03
Νοέ.
08

Αποφράδα ημέρα

-Σ’αγαπάω (αυτό το λέω συνέχεια)

-…

-Είσαι έτοιμη μάτια μου;

-Ντύνομαι και έρχομαι.

-Συγνώμη (αυτό δεν το είπα εκείνη τη στιγμή).

 

Το παρόν μπλόγκ αναστέλει για λίγο καιρό τη λειτουργία του. Πέσαν πολλά μαζεμένα και θα προσπαθήσει να μαζέψει τα κομμάτια του. Το σμπαράλιασμα που λέγαμε στο προηγούμενο ποστ. Ο γαμημένος πάτος ήταν εκεί τελικά.

Advertisements

46 Responses to “Αποφράδα ημέρα”


  1. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:06 μμ

    καλη δυναμη,σε περιμενουμε πισω φιλε
    καλο μηνα,καλη εβδομαδα,καλη δυναμη

  2. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:25 μμ

    μακάρι πολύ σύντομα να τον βλέπεις απο ψηλά..
    φιλί

  3. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:26 μμ

    και αν κοιτάς και απο την΄αλλη μεριά ακόμα καλύτερα

  4. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:38 μμ

    Οτι και αν σου συμβαίνει εύχομαι να ξεπεραστεί σύντομα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
    Να ξέρεις πως θα είμαστε εδώ να σε περιμένουμε
    Καλή δύναμη
    ΥΓ. Και εμείς σε αγαπάμε

  5. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:49 μμ

    «Που πάμε; Μη ρωτάς! Ανέβαινε, κατέβαινε. Δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος. Υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα, και τη χαίρουμαι όλη.
    Καλή είναι η ζωή, καλός ο θάνατος, η Γης στρογγυλή και στερεή, σα στήθος γυναικός στις πολυκάτεχες παλάμες μου.
    Δίνουμαι σε όλα. Αγαπώ, πονώ, αγωνίζουμαι. Ο κόσμος μου φαντάζει πλατύτερος από το νου, η καρδιά μου ένα μυστήριο σκοτεινό και παντοδύναμο.
    Αν μπορείς, Ψυχή, ανασηκώσου απάνω από τα πολύβουα κύματα και πιάσε μ΄ ένα κλωθογύρισμα του ματιού σου όλη τη θάλασσα. Κράτα καλά τα φρένα σου να μη σαλέψουν. Κι ολομεμιάς βυθίσου πάλι στο πέλαγο και ξακλούθα τον αγώνα.»
    (AΣKHTIKH-ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ)

    Να θυμάσαι πως όλοι δίνουμε το δικό μας προσωπικό αγώνα
    Καλή δύναμη και γρήγορα να είσαι και πάλι κοντά μας

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιες

  6. Νοέμβριος 3, 2008 στο 12:53 μμ

    Σε περιμένω…ντύσου…

    Καλημέρα…από σήμερα και για όσο θες εσύ…μέχρι να την ξανακούσεις

  7. Νοέμβριος 3, 2008 στο 1:07 μμ

    Αναρωτιέμαι, θα ήταν καλύτερα να μην είχαν συμβεί αυτά που σε οδήγησαν εδώ; Θα ήταν καλύτερα να είχε προσπεράσει αυτή η εμπειρία; Θα ήταν καλύτερα η ζωή να είναι εύκολη κι όλα να έρχονται όπως τα επιθυμούμε και τα ευχόμαστε;

  8. Νοέμβριος 3, 2008 στο 1:54 μμ

    πάρε το χρόνο σου, χρήσιμες είναι αυτές οι παύσεις..
    κι εμείς εδώ είμαστε πάλι!
    νασαι καλά.

  9. Νοέμβριος 3, 2008 στο 2:02 μμ

    Ένα φιλί μικρέ, μόνο.

    (ότι είμαστε εδώ, το ξέρεις ήδη)

  10. Νοέμβριος 3, 2008 στο 2:18 μμ

    το να πιασεις πάτο, δεν είναι το χειρότερο.
    το χειρότερο ειναι να μη το αποδεχτείς και να κανεις, όοολες αυτες τις συνταγούλες που προτεινονται για γρήγορο ανέβασμα.
    ζήσε το, χώνεψε το και σιγά σιγά θ’ ανέβεις.
    έτσι.

  11. 12 Σελιτσανος
    Νοέμβριος 3, 2008 στο 2:30 μμ

    Όπως είπαν και οι προηγούμενοι,εμείς εδώ θα είμαστε να κρατάμε το κάστρο.Κάνε αυτό που πρέπει.Θα σε περιμένουμε.

  12. Νοέμβριος 3, 2008 στο 3:01 μμ

    εμείς εδώ, ξέρεις, φοντανάκι, γλυκό του κουταλιού, και περιμένουμε.
    Αφού τον βρήκες, τώρα κλώτσα τον και ανεβαίνεις.
    δ

  13. Νοέμβριος 3, 2008 στο 3:10 μμ

    περιμενω να ερθεις με μια νεα αρχη ….

    που και που ολοι θελουμε ενα διαλειμμα

    φιλια και να εισαι καλα …φιλε μου

  14. Νοέμβριος 3, 2008 στο 5:41 μμ

    Καλή δύναμη και καλή επιστροφή.
    Όσο για τα όσα έζησες, μην μετανιώνεις για τίποτε. Καθετί που πέρασε είναι για καλό.

  15. Νοέμβριος 3, 2008 στο 5:53 μμ

    Αφού τον συνάντησες τον πάτο, χειρότερα δε γίνεται, μόνο καλύτερα από δω και στο εξής… Καλή δύναμη…

  16. Νοέμβριος 3, 2008 στο 6:23 μμ

    Τα κομματάκια του παζλ, της διαλυμένης εικόνας, θα μπουν στη θέση τους θα δεις. Take your time, take all the time in the world
    Να προσέ…

  17. Νοέμβριος 3, 2008 στο 7:00 μμ

    Φίλε, τι να λέμε τώρα. Στη τελευταία μου ανάρτηση αναφέρω: Τη δυστυχία σου τη βιώνεις μόνος.
    Μόνο αυτό. Καλό κουράγιο.

  18. Νοέμβριος 3, 2008 στο 7:08 μμ

    καλησπέρα ,

    Καλή δύναμη , μετά τον πάτο βρίσκεις κορυφή , αυτό να έχετε στο μυαλό σας !!!

  19. Νοέμβριος 3, 2008 στο 7:09 μμ

    καλησπέρα ,

    Καλή δύναμη , μετά τον πάτο βρίσκεις κορυφή , αυτό να έχετε στο μυαλό σας και θα έρθει και η στιγμή που θα την βρείτε

  20. Νοέμβριος 3, 2008 στο 7:20 μμ

    Τα λέμε
    Δεν αλλάζει κάτι

    Καλό μήνα είπα ;

  21. Νοέμβριος 3, 2008 στο 8:55 μμ

    Δώσε μια με το χέρι σου και θα βρεθείς στον αφρό. Κάντο, λοιπόν… ΜΠΟΡΕΙΣ!

  22. Νοέμβριος 3, 2008 στο 10:34 μμ

    Na eisai kala island.
    Euxomai oti exeis na breis ti dinami na to jeperaseis sintoma.
    ‘prepei na peseis xamila, gia na patiseis pio kala..kai na petaxeis..»

  23. 24 side21
    Νοέμβριος 4, 2008 στο 12:06 πμ

    Φίλε μου καθένας έχει την ελεύθερη βούληση …
    Θά ‘χεις το χρόνο σου να συσκεφτείς με τον εαυτό σου !!!
    Τότε πιστεύω να βρείς τη λύση μέσα σου και να επανακάμψεις …
    Άλλωστε μας έχεις δώσει υπόσχεση στην επετειακή ανάρτηση για το χρόνο στο blogg σου !!! Να μην μας αφήσεις σε ησυχία …
    Αναμένουμε συμπαραστεκόμενοι …

  24. Νοέμβριος 4, 2008 στο 3:52 πμ

    Πάρε το χρόνο σου, Νησάκι!

    Και γύρισε πάλι εδώ γερός και δυνατός!

    Φιλί! :*

  25. Νοέμβριος 4, 2008 στο 10:17 πμ

    Νησί μου…εχμμμμ αυτά…
    Εδώ είμαστε.Το ξες.
    Καλημέρα,καλή δύναμη…καλή επιτυχία…
    Φιλιά

  26. Νοέμβριος 4, 2008 στο 12:41 μμ

    Καλόπαιδο, καλημέρα
    Αυτό το γαμημένο το πέσαν πολλά μαζί τελευταία, το ξέρω
    Εσένα όχι πολύ καλά για να μπορώ να καταλάβω…αλλά δεν έχει και σημασία, μια κι όσες φορές έχουμε μιλήσει σε νιώθω να συμπάσχεις και να παίρνεις από μένα κομμάτι απ το φορτιο.
    Αγάντα τώρα, καμάρι…θα περάσει, θα το περάσεις, υπομονή και δύναμη όσο γίνεται
    Φιλιά και μιαγκαλιά απ τη θεία ρούλα

  27. Νοέμβριος 4, 2008 στο 2:13 μμ

    δυο λεπτά!
    μόλις σας βρήκα φεύγετε;;;;

    οι υπεράνω που σας γνωρίζουν σας τα είπαν μια χαρά.

    να σας προσέχετε.

  28. Νοέμβριος 4, 2008 στο 3:15 μμ

    Παρ’ όλα αυτά, όταν με το καλό επιστρέψετε, εγώ θα χαρώ να τα ξαναπούμε. Αυτό πέρασα να σας πω… Να προσέχετε (αυθόρμητα σας το γράφω)…

  29. 31 fpboy
    Νοέμβριος 4, 2008 στο 4:14 μμ

    κράτα γερά τώρα στα δύσκολα.
    θα περάσει. δύναμη !

  30. Νοέμβριος 4, 2008 στο 4:54 μμ

    φίλε βάζελε κράτα γερά, δεν υπάρχει πάτος όσο αναπνέουμε.
    Κράτα τη πίστη σου και προχώρα.

  31. Νοέμβριος 4, 2008 στο 5:27 μμ

    Kαλησπέρα… Σε ευχαριστώ για το σχολιάκη. Δεν κατάλαβα γιατί αναστέλεις την λειτουργία του μπλόκ σου.. Εύχομαι όλα να είναι καλά. Σε ευχαριστώ και τα λέμε…

  32. Νοέμβριος 4, 2008 στο 8:01 μμ

    φίλτατε, θυμηθήτε όταν κάνουμε βουτιές πως αντιδρούμε, πιάνουμε πάτο και σπρώχνουμε με τα πόδια για να πάρουμε φόρα για να ανέβουμε πάλι στον αφρό! το ίδιο και σείς, σπρώξτε γερά για να αρχίσετε να ανέρχεστε πάλι! (σας κατανοώ απόλυτα, το έχω περάσει πρόσφατα, πολύ πρόσφατα…)

  33. Νοέμβριος 5, 2008 στο 12:16 πμ

    Δε γουστάρω. Σιγά τον πάτο. Αν κοιτάξεις ψηλά φαίνεται λίγο ο ουρανός, δε φαίνεται; Δεν είναι πάτος. Ύφαλος είναι. Δώσε γερή ώθηση στα πόδια και τινάξου δυνατά. Τα υπόλοιπα θα τα κάνει η άνωση. Φιλιά. Να προσέχεις.

  34. Νοέμβριος 5, 2008 στο 12:20 μμ

    μόνο σας παρακαλώ μην κάνετε πολλούς αφρούς κολυμπώντας δίπλα μου..

  35. Νοέμβριος 5, 2008 στο 3:14 μμ

    @όλους

    Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια.

    ΚΚΜοίρη, Κροτ ευχαριστώ για τα μέιλ.

    Θα σας προσέχω και θα σας διαβάζω αλλά το μπλόγκ μου θα υπολειτουργεί για λίγο καιρό. Για λίγο όμως. Φιλιά

  36. 38 Χνούδι
    Νοέμβριος 5, 2008 στο 8:05 μμ

    Ωρα που βρήκα κι εγώ να έρθω…

    Εύχομαι να περάσουν όλα. Μάλλον όχι. Σας ορκίζομαι πως θα περάσουν όλα.

  37. Νοέμβριος 5, 2008 στο 10:31 μμ

    Καλή φόρτιση μπαταρίας!
    Take your time φίλε!

  38. Νοέμβριος 5, 2008 στο 11:18 μμ

    «Θέλω να τριγυρνώ σαν την άδικη κατάρα και να βγάζω φωτογραφίες την σκιά μου. Θέλω εσένα και ας είσαι δικιά μου.Τα θέλω μου χρειάζονται χρόνο…»

    σιωπησα και ακουσα. και ακουσα τοσα πολλα . ηθελα να σου πω κι αλλα τοσα αλλα παλι προτιμησα να σωπασω.

    να εισαι καλα. να σε προσεχεις. «ολα περνανε κι ολα μενουν «. αλλα ,εσυ, να σε προσεχεις.

    καλως σε βρισκω

  39. Νοέμβριος 6, 2008 στο 12:24 πμ

    Ναι, ο πάτος είναι εκεί καμιά φορά – κι όσο δεν τον κοιτάς τόσο πιο απότομα πέφτεις. Τι να σας πω κι εγώ, ότι είναι εύκολα; Αλλά θα φτιάξει σιγά σιγά – αλήθεια. Υπομονή θέλει. Ελπίζω όλα να πάνε όσο το δυνατόν καλύτερα, όσο το δυνατόν συντομότερα. 🙂

  40. Νοέμβριος 6, 2008 στο 1:33 πμ

    Kοίτα μην εξαφανιστείς τελείως…
    Να περνάς, να βλέπουμε πως περνάς που λέει και το τραγουδάκι.
    Και όπως ειπώθηκε και πιο πάνω, μη φοβάσαι, άμα έπιασες πάτο, μόνο καλή άνοδο μπορούμε να ευχηθούμε…
    Καληνύχτες, καλά κουράγια και ότι χρειαστείς, ξέρεις…

  41. Νοέμβριος 6, 2008 στο 2:16 μμ

    Αυτό το ποστ σας χαλάει ελαφρώς το προφίλ σας.
    Παρακαλώ να το ρετουσάρετε, και να μας το ξαναγράψετε
    ή αλλιώς να το πετάξετε στον κάλαθο των αχρήστων.

    Οι παραπάνω σχολιαστές θα σας τιμούν με την παρουσία τους έτσι κι αλλιώς, διότι προφανώς σας αγαπάνε. Εγώ πάλι που σας αγαπώ ακόμα πιο πολύ, αν δεν ακολουθήσετε τη συμβουλή μου, θα γίνω hacker και θα επιτεθώ στο μπλογκ σας, διότι και το αυτομαστίγωμα έχει πάτο, και το σμπαριάλασμα θεραπεύεται με μάχες, και όχι με κλαψομουνιές.

    Εμένα ξέρετε τι μου ειχε πει κάποτε ένας καλός μου φίλος;
    ΜΑΧΗ ΕΣΑΕΙ!

    Και δεν θα το ξεχάσω ποτέ!

    (να εδώ: κλικ

  42. Νοέμβριος 6, 2008 στο 5:34 μμ

    @Spy

    Το προφίλ δεν χαλάει με μια ή δύο αναρτήσεις. Ο καθένας έχεις στιγμές πατωμάτων. Άμα χαλάει το προφίλ έτσι τότε απλά δεν με ξέρουν. Εσύ με ξέρεις. Να είσαι καλά.

  43. 45 Masterpcm
    Νοέμβριος 8, 2008 στο 3:01 πμ

    Island, κάποτε, σε μια συζήτηση με ένα φίλο, που για δικούς του λόγους, είχε μαυρίσει η ψυχή του, του θύμισα πως το μόνο ανεπίστροφο στη ζωή που ζούμε είναι ένα και λέγεται Θάνατος.
    Όλα, μα όλα τα άλλα παλεύονται.Να είσαι σίγουρος γι αυτό.
    Σε μια μαύρη και άραχνη περίοδο της δικής μου ζωής, έχασα το σύμπαν από το οπτιό μου πεδίο, ανεξήγητα, απότομα, χωρίς καμιά (εμφανή ή τουλάχιστον σε γνώση μου αιτία). Το αποτέλεσμα της απώλειας αυτής ήταν ολέθριο… Σήμερα χρόνια μετά, διαπιστώνοντας τις προσδοκίες, τα γεγονότα και τα αποτελέσματα, διαπιστώνω πως καλύτερα που έγινε έτσι, γιατί αλλιώς θα ήταν πολύ χειρότερα…Τελείως χειρότερα…
    Δεν μπορεί κανείς να εξημερώσει αυτό που κυριαρχεί στον δικό σου εσωτερικό κόσμο. Κανείς εκτός από εσένα τον ίδιο. Εδώ δεν κάνω μια προσπάθεια να σου χρυσώσω τίποτα απολύτως (υποθέτω κατ’ ακρίβεια την αιτία της ανάρτησης αυτής, δεν γνωρίζω. Η ζωή δεν είναι μόνο χαρές, είναι και λύπες. Αξία έχουν και τα δυό, αναμφίβολα. Αν δεν είχαν δεν θα τα κρατούσαμε μέσα μας παντοτινά (φυσικά απευθύνομαι στα παραπάνω που είχαν ξεχωριστή θέση στην ζωή του καθενός μας).

    Σημασία έχει να μπορεί κανείς να ζήσει τη χαρά του και να αντέξει τη λύπη του.
    Θέλει μεγάλη ψυχική δύναμη να νικήσεις στο δεύτερο. Αυτή είναι μια μεγάλη νίκη απέναντι στο πρόβλημα, όποιο κι αν είναι. Πρέπει να είσαι ιδιαίτερος άνθρωπος για να το πετύχεις.
    Δεν μπορώ να σε κρίνω, εγώ δεν ξέρω αλλά, εσύ τι λές; Είσαι ιδιαίτερος ή ίδιος με τους πολλούς;
    Αυτό μόνο απάντησε, όχι σε εμένα βέβαια. Στον εαυτό σου να το πείς. Μόνο στον εαυτό σου. Σε κανέναν άλλο…

    Σε χαιρετώ.

  44. Νοέμβριος 9, 2008 στο 10:45 πμ

    Κοίτα, τα κομμάτια συνθέτουν ενα ας πούμε πάζλ.
    Τα κομμάτια ειναι για να τα ξαναενώσουμε, να βρούμε κι αυτα που λείπουν.
    Η δική μου εμπειρία εχει δείξει οτι μετα απο κομμάτιασμα βγαίνουμε καλύτεροι.
    Λαβωμένοι τον πρώτο καιρό, μπορεί και με μόνιμο λάβωμα – σημαδάκι, αλλα ξανασηκώνεσαι.
    Και ξέρεις οτι εχεις νικήσει μια νίκη που την κέρδισες και σου αξίζει.
    Να σαι καλά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Νοέμβριος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Αρέσει σε %d bloggers: