουν κλασική μουσική)και το δημιούργησε με πόνο ψυχής.Πρίν κάτι χρόνια τα σαϊνια της ΕΡΤ καταφέραν να μην μπορούν να τον κρατήσουν τον σταθμό και ήταν στο τσακ να τον κλείσουν.Είδες πού κολλάει η πενταετία;

  31. Απρίλιος 1, 2008 στο 11:24 μμ

    @gatti

    Ευχαριστώ πολύ γατί.Καλό μήνα να έχεις και εσύ…

    @patsiouri

    Πατσιουράκι ξέρεις τί λένε για τους πρώτους οι δεύτεροι της κατηγορίας σου.»Οσαν δεν φτάνει η αλεπού».Οι πρώτοι λένε για τους δεύτερους:»Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».Κάπως έτσι είναι…όπως ακριβώς τα λες.Καιρός να βγάλουμε και η γενιά των 700 ευρώ κανένα γράφημα μπας και μείνουμε στην ιστορία γιατί σε ετούτο τον κόσμο λίγο δύσκολο…Φιλί…

  32. Απρίλιος 2, 2008 στο 12:00 πμ

    Άκουσα τις μουσικές είδα δυστυχώς και το video. Θυμάμαι τις δικές μας καταλήψεις σε εγκατελειμένα νεοκλασικά στα Εξάρχεια, τα οποία στο τέλος γινόντουσαν στέκια και κέντρα διακίνησης ναρκωτικών και όχι πολιτισμού.

    Καλό ξημέρωμα!!!

  33. Απρίλιος 2, 2008 στο 7:58 πμ

    υπαρχουν και τετοιες ιστοριες απιστιας…

  34. Απρίλιος 2, 2008 στο 11:54 πμ

    @Radio Marconi

    Η διαφορά είναι ότι στην Κοπεγχάγη δεν έγινε κάποια κατάληψη.Ο Δήμος παρέδωσε το κτίριο στην νεολαία.Και η νεολαία το αξιοποίησε προς όφελός της(και σίγουρα όχ οικονομικό όφελος).Εδώ οι δικοί μας δεν ξέρουν ακόμα τί θα πει όφελος ψυχικό.Καλό ξημέρωμα;;;

    @μαρια λεμονατη!

    Υπάρχουν….καλό μήνα αγαπητή λεμονάτη!

  35. Απρίλιος 2, 2008 στο 11:59 πμ

    Την καλύτερη σκέψη έκανες… για το δώρο (έξι μήνες θεραπεία) λέω.

  36. Απρίλιος 2, 2008 στο 12:08 μμ

    @mamma

    Όσους μήνες χρειαστείς εγώ θα είμαι δίπλα σου.Αλλά και τους υπόλοιπους που θα έχεις ξεπερδέψει(λέμε τώρα)πάλι δίπλα σου θα είμαι.Κολλιτσίδα ένα πράμα…φυλάξου!!!

  37. Απρίλιος 2, 2008 στο 1:40 μμ

    Εξαιρετικές οι μουσικές σου επιλογές μα περισσότερο το κείμενό σου περί των χώρων παθητικότητας, ελεγχόμένης προσέγγισης και κοινωνικής αδιαφορίας και αδρανείας.
    Ρομποτάκια ένα πράμα…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

  38. Απρίλιος 2, 2008 στο 7:47 μμ

    @Γλαρένια

    Με ξενίζει γι αυτό το αναφέρω γιατί τα ρομποτάκια(τα μηχανικά) κανονικά τα δημιουργήσαμε για να μας υπηρετούν και όχι για να τους μοιάσουμε.Καλησπέρα σου.

  39. Απρίλιος 3, 2008 στο 12:49 πμ

    συμφωνω με τα πανω πατωματα …

    καλο μηνα και τσακο και ενα φιλι ετσι γιατι σε πεθυμησα

  40. Απρίλιος 3, 2008 στο 12:54 πμ

    @skouliki

    To τσάκωσα και πορεύομαι χαμογελαστός μετά από αυτό.Πολύ νυχτερινή είσαι σήμερα…Φιλί και σε σένα

  41. Απρίλιος 3, 2008 στο 7:57 μμ

    ωραια πραγματα…διαφορετικη εκδοχη της απιστιας..
    τις καλησπερες μου

  42. Απρίλιος 3, 2008 στο 8:33 μμ

    @magicrobot

    Συνήθως φίλε οι διαφορετικές εκδοχές των πραγμάτων είναι αυτό που ονομάζουν κάποιοι «ουσία της ζωής».Και μάλλον δεν έχουν άδικο.Καλησπέρα…

  43. Απρίλιος 4, 2008 στο 5:13 μμ

    Είχα που είχα τις ενοχικές σκέψεις για τη γενιά της ανφισβήτησης που έγινε γενιά της κατανάλωσης, ήρθε και το δικό σου post και με απότέλειωσε.

  44. Απρίλιος 5, 2008 στο 11:50 πμ

    @Ανέστης

    Υπάρχει και η άλλη πλευρά φίλε απλά δεν χωρούσε σε αυτό το ποστ.Και δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλι΄ς γιατί όπου υπάρχει δράση αναπτύσεται και μία αντίδραση.Νόμοι της φύσης είναι αυτοί.Καλημέρα…

  45. 45 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Απρίλιος 5, 2008 στο 3:03 μμ

    Μπλογκοπαίγνια Νο (έχασα το λογαριασμό)… + 1

    Αφήνω την πρόσκληση κάτω απ’ την πόρτα… μην ενοχλώ Σαββατιάτικα!

    Χαβ ε ναϊς γουηκεντ μαϊ φρεντ 🙂

  46. Απρίλιος 5, 2008 στο 4:20 μμ

    @»Το τέρας της Αμάθειας»

    Θενκ γιου φορ γιο κάιντνες.Θα περάσω να το παραλλάβω.Καλό Σου Κού…και φιλί 🙂

  47. Απρίλιος 5, 2008 στο 5:38 μμ

    Δεν έχω να πω πολλά. Θα μείνω μόνο στα 2 τραγουδάκια που επέλεξες. Τα θερμά μου συγχαρητήρια, με συγκίνησες…

  48. Απρίλιος 5, 2008 στο 6:03 μμ

    ‘Εκανες πάρα πολύ καλά να δημοσιεύσεις το σχετικό με το «Σπίτι της νεολέας» αντί για μια «υποτιθέμενη» ιστορία απιστίας…ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!

    ‘Οσο για τις μουσικές επιλογές σου …τι να πει κανείς;Απλά καταπληκτικές!
    Για την «πριγκηπέσσα» και τον Σωκράτη θα ήθελα να πω πολλά.Αλλά σκέφτομαι να το κάνω σε κανένα post.
    Ιστορία αυτό το τραγούδι. Kαι για την μεγάλη μου αγάπη τον Σωκράτη ότι και να πω λίγο θα είναι.

    Φιλί!

  49. Απρίλιος 6, 2008 στο 6:47 μμ

    @Pieta

    Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητή Pieta

    @Ανασαιμιά

    Αυτή είναι μια μορφή απιστίας…και μάλιστα πολύ σοβαρή.Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αγαπητή.

  50. Απρίλιος 7, 2008 στο 9:00 πμ

    καλημεραααααααααααααααααααα

    οεο

  51. Απρίλιος 11, 2008 στο 10:47 πμ

    Για μια καλημέρα πέρασα Νησί μου…να δω αν είσαι καλά.Ελπίζω να είσαι…
    Φιλί!

  52. Απρίλιος 11, 2008 στο 5:11 μμ

    @ανασαιμιά

    Καλημέρα ανασαιμιά.Μιά χαρά είμαι.Να είσαι και εσύ καλά…

  53. Απρίλιος 11, 2008 στο 10:34 μμ

    Γείτονα,πολύ χαίρομαι που σε βρίσκω όρθιο να παίζεις!!!
    *lol*
    Πάντα τέτοια…
    Καλή σου νύχτα:-))))

  54. Απρίλιος 11, 2008 στο 10:53 μμ

    @Utopia

    Γειτόνισσα χαίρομαι που δεν μας άφησες για τα ξένα μόνιμα.Πέρασες καλά;σηκώθηκες από τα πατώματα;Εγώ θέλω λίγο ακόμα αλλά σε ανοδική πορεία βρίσκομαι.Καλώς ήρθες και φιλί φυσικά…

  55. Απρίλιος 20, 2008 στο 11:11 μμ

    Είπα κι εγώ…κάτι μου θυμίζει αυτός ο δρόμος

    Jagtvej 69 (Οδός κυνηγιού 69 σε ελεύθερη μετάφραση)

    40 μέρες πριν το μπαμ των ειδικών δυνάμεων τα παιδιά το ξέρανε ότι οι μέρες του σπιτιού είναι μετρημένες. Θέλαμε να κλείσουμε συναυλία και μας λέγανε μόνο αν είναι για τις επόμενες 2 βδομάδες γιατί μάλλον μετά θα έχουμε μπελάδες.

    Και μέσα ήταν μια από τις ωραιότερες εμπειρίες που έχω ζήσει γιατί μπήκαμε μια Παρασκευή βράδυ φοβισμένοι στη σκοτεινιά του και βγήκαμε γεμάτοι φως!

    άτυχοι όσοι δεν το έζησαν

  56. Απρίλιος 21, 2008 στο 9:39 πμ

    @nahames nakanamoko

    Στην σκοτεινιά συνήθως ξεπροβάλει φως.Και ειδικά μέσα από μία τέτοια σκοτεινιά ξεπροβάλλει εκτυφλωτικό αληθινό φως…

    Είσαι πολύ τυχερός που το έζησες και πραγματικά ζηλεύω.

    Καλώς ήρθες…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Μαρτίου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: