27
Αυγ.
08

Στον Spy

 

ΜΑΧΗ ΕΣΑΕΙ

 

 

 

21/08/08

 

 

 

Θαμμένος κάτω από μία ακακία.

Έξι μέτρα βάθος.

Χώμα μαλακό και γεμάτο.

Γεμάτο από τις ρίζες της ακακίας.

Ρίζες που τρων το σαρκίο τούτο.

Το τρων λίγο λίγο,

μέρα τη μέρα.

Δίχως σταματημό. Δίχως ίχνος

κατεργαριάς και λαιμαργίας.

Τρων τούτο το σαρκίο

που άντεξε πολλά

και που θα αντέχει ακόμα.

Τρων κυρίως τούτο το σαρκίο

που δεν αντέχει άλλα τόσα.

Και το ξέρει. Και ο φέρων και η ακακία.

Μα το ξέρει κυρίως το σαρκίο.

Που καλύπτει τεχνηέντως τα αδύναμα

προσπαθώντας να σώσει τα προσχήματα

από τους μελλοντικούς νεκροθάφτες

και από τους επίδοξους καταπατητές.

 

* Αν και το ποίημα γράφτηκε για άλλη κατάσταση σε αυτήν την ημερομηνία και έδειξε ότι τα μέσα μου ξέραν και το βγάζαν στο χαρτί, είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στον Spy που επέδειξε το μέγιστο και παραπάνω από αυτό που θα μπορούσε να κάνει ένας άγνωστος σε ένα μέιλ που ήταν λυτρωτικό.

* Το ποίημα δεν το έχω κατοχυρώσει(είμαι μεγάλη ψωνάρα) αλλά στα αρχίδια μου κιόλας. Οι επίδοξοι καταπατητές μπορούν να παίξουν μπάλα. Θα τους γαμήσω στα όρθια.

Advertisements

45 Responses to “Στον Spy”


  1. Αύγουστος 27, 2008 στο 2:48 μμ

    1. αχεμ… εντυπωσιάστηκα.
    2. θα λάβεις μέηλι, γιατί τα είδα μαζεμένα.
    3. όχι βιαιότητες και βωμολοχίες παρακαλώ, συμμορφώσου!

  2. Αύγουστος 27, 2008 στο 3:13 μμ

    Αφιέρωση σκέτη ;
    Ρίξε και κανα γαρούφαλλο στο παιδί
    _
    Γράφεις … !

  3. Αύγουστος 27, 2008 στο 3:14 μμ

    γιατί ακακία?

    η ακακία είναι σύμβολο ανάστασης…

  4. Αύγουστος 27, 2008 στο 3:35 μμ

    @Кроткая

    1. Κρότυ σε ευχαριστώ πολύ.
    2. Το έλαβα. Θα συντάξω απάντηση. Θενκς και πάλι
    3. Δεν σχολιάζω…

    @απατεωνες

    Είπα να του ρίξω αλλά φοβήθηκα μην τα κλέψει ο μπλόγκ του.

    Θενκς

  5. Αύγουστος 27, 2008 στο 3:36 μμ

    @Dr Aparadektos

    Καλώς ήρθες αγαπητέ. Δεν το ήξερα αυτό. Από πότε ισχύει;

  6. Αύγουστος 27, 2008 στο 5:09 μμ

    Αντέχει…

    και ο φέρων και η ακακία.

    Μα κυρίως το σαρκίο.

    αντέχει, σου λέω -το ήξερα πριν, και το ξέρω και τώρα.
    😉

    (μούτρο! )

    Φιλιά πολλά

  7. Αύγουστος 27, 2008 στο 9:14 μμ

    Μπραβο του, του spy και σε σενα για το δωρο και πολυ καλα τα λες στους μπαλαδορους, στα ορθια και μαχη εσαει, καλοπαιδο

  8. Αύγουστος 28, 2008 στο 1:55 πμ

    τι θα γίνει τώρα, όλοι θα ποστάρετε τις ζωγραφιές σας;
    αα, συγνώμη, δεν είναι δικός σας ο πίνακας;
    (χε χε χε!)

    πάντως εγώ άρχισα να ανησυχώ, γιατί όλοι αρχίζουμε και έχουμε τον spy σαν γκουρού μας, θα του τη δώσει και θα κάνει καμιά αίρεση και τότε όλοι θα τον ακολουθήσουμε και θα πρέπει να πουλήσουμε όλα τα υπάρχοντά μας και να του δώσουμε όλα τα λεφτά μας και στο τέλος θα μας βάλει να αυτοκτονήσουμε ομαδικώς.
    (ευτυχώς δεν έχω λεφτά)

    για το ποίημα δε λέω τίποτα. τα λέει μόνο του.

  9. 9 Spy
    Αύγουστος 28, 2008 στο 2:44 πμ

    Οι καταπατητές δεν θα ‘ρθουν στα όρθια.
    Σέρνονται αυτοί συνήθως.
    Περιφράξτε τα έξι μέτρα σας όσο είναι νωρίς.
    Τους χειμώνες κανείς δεν δίνει χώμα δανεικό στους άλλους…

    (Η αποφασιστικότητα της τελευταίας σας φράσης κάνει απόσβεση σε όλα τα mail του κόσμου)

  10. Αύγουστος 28, 2008 στο 8:35 πμ

    επί του υποτίτλου :

    Lotta Continua = LC = the struggle continues

    τίτλος του δεύτερου LP των Durutti Columnn , εμπνευσμένος από γκράφιτι σε ρωμαικά ερείπια (και όχι από το ομώνυμο ακροαριστερό ιταλικό κίνημα του ’69)

    νταξ’ , τώρα μου πέρασε το διδακτικό mood

    υ.γ. «στα όρθια» ; εκτροχιασθήκατε….

  11. Αύγουστος 28, 2008 στο 9:30 πμ

    Τα προσχήματα. Μεγάλη ιστορία.

    Μ’ αρέσει. Και που το έγραψες και που το ανέβασες και που το αφιέρωσες γενναιόδωρα.

  12. Αύγουστος 28, 2008 στο 11:32 πμ

    Θλίψη, απελπισία, οργή!
    Όσο υπάρχει οργή, οι καταστάσεις είναι αντιμετωπίσιμες και μερικώς υπό έλεγχο. Να εύχεσαι να μην σου λείψει ποτέ.

    Να ποτίσω; ή θα βραχείς;

  13. Αύγουστος 28, 2008 στο 10:12 μμ

    @νατασσούκο

    Δείχνει το πράγμα ότι αντέχουν όλοι. Στην επόμενη μάχη λοιπόν.

    Σε ευχαριστώ πολύ που ξέρεις. Φιλάκια

    @roulakaramitrou

    Και εσύ καλά τα λες Ρουλιώ. Μάχη στα γόνατα και αν χρειαστεί.

    Φιλί

  14. Αύγουστος 28, 2008 στο 10:18 μμ

    @ο αποτέτοιος

    Γκουρού ο Spy;;; Και εγώ νόμιζα ότι του αρέσουν οι τσιρλίντερς.

    Θενκς

    @Κ.Κ.Μοίρης

    Θα το έχετε καταλάβει και από την απάντησή μου σε εκείνο το ποστ σας που είχε ένα δέντρο. Ξέρετε…ένα από εκείνα της αντίστροφης μετρήσεως και της οτοποστιέρας. Μόλις την είδα την φωτογραφία μετά έγραψα και αυτό το ποίημα. Οι λέξεις υπήρχαν όπως και το ερέθισμα. Όσο για ο αποτέλεσμα τυο εκτροχιασμού αυτού ας το αναλύσουν καλύτερα οι ακροαριστεροί του μέλλοντος.

    Σας ευχαριστώ για το ιδιαίτερο. Έχω μείνει πίσω είναι η αλήθεια.

  15. Αύγουστος 28, 2008 στο 10:21 μμ

    @Spy

    Τα έξι μέτρα είναι δικά μου πλέον. Όπως και ένα πότισμα που μου προσφέρουν παρακάτω. Όλα καλύτερα είναι φίλε μου Spy. Σε ευχαριστώ. Αν δεν είχα τέτοιες κινήσεις ίσως να μην έβγαινε η τελευταία παράγραφος.

    @elf

    Και εμένα με αρέσει που σε αρέσει(λίγα Σαλονικιότικα για να αλλάζουμε και παραστάσεις.) Φιλιά

  16. Αύγουστος 28, 2008 στο 10:23 μμ

    @mamma

    Πότισε για να αφομοιοθώ πιο γρήγορα από το χώμα. Δεν χωνεύομαι εύκολα.

    ΥΓ Έχω μπόλικη οργή. Μπορώ να σου χαρίσω μπόλικη από δαύτην αν θες. Απλά το «σέρβις» θα πάει λίγο παραπάνω μετά 🙂

  17. Αύγουστος 29, 2008 στο 11:08 μμ

    έχω ένα πρόβλημα με το να σχολιάζω ποιήματα..θαρρώ πως μόνο ο καλλιτέχνης μπορεί να τα κατανοήσει.αυτό που μπορώ να δω ξεκάθαρα είναι την οργή να πλημμυρίζει το λόγο σου…βγάλτη και μη νοιάζεσαι…οι πιο πολλοί καταπατητες,δεν έχουν ούτε ακακία ,ούτε σαρκίο..αναπνέουν από τις ακακίες των άλλων..δανεικοί είναι..περιφέρονται παίρνοντας ανάσα από τις ανάσες των άλλων..μέχρι που νυχτώνει…
    καλησπέρα σου καλέ μου νησί:)

  18. Αύγουστος 30, 2008 στο 10:11 πμ

    Με ένα γαμήσι στα όρθια…. δεν γλυτώνεις από τους καταπατητές..
    Ούτε με ολόκληρο το κάμα σουτρα…
    Το παν είναι να μην σε πτοήσουν..
    να μην σε εγκλοβίσουν σε ένα σαρκίο…
    Η ύλη έχει τον κύκλο της… τα δάκρυα ποτίζουν τα δεντρα.. μετά εξανεμιζονται.. και ενωνονται με τα σύννεφα… για να πεσουν μέσα στην θάλασσα.. και να ενωθούν ξανα μαζι πανηγυρικά.. και αέναα…

    Με μελαγχόλισες με το άσμα…ήταν πράγματι υπέροχο…

    Στον κύριο spy…. δηλώνω και εγώ ρισπεκτ…
    είναι σπάνιο πλάσμα…

  19. Αύγουστος 30, 2008 στο 10:12 μμ

    Καλησπέρα island! Επέστρεψα και εγώ με τη σειρά μου. Να ευχηθώ καλό χειμώνα πλέον (αν και δε θέλω να έρθει) η μέρα σήμερα προσπαθεί να μας πρετοιμάσει.
    Όσο για το ποιημά, να πω απλά οτι είναι τέλειο αν και εσύ ξέρεις καλύτερα!

    Φιλούρες……!

  20. Αύγουστος 31, 2008 στο 4:20 πμ

    Ξερεις ε;…
    Τα Spy…
    Μου θύμισες και το Πατήρ Πάντων Πόλεμος, που δεν θέλω να το ξεχνάω ποτέ.
    φιλί*
    καλή αντοχή

  21. Αύγουστος 31, 2008 στο 12:27 μμ

    @nana**

    περιφέρονται παίρνοντας ανάσα από τις ανάσες των άλλων..μέχρι που νυχτώνει…

    Έτσι ακριβώς είναι. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

    @akanonisti

    Ίσως δοκιμάσω τις ινδικές τσούτρες για να γλιτώσω. Θα δούμε. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο.

  22. Αύγουστος 31, 2008 στο 12:31 μμ

    e-ΞωΤικό

    Φιλιά Ξωτικό. Είναι καταπληκτική η μέρα σήμερα. Και ακούγοντας λίγο Nick Cave με γάμησε. Το Φθινόπορο είναι προ των πυλών.

    @aa-duck

    Πατήρ Πάντων πόλεμος. Είναι πάντα η ώρα για να το θυμόμαστε. Σε ευχαριστώ παπί.

    Φιλί

  23. Αύγουστος 31, 2008 στο 6:47 μμ

    Έχουμε συγκλονιστεί. Δεν έχουμε λόγια γι αυτό θα απαντήσουμε αναλόγως:

    Μην είναι η καλιακούδα που αλυχτά;
    Μην είναι η μελιτζάνα που ώριμάζει;
    Ο σκύλος μία γάτα κυνηγά,
    μα η γάτα τα κεκτημένα αλαλάζει…

    Ελπίζουμε να μην ενοχληθείς γιατί ξέρουμε ότι σε επισκιάσαμε..

  24. Αύγουστος 31, 2008 στο 10:57 μμ

    ειπα να ερθω να τεντωθωωωωωωωωωωω σαν τεμπελα που ειμαι και να σου πω ενα καλο μηνα

  25. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 12:02 πμ

    Είσαι λίγο Καργιωτάκης μέσα σε χρώματα Βαν Κόγκ! Πάντα να σκέφτεσαι θετικά. Το λέω μπας και το πιστέψω…. Καλό μήνα. Να μια θετική σκέψη!

  26. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 9:54 πμ

    Αν και το φθινόπωρο είναι «συνώνυμο» της μελαγχολίας εγώ εύχομαι να σου φέρει πολλά χαμόγελα!!!

    Καλό μήνα μαϊ φρεντ 🙂

  27. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 10:05 πμ

    Καλό μήνα…. καλή εβδομάδα… καλό φθινόπωρο!!!!

    φιλάκιαααααααα….!

  28. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 12:55 μμ

    Μήνα ελαφρύ και ήρεμο…όοοοσο γένιται, καλόπαιδο:)

  29. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 7:05 μμ

    καλώς σε βρίσκω και πολύ χαίρομαι, καλό μήνα και καλό φθινόπωρο με όμορφες σκέψεις και δημιουργίες!!!!

  30. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 8:45 μμ

    Ποια μάχη άραγε σε ορίζει και σε εξοργίζει; Χμμμ… Η αλήθεια είναι ότι τη λύση θα τη βρεις όταν δεις ξεκάθαρα μέσα σου και όχι εν βρασμώ 😉
    Ο βρασμός ψυχής είναι καλός για καλλιτεχνική έκφραση, όχι για αποφάσεις.
    Καλό μήνα να έχουμε

  31. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 9:50 μμ

    Βαριά φυτεμένος στο χώμα,αλλά η δημιουργία στο φουλ!
    Μάχη εσαεί φαντάζομαι,μες στην δικιά σου νύχτα…

    Μου άρεσε πολύ!
    🙂

  32. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 11:28 μμ

    @ax kai vax

    Η επισκίαση καλή μου Αχ και βουχ είναι φανερή. Σαν δεν ντρέπεστε

    @skouliki

    Απλωθείτε, σαν στο σπίτι σας. Καλό μήνα.

  33. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 11:31 μμ

    @Anna

    Θετική σκέψη μες στο Φθινόπωρο; Μια χαρά σας βρίσκω αγαπητή. Καλό μήνα επίσης

    @»Το τέρας της Αμάθειας»

    Καλό μήνα ντίαρ. Αυτά έχει ο Φθινόπωρος. Τί να κάνουμε; Φιλί…

  34. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 11:38 μμ

    @»ζαχαρούλα..»

    Καλό μήνα και σε σένα…φιλιάααα

    @roulakaramitrou

    Θα γένει θα γένει Ρουλιώ μου. Καλό μήνα και σε σένα

  35. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 11:40 μμ

    @surrealist

    Επίσης Σουρεαλ. Να είσαι καλά και χαμογελαστή

    @kitsosmitsos

    Κίτσο σοφά τα λες και δεν σε έχω συνηθίσει έτσι. Χαίρομαι…

    Καλό μήνα ρεεεεεε

  36. Σεπτεμβρίου 1, 2008 στο 11:43 μμ

    @Utopia

    Καλά που έχω και την απο πάνω να με ποτίζει. Η νύχτα είναι ίδια για όλους. Ο ουρανός αλλάζει νομίζω.

    Καλό μήνα Ουτοπίτσα. Σε ευχαριστώ…

  37. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 12:44 πμ

    παντως οκ το θεμα που εγραψες γαματο..τελος

  38. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 12:57 μμ

    Στα έξη μέτρα και με τη πλάτη στον τοίχο με έστησες.
    Οι τελευταίες τέσσερις σειρές ο απόλυτος ορισμός του σαρκίου.
    Καλό μήνα φίλε.

  39. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 7:34 μμ

    Άμα κρίνω από τη χρονική διάρκεια, αλλά και από την ίδια τη καλλιτεχνική δημιουργία, η οργή κράτησε λίγο. Κρίμα! (Τα υπόλοιπα σε μέιλ μικρέ)

  40. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 8:17 μμ

    @skouliki

    Πάντως οκ… σε ευχαριστώ πολύ. Τέλος…

    @Radio Marconi

    Καλό μήνα Ραδιοπειρατή. Ο ορισμός του σαρκίου έ; Μάλλον έτσι θα είναι. Δεν το έχω σκεφτεί και ιδιαίτερα.

  41. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 8:18 μμ

    @Κούκος

    Η οργή σε αυτήν την περίπτωση αντικαταστάθηκε από την θλίψη πολύ γρήγορα. Και δεν πρόλαβα να ανασάνω. Σίγουρα είναι κρίμα. (Θα περιμένω μεγάλε)

  42. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 8:33 μμ

    Μη μασάτε.
    Γρήγορα κι η θλίψη θα γίνει επανάσταση.
    Ή έστω διαδήλωση.
    Αλλά δεν σας έχω για κότα.

    ΜΑΧΗ ΕΣΑΕΙ!

  43. Σεπτεμβρίου 2, 2008 στο 8:51 μμ

    @Spy

    Μην λέτε εδώ για επαναστάσεις. Με έχουν στο μάτι λέμε… 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Αύγουστος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιολ.   Σεπτ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Αρέσει σε %d bloggers: