27
Μάι.
08

Βουβή ανάρτηση

Απντέιτ:

Τα σχόλια φτιάχτηκαν!!!Χάρη στο Νατασσάκι(ευχαριστώ)…οπότε λοιπόν ορδές των σχολιαστών μου(sic) μπορείτε πλέον να ξεκινήσετε να χτυπάτε…

Ήταν μία περίοδος της ζωής μου όπου πέρασα άσχημα.Πολύ άσχημα.Δεν είχα πολλά λόγια να πω.Κάτι παλιά ξεφλουδισμένα πορτοκάλια ξεσήκωνα από τον λήθαργο της μνήμης μου.Μετά άρχισε να φαίνεται μια αχτίδα και κάποιοι ανεκπλήρωτοι πόθοι.Και πάλι όμως δεν μπορώ να σταθώ εδώ.Στα όμορφα που με τριγυρίζουν.Έτσι λοιπόν αυτή η ανάρτηση είναι βουβή.Από πολλές απόψεις αλλά μία είναι αυτή που κυριαρχεί:Δεν ξέρω τί να πω.Δεν περιγράφεται με λόγια.Μόνο με τον ατέρμονο κύκλο της ζωής.

Δεν μιλώ…

Δεν ανασαίνω…

Δεν ελπίζω…

Δεν κινούμαι…

Δεν εναντιώνομαι…

Δεν θέλω άλλο…

Είμαι ελεύθερος…

Advertisements

57 Responses to “Βουβή ανάρτηση”


  1. Μαΐου 28, 2008 στο 9:28 πμ

    ολοι εχουμε βρεθει καπου εκει στα βουβα αλλα να ξερεις οτι μεσα απο τις σταχτες παντα βγαινει κατι μαγικο που σε ωθει να ξεκινησεις και παλι

  2. Μαΐου 28, 2008 στο 2:22 μμ

    ααααα εχεις και προσκληση

  3. 3 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Μαΐου 28, 2008 στο 2:27 μμ

    Μια «βουβή ανάρτηση» μόνο με σιωπή μπορώ να σχολιάσω…!

  4. Μαΐου 29, 2008 στο 12:34 μμ

    «βουβό σχόλιο” λοιπόν…μέχρι να γίνει σωστός ο κύκλος, να ξαναρχίσει απ’ την αρχή

    Τα φιλιά μας, “νησί”

    (να είσαι εδώ, αυτό μόνο φτάνει)

  5. Μαΐου 29, 2008 στο 1:19 μμ

    τον καταλαβαίνω το θυμό σας

    δεν χρειαζόταν τόσα «δεν»

    και μόνη η εικόνα σας έφτανε , παγωνιά Μάη μήνα

    σας εύχομαι όσην ελευθερία μπορείτε να αντέξετε

  6. Μαΐου 29, 2008 στο 1:32 μμ

    Όταν υπάρχει σιωπή, παράλληλα υπάρχει μια… «φλυαρία» μέσα στο μυαλό. Αναδρομές, αναμνήσεις, προβληματισμοί… Όλα για καλό είναι. Θα συμφωνήσω μ’αυτό που λέει το «Σκουλήκι» στο σχόλιό του.
    Πολύ καλησπέρα σου!

  7. Μαΐου 29, 2008 στο 5:34 μμ

    Καλησπέρες φίλε μου.

  8. Μαΐου 30, 2008 στο 6:13 πμ

    Καλημέρα 🙂
    Κόλλησα στην εικόνα με τα ξεφλουδισμένα πορτοκάλια…
    Πάντως στο θέμα με την Αμαλία, δεν ξέρω τι νόημα έχει μια βουβή ανάρτηση. Αφού δεν ιδρώνει το αυτί τους. Ότι κάνουμε εμείς στην καθημερινότητά μας αυτό μετράει και έχει νόημα, αλλιώς δεν πρόκειται αν αλλάξει τίποτα και ποτέ. Αλήθεια… όταν έρθει η κρίσιμη ώρα, φακελάκι ποιός ΔΕΝ θα δώσει; Εγώ πάντως όταν έκανε εγχείριση ο γιός μου έδωσα [χωρίς να το ζητήσουν, αυθορμήτως που λένε].

  9. Μαΐου 30, 2008 στο 12:35 μμ

    Γίναμε εύθραυστοι
    και ο κόσμος,
    που του απαγορέψανε να μας βλέπει γυμνούς,
    μας βλέπει γυμνούς
    θα ρετουσαριστούμε όλοι.

    25/1/03
    L.COHEN
    ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ

    Υ.Γ.Καμία ανάρτηση δεν είναι βουβή όσο κι αν προσπαθούμε…;)

  10. Μαΐου 30, 2008 στο 8:03 μμ

    Εμένα με έσωσαν πέρισυ τέτοια εποχή κάποιοι γιατροί-ήρωες που ενώ η βάρδιά τους έληγε στις 3, την ώρα δηλ. που έσκασα εγώ με φριχτούς πόνους, με χειρούργησαν από εκείνη την ώρα μέχρι τις 11, έχοντας δουλέψει ήδη τριαντάωρο σερί μιας και οι προσλήψεις έχουν καταντήσει φαινόμενο πιό σπάνιο κι από τη λευκή φώκια. Και όχι, δε ζητήθηκε φακελάκι. Μάλιστα, πήγε ο πατέρας μου να τος χαρτζηληκώσει, όχι για κάποιο άλλο λόγο (ούτως η άλλως είχα ανοίξει τα μάτια μου ) αλλά για να μπορώ να τους παίρνω τηλέφωνο τους 4 μετεγχειρητικούς μήνες για τυχόν ανωμαλίες ή απορίες μου. Όχι μόνο τον έβρισαν και δεν πήραν τίποτα, αλλά μου έδωσαν ΟΛΟΙ ( 3 ήταν γιατί ήταν πολύπλοκη περίπτωση) τα κινητά τους. Κανείς από τους τρείς δε διαθέτει ιατρείο εκτός Δημοσίου, άρα δεν είχαν στόχο το «ψάρεμα».
    Άξιοι, παράδειγμα προς μίηση.
    Λόγω της περιπέτειάς μου αυτής, νιώθω άσχημα να γράψω κάτι κακό για το ΕΣΥ αφού μόνο καλό είδα τη δύσκολη εκείνη ώρα.

    Ας αποφασίσουμε επιτέλους να κανονίσουμε εμείς τη συμπεριφορά μας απέναντι στα καθίκια που ζητούν φακελλάκι…

  11. 11 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Ιουνίου 1, 2008 στο 6:31 πμ

    Xαβ ε ναϊς σαμερ μαϊ ντηαρ φρεντ 🙂

  12. Ιουνίου 2, 2008 στο 12:08 πμ

    Το βουβό σου post μίλησε για τόσα πολλά, με έναν τρόπο που με εντυπωσίασε.
    Όταν τα links παίρνουν ουσία και δανείζονται από την ζωντανή μνήμη των γεγονότων αλήθεια που κραυγάζει για να μην βουλιάξει. Για να μην ξεχαστεί.

    Ζουμερά τα πορτοκάλια σου!
    Να είσαι καλά
    Καλό μήνα

  13. Ιουνίου 2, 2008 στο 9:30 μμ

    Κραυγή προσωπική,παληκάρι…καθόλου βουβή

  14. Ιουνίου 2, 2008 στο 10:25 μμ

    Αν δεν είχαμε κι αυτές τις στιγμές η και ώρες στην ζωή μας δεν διαφέραμε και πολύ απ τα φυτά. Ναι όσοι δεν αισθάνονται έτσι είναι.
    Να σαι πάντα καλά φίλε μου και να χεις ένα καλοκαίρι, όπως το πεθυμείς.

  15. Ιουνίου 2, 2008 στο 11:15 μμ

    ..αφήνω με τη σειρά μου τη ‘σιωπή’ μου..
    Να εισαι καλα, καλο σου μηνα.

  16. Ιουνίου 3, 2008 στο 8:57 πμ

    Ωραίος….

    Την καλημέρα μου

  17. Ιουνίου 3, 2008 στο 12:20 μμ

    OK κάτι δεν έκατσε καλά. Εμείς όμως δεν κολλάμε, και κυρίως δεν κωλώνουμε. Έτσι δεν είναι; Και τι έγινε με τα χιόνια καλοκαιριάτικο; Άμα γουστάρουμε πάμε για ηλιοθεραπεία το Γενάρη!
    Τα λέμε…

  18. Ιουνίου 3, 2008 στο 9:10 μμ

    Αχ ρε island!
    Έχω μπει εκατό φορές μήπως και μπορέσω να σχολιάσω αλλά δεν έχω λόγια. Μόνω νιώθω…Κι ούτε κι εγώ ξέρω τι ακριβώς. Πάντως, μη μασάς. Προσωπικά προτιμώ το χειμώνα:-)

  19. Ιουνίου 3, 2008 στο 10:31 μμ

    Τούτη η σιωπή…είναι τόσο εκκωφαντική !
    ‘Ηχος σειρήνας μοιάζει!

  20. Ιουνίου 4, 2008 στο 2:00 μμ

    Βουβή αλλά όμορφη φίλε μου… 🙂

  21. Ιουνίου 4, 2008 στο 6:27 μμ

    Island, έχεις προσκλησούλα. Σε περιμένω 🙂

  22. 23 matchpoint10
    Ιουνίου 4, 2008 στο 8:13 μμ

    Είσαι ελεύθερος; Από τι; Ξέρεις τι πάει να πει πόνος; Μάλλον ναι… Ξέρεις τι πάει να πει να βλέπεις το κορμάκι σου να ανεβαίνει προς τα πάνω, οι δικοί σου γύρω από το κρεβάτι να σε κοιτούν με οίκτο, ανήμποροι να σε βοηθήσουν, εσύ να τους φωνάζεις κι εκείνοι να μη σε ακούνε; Ξέρεις πόσες φορές οι συριγγιές σκληρές και άπονες πάνω στην παλάμη σου γιατί δεν είχες, λέει, φλέβες πια, τρύπησαν την ψυχή σου; Μα εσύ εκεί! Αντεξες γιατί ήθελες! Το θέλεις λοιπόν; Πού είσαι; Πού βρίσκεσαι; Μην αφήνεσαι. Είμαι μαζί σου. Τελεία και παύλα.

  23. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:18 πμ

    @skouliki

    Σκώληκα ευχαριστώ για την πρόσκληση.Αυτές οι στάχτες δεν ξέρω πότε θα βγάλουν κάτι κάλο.Κάποιες άλλες στάχτες ήδη με κάνουν να χαμογελώ σαν χαζοχαρούμενο εικοσάρχρονο που μόλις του έδειξε λίγο στήθος η 18χρονη κορασίδα!

    @Το τέρας της Αμάθειας

    Σςςςς…θα ξυπνήσουμε.

  24. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:22 πμ

    @νατασσάκι

    Βουβό σχόλιο αλλά δεν μασάω.Ξέρω ότι ξέρεις.Ευχαριστώ Νατασσάκι.Εδώ θα είμαι…είναι ακόμα πολύ νωρίς να φύγω

    @Κ.Κ.Μοίρης

    Το σχόλιό σας είναι όλα τα λεφτά αγαπητέ.Γιατί όντως δεν μπορούμε να αντέξουμε και πολλή ελευθερία.Αλλά το παλεύουμε.Με τον γνωστό άγνωστο ινσάιντ εχθρό μας.Ανταποδίδω τις ευχές για την ελευθερία αν και ο θυμός δεν έχεις καταλαγιάσει ακόμα.

  25. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:24 πμ

    @dr.Seeng

    Γιατρέ μου για να λες όλα αυτά τα σοφά που λες κάτι θα ξέρεις.Εξάλλου γιατρός είσαι….

    Καλησπέρα

    @tzonakos

    Καλησπέρες και από μένα φίλε και ομόθρησκε(ΕΛΑ ΡΕ ΠΑΝΑΘΑΑΑΑΑ)

  26. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:32 πμ

    @mamma

    Καλώς την!!!

    Το φακελλάκι καλό είναι να δίνεται όταν ο ασθενής αισθάνεται πως ο γιατρός τον πρόσεξε με πολλή ανιδιοτέλεια και χωρίς υπόγειους σκοπούς.Επίσης καλό είναι ο εκάστωται γιατρός να αρνείται να παραλάβει το φακελλάκι για να επιβεβαιώσει την μη ύπαρξη υπόγειων σκοπών.Και μένα ο πάτέρας μου έδωσε φακε΄λλάκι χωρίς καν να κάνει την εξέταση που έπρεπε να κάνει.Αλλά ο πατέρας μου είναι από χωριό και εκεί έχει μείνει.Εκεί ο γιατρός ήταν κάτι σπάνιο και όταν υπήρχε λατρευόταν σαν Θεός.Οπότε μάλλον το φακελλάκι μεταμορφώνεται σε τάμα.

    Τα ξεφλουδισμένα πορτοκάλια τα έβαζα μικρός στην ξυλόσομπα όταν ήμουν χαρούμενος(πχ με ένα χαμόγελο που μου είχε σκάσει η Κατερίνα στο σχολείο)και μοσχομύριζε όλο το σπίτι.Αλλά και όταν ήμουν λυπημένος(όταν η Κατερίνα μου είχε τραβήξει τα μαλλιά στο σχολείο)τα έβαζα στην ξυλόσομπα και αγαλείαζε η ψυχή μου.Τώρα με τα καλοριφέρια δεν γίνεται αυτό αλλά μπορείς να βάλεις ένα τηγάνι πάνω στο μάτι της κουζίνας;Θα σου φέρω πορτοκάλια.

    Φιλί χωμάτινο στο μάγουλο…

  27. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:43 πμ

    @Utopia

    «Η σιωπή είναι η συνέχεια των επιχειρημάτων με άλλα μέσα»

    Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

    Καλησπέρα…

    @Πατσιούριον

    Πήγε ο θείος μου την γιαγιά μου στο νοσοκομείο πριν από λίγες μέρες και αυτό που αντίκρυσε είναι ότι στις βάρδιες τις βραδυνές είναι σχεδόν όλοι οι γιατροί γύρω στα 30(νέοι στο επάγγελμα δηλαδή)χωρίς καμία διάθεση να πάρουν φακελλάκι,ρωτούσαν συνέχεια τη γιαγιά μου με χαμόγελο πώς αισθανόταν και της έδιναν κουράγιο,και δείξαν υπέρ του δέοντος επαγγελματισμό και συγχρόνως πολλή ανθρωπιά.Το θέμα δεν είναι με αυτούς τους γιατρούς.Το θέμα είναι με τους μεγάλους και φτασμένους που θαχρειαστεί να σου κάνουν κάποια στιγμή κάποια εγχείρηση και τότε θα σου πούν φακελλάκι ή θα δούμε πως θα πάει μέσα.Εσύ ήσουν τυχερή μέσα στην ατυχία σου αλλά πολλοί άλλοι δεν είναι.Και αυτό είναι παλιό φαινόμενο όπου το έχω σαν εικόνα όταν πήγαν να δω μία θεία μου στο νοσοκομείο μικρός.Όπου ο Θείος μου χαρακτηριστικά ρώτησε τον γιατρό πόσα υπολογίζει τα εξτρά της εγχείρησης!!!Δες και το σχόλιο στην μάμα για τη σχέση των παλιότερων ανθρώπων με τους γιατρούς.

    Την καλησπέρα μου αγαπητό Πατσιούριον

  28. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:47 πμ

    @Το τέρας της Αμάθειας

    Γιου του γιου του…

    @ceralex

    Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Τα λινκ αν και διαφέρουν μεταξύ τους έρχονται σε αντιδιαστολή με την γέννηση και τον θάνατο που βιώνουμε καθημερινά.Καλησπέρα

  29. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:49 πμ

    @skouliki

    Καλό μήνα(ετεροχρονισμένα βέβαια αλλά τέλος πάντων)

    Φιλί στα μούτρα ρε…

    @roulakaramitrou

    Ρούλα συνεχίζω να πιστεύω πως είναι βουβή γιατί αν δεν ήταν θα ε΄’ιχε σίγουρα μπινελίκια μέσα.Καλημέρα

  30. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:49 πμ

    Συγνώμη….
    «Δες και το σχόλιο στην μάμα για τη σχέση των παλιότερων ανθρώπων με τους γιατρούς
    …. οι παλιότεροι άνθρωποι είμαι εγώ;;;; 👿 👿 👿
    Κανόνισε να εμφανιστείς μπροστά μου μικρέ και θα σου εξηγήσω πως καθαρίζουμε τις προσβολές εμείς οι παλιότεροι.
    Άντε γιατί τα πήρα, ααααααααααααααααα! Και τα πορτοκάλια θα σου τα πετάξω στο κεφάλι, να το ξέρεις.

  31. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:51 πμ

    @giant13

    Γίγαντά μου είμαι τυχερός που αυτές οι στιγμές ήρθαν την πιο κατάλληλη στιγμή.Να είσαι καλά και τα «φυτά» μακριά από μας…

    @roadartist

    Την ακούμπησα στο τραπέζι με τις άλλες σιωπές.Καλό μήνα…

  32. Ιουνίου 5, 2008 στο 11:57 πμ

    Πού είχα μείνει;;;(μπήκαν σφήνα κάτι παράσιτα και χάθηκα)…α…

    @zaphod

    Επίσης…

    @Stiliano

    Σε αυτό δεν μασάω καθόλου.Μπάνιο έκανα στην Κατερίνη στην Παραλία όταν από τον Όλύμπο ερχότανε χιονόνερο.

    Καλώς ήρθες αγαπητέ…

  33. Ιουνίου 5, 2008 στο 12:00 μμ

    @leigh-cheri

    Δεν χρειάζεται να σχολιάσεις κάτι.Μια καλησπέρα αρκεί.Φτάνει που νιώθεις.Φιλί…

    @ανασαιμιά

    Μοιάζει αλλά δυστυχώς δεν είναι.Καλησπέρα.

  34. Ιουνίου 5, 2008 στο 12:01 μμ

    @Kwlogria

    Κωλόγριά μου όλα τα βουβά είναι όμορφα όπως ο κινηματογράφος.Καλημέρα…

    @dr.Seeng

    γιατρέ μου ευχαριστώ πολύ.Θα περάσω σίγουρα

  35. Ιουνίου 5, 2008 στο 12:04 μμ

    @matchpoint10

    Δεν είμαι ελεύθερος.Η Αμαλία είναι ελεύθερη πια.Εγώ ακόμα πονάω αλλά αντέχω όπως λες.Εκτός από μερικές φορές που σπάω.Γι αυτό και λέγομαι άνθρωπος.Ευχαριστώ που είσαι μαζί μου.Καλώς ήρθες.

  36. Ιουνίου 5, 2008 στο 12:06 μμ

    @mamma

    Το σχόλιο αναφερόταν στον πατέρα μου και ουχί σε σένα.Διώξε τις μύγες από πάνω σου και άσε τα πορτοκάλια στη θέση τους.Και αυτή είναι πάνω στο τηγάνι ή στο στομάχι και όχι στο κεφάλι μου.Έχω και μεγάλο κεφάλι λόγω καταγωγής και δεν θα πάθω και τίποτα.

    Φιλί πορτοκαλένιο…

  37. Ιουνίου 6, 2008 στο 4:08 μμ

    Όταν το είχες γράψεις και δεν εμφανιζόσουν με τρόμαξες.
    Μετά σε διάβασα, παραμένεις παθιασμένος όπως πρώτα!

    Καλή συνέχεια!

  38. Ιουνίου 8, 2008 στο 12:47 πμ

    Ένα προς ένα διαλεγμένα…
    Να’σαι καλά ρε φίλε.

  39. 40 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Ιουνίου 12, 2008 στο 6:13 πμ

    Τοκ τοκ

    Ιζ ενυμποντυ χιαρ?

  40. Ιουνίου 12, 2008 στο 2:57 μμ

    Tι έχεις πάθει βρε πουλάκι μου τελευταια;

  41. Ιουνίου 12, 2008 στο 3:33 μμ

    Φίλε,island…Να λες πως ευτυχώς που δεν γίνονται όλα όσα επιθυμούμε!
    Άσε τα πορτοκάλια,είναι εκτός εποχής άλλωστε!
    Ο χρόνος έδειξε,διάολε:Καλοκαίρι…καιρός για άλλα φρούτα!

    Υ.Γ.Γιατί τη λύση την αποτελούμε εμείς οι ίδιοι!Γκε,γκε;
    Φιλί!..:-*

  42. Ιουνίου 12, 2008 στο 9:37 μμ

    Συγνώμη… είναι κανείς εδώωωωωωωωω;

  43. Ιουνίου 13, 2008 στο 7:33 μμ

    καλο 3μερο ευχομαι

    φιλακι

  44. Ιουνίου 17, 2008 στο 1:10 πμ

    επισης που ειναι αυτες οι σταχτες ρε δωσε και απο δω καμια

  45. 47 "Το τέρας της Αμάθειας"
    Ιουνίου 17, 2008 στο 2:36 μμ

    Άφησες απλήρωτο το λογαριασμό του ΟΤΕ ή να πανικοβληθώ???

  46. Ιουνίου 17, 2008 στο 6:43 μμ

    drummer μου,
    Αχ, αυτές οι σιωπές….

    Να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά!!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  47. Ιουνίου 17, 2008 στο 8:27 μμ

    εγώ να αφήσω εδώ ένα φιλί
    και να δω πότε θα βρούμε πάλι χρόνο για καφέ
    (και μου «χρωστάς» -ο αστερΆκης είναι κάθε μέρα στη δουλειά μαζί μου τώρα, και σε πεθυμήσαμε όλοι)
    😉

    Γειά σου «νησί»
    :*

  48. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:17 πμ

    Που είσαι μικρό;
    Διακοπές; γυναίκες; δουλειά; ΟΛΑ μαζί; μπα, όλα μαζί αποκλείεται, κορμάκι είναι αυτό θα το λιώσεις 🙂

  49. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:47 μμ

    @Radio Marconi

    Το ξέρω πως χάθηκα αλλά με έχει ρουφήξει η δουλειά και κάποια άλλα πράγματα.Θα επανέλθω όμως.

    @kitsosmitsos

    Μινιμαλιστική διάθεση βλέπω φίλε Κίτσο

  50. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:48 μμ

    @Το τέρας της Αμάθειας»

    Ις χίαρ ις χίαρ

    @ανασαιμιά

    Χαμένος στο διάστημα

  51. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:49 μμ

    @Utopia

    Για ροδάκινα ας πούμε;

  52. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:51 μμ

    @mamma

    Μπα…δεν νομίζω…μόνο οι καθαρίστριες

    Φιλί ρε…

    @skouliki

    Επίσης!!!Μα τί λέω….πέρασε ήδη

    Φιλί…

  53. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:52 μμ

    @lily

    Είναι οι άτιμες

    @skouliki

    Τράβα στην Πελοπόνησο να δεις στάχτη

  54. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:53 μμ

    @»Το τέρας της Αμάθειας»

    Μην πανικοβάλεσαι.Μάλλον εδώ είμαι…

    @Γλαρένια

    Φιλί και σε σένα

  55. Ιουνίου 19, 2008 στο 10:54 μμ

    @νατασσάκι

    Άστα χρωστάω της Μιχαλούς αυτήν την περίοδο και τρέχω να κλείσω τρύπες

    @mamma

    Πού να τα προλάβω όλα μαζί;Άνθρωπος είμαι και εγώ!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Μαΐου 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: