12
Ιαν.
09

Αποξηραμένη λίμνη

GREECE DRAUGHT DEAD BIRDS

 

Ξεφλουδισμένη η ψυχή σαν αποξηραμένη λίμνη. Οι σταγόνες στρογγυλές πέφτουν και χάνονται στις ρωγμές που από καιρό έχουν γίνει Γκραν Κάνιον. Άλλωστε ποτέ δεν έφτασε μια βροχή για όλη την έκταση. Είναι η ώρα να φωνάξω οικοπεδοφάγους. Να την πουλήσω κομμάτι κομμάτι. Να πιάσει τόπο τουλάχιστον αυτή η ξηρασία. Φλούδα φλούδα να αγοραστεί και να φυλαχτεί σε γυάλινα κουτάκια. Εις μνήμην μιας λίμνης που υπήρχε εδώ και εις δόξαν μιας άλλης που ανακαλύφτηκε παραδίπλα. Εκεί που μετανάστευσαν οι σταγόνες χάριν της αλλαγής κλίματος.

 

Μιας αλλαγής που έφερε ανεμοστρόβιλους και θολές σκέψεις. Κουρνιαχτός σκεπάζει τα μάτια και σαν τυφλός προχωρώ στην έρημο. Βάζω τσεμπέρι γιατί τόσος ήλιος και τόση βροχή δεν τα άντεξε άνθρωπος. Προχωρώ. Στην πλήρη αβεβαιότητα. Στην πλήρη παράληψη των λιμνών. Δεν με ενδιαφέρουν οι οάσεις πλέον. Δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Μόνο η άμμος να είναι καυτή και τα πόδια ξυπόλητα.

Advertisements

38 Responses to “Αποξηραμένη λίμνη”


  1. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:23 μμ

    Τα πόδια θα καούν… αλλά η άμμος δε θα πάψει να καίει… και μετά δεν θα μπορείτε κάν να περπατήσετε.

    Θα γίνετε βορά των αρπακτικών, που περιμένουν να πέσετε αδύναμος.

    Μήπως να μην τους κάνετε τη χάρη;

    Λέω μήπως…

  2. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:35 μμ

    @masterpcm

    Αν περιμένουν τα αρπακτικά να πέσω αδύναμος θα πέσουν εκείνα πεινασμένα. Η άμμος πάντα θα καίει και οι οάσεις πάντα θα υπάρχουν. Γι αυτό και τις προσπερνώ. Από δίπλα. Να δροσίζομαι και να προχωρώ. Να βρέχω τα πόδια για το επόμενο στρέμμα άμμου. Τα πόδια πρέπει να είναι γυμνά για να γεύονται τον κάθε κόκκο

  3. 3 Spy
    Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:36 μμ

    O αποπάνω κύριος κάτι ξέρει, πιστέψτε με.
    Αν και σέβομαι απόλυτα την επιθυμία σας να μην ξεδιψάτε σε θολά νερά…

  4. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:42 μμ

    @Spy

    Τα αγαθά κόποις κτώνται φίλε Spy. Θα δοκιμάσω και θα δούμε. 🙂

  5. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:49 μμ

    Καλή η λογοτεχνία αλλά η στέρηση ενός τόσο σημαντικού για την επιβίωση συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμο μαρασμό, έχε τα μάτια σου ανοιχτά. Προστάτεψε τον εαυτό σου γιατί κανείς δεν θα το κάνει για σένα.

  6. 6 Spy
    Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:58 μμ

    @ mamma:
    Δίκιο έχετε κι εσείς. Αλλά ενίοτε το τι θεωρούμε αγαθό μεταλλάσεται.
    Έτσι κάποιος εχθές ξεδιψούσε με νερό, και σήμερα με κρασί, αύριο ίσως και με νέκταρ.
    Το αίσθημα της αυτοπροστασίας δε (νομίζω το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά αυτό), ξυπνάει απότομα μέσα μας, όταν μας πρωτοχαϊδέψει ο κίνδυνος τόσο άγαρμπα, που να καταφέρει να μας ξυπνήσει.

    (ξέρετε πόσο πολύ σας συμπαθώ, δεν σας «την λέω», ναι;)

  7. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 2:59 μμ

    @mamma

    Το σίγουρο είναι πως δεν θα με φροντίσει κανείς. Μόνο ο εαυτός μου. Και το ξέρω. Δροσίζομαι αρκετά αλλά θέλω και να περπατάω αρκετά. Σε ευχαριστώ 🙂

  8. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 3:12 μμ

    @spy
    Αμοιβαία τα αισθήματα… και συμφωνώ με το σχόλιό σας 100%. Άλλωστε έχω κάψει τα ποδαράκια μου αρκετά άσχημα ώστε να ξέρω πόσο ελκυστική είναι η καυτή έρημος.
    (δεν χρειαζόταν το διευκρινιστικό σχόλιο, δεν είμαστε δα και εντελώς ξένοι)

  9. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 3:18 μμ

    @spy, mamma

    Οι φιλοφρονήσεις δεν πουλάνε. Παρακαλώ πολύ… 🙂

  10. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 3:20 μμ

    @ island:
    Μα τι λέτε αγαπητέ τώρα;
    Δε φτάνει που έχετε εγγράψει 10 σχόλια μόλις μισή ώρα μετά το ποστ σας,
    γκρινιάζετε κι από πάνω;

    @ mamma:
    που είχαμε μείνει;

  11. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 3:25 μμ

    @Spy

    Και εσείς τί είστε αγαπητέ; Φοροεισπράκτορας σχολίων; Να σας δώσω μερικά άμα θέλετε… 🙂

  12. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 4:02 μμ

    μήπως σου ψιθύρισαν οι σταγόνες κατά που πήγαν;
    λέω να την κάνω και γω από δω.
    ή τουλάχιστο έτσι νομίζω , γιατί ούτε και γω δεν είμαι σίγουρη.
    δ

  13. 14 Μαριλένα
    Ιανουαρίου 12, 2009 στο 4:11 μμ

    σοκαριστικό!

    αυτο,
    μονο.

  14. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 4:12 μμ

    @κούκος

    Το είδα

    @demetrat

    Σταγόνα είστε και φεύγετε; Μα καθήστε λίγο. Θα γυρίσουν κι αυτές.

  15. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 4:13 μμ

    @Μαριλένα

    Η φωτογραφία ή η γραμματοσειρά που χρησιμοποίησα; 🙂

  16. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 5:48 μμ

    Σήμερα είναι η μέρα των άνυδρων τόπων. μετά την αναφορά του apos για την έρημο που έχει να βρέξει 400 χρόνια, διαβάζω τώρα και το δικό σου post. Είναι καιρός τώρα που έχεις χαράξει μια δύσκολη πορεία. Με μικρές οάσεις χιούμορ αλλά κυρίως με τόπους για ενδοσκόπηση. Να σου θυμίσω μόνο ότι ακόμη κι οι Βεδουίνοι φθάνουν κάποια στιγμή στον προορισμό τους. Οπότε μην ξεχάσεις να φτάσεις κι εσύ κάπου.

  17. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 6:06 μμ

    @wilma

    Είπα να ασχοληθώ κόντρα στο ρεύμα της βροχής που ρίχνει εδώ.

    ΥΓ Κοντά είναι ο προορισμός. Τον βλέπω ήδη 🙂

  18. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 6:25 μμ

    Κι αφού τον βλέπεις καλέ τον προορισμό, και είναι κοντά, τι μας παιδεύεις, ε;
    :pp

    (να πω ότι προτιμώ την εκδοχή του (ξ)αδερφού, ή το κατάλαβες ήδη; )

    Φιλί ρε!

    Και ρίξε λίγο νεράκι, όλα γκρι έχουν γίνει από τότε που σταμάτησε να χιονίζει εδώ μέσα!
    😉

  19. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 6:31 μμ

    @νατασσΆκι

    Το γκρι είναι το νέο μαύρο ή το νέο άσπρο. Όπως το προτιμάει κανείς 🙂

    Ποιά εκδοχή; Εξήγα γιατί δεν πιάνω και πουλιά στον αέρα

  20. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 6:50 μμ

    το νέο άσπρο, χμμμ…

    (καλέ δεν πάτησες το λινκ που έβαλε στο σχόλιο?)

  21. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 7:00 μμ

    @νατασσΆκι

    Καλά δεν είχα πάρει χαμπάρι!!! Τίποτα μιλάμε. Δεν έχει και άλλο χρώμα το μπάσταρδο. Και εμένα μου αρέσει αυτή η εκδοχή. 🙂

    @Κούκος

    Τί να πω φίλε. Σε ευχαριστώ πολύ. Σχεδόν έτσι θα το έγραφα αν το έγραφα έτσι. Με συγκίνησες. Και σόρρυ που δεν το είδα από την αρχή!!!! (και να φανταστείς θα σου έστελνα μέιλ για να σε ρωτήσω τί εννοείς!!!)

  22. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 8:10 μμ

    η ψυχη μην ειναι παγωμενη και ολα τα αλλα τα κυριαρχω εγω

  23. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 8:11 μμ

    εμ, γι’ αυτό είναι δικός μου «(ξ)άδερφος, νησάκι μας 😉
    😆

    (μήπως χρειάζεται γυαλιά κάποιος?)
    :pp

  24. Ιανουαρίου 12, 2009 στο 11:18 μμ

    @skouliki

    Αν ήταν παγωμένη η ψυχή δεν θα έγραφε σκουλικάκι.

    @νατασσΆκι

    Με εντολή πρόσφατη γιατρού χρειάζομαι γυαλιά εγώ. Είναι οφθαλμοφανές πλέον έτσι;

  25. 26 ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ
    Ιανουαρίου 13, 2009 στο 10:05 πμ

    aν ολοι αφησουμε απο μια σταγονιτσα μηπως αλλαξει το τοπιο???

  26. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 11:43 πμ

    σας το είπαν;
    αν είναι σίγουρο να περιμένω.
    δ

  27. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 2:38 μμ

    Προχώρα και απόλαυσε το ταξίδι με κάθε δυσκολία, ακολούθα τις σταγόνες και δώσε τα αποξηραμένα κομμάτια για να φτιαχτούν καζίνα!
    Καλημερα!!!

  28. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 4:05 μμ

    Γιατί δεν κάνεις μία βόλτα στην θάλασσα???
    Ισως σε πάει καλύτερα….
    Και αν θελήσεις καυτή άμμο… έχει δίπλα…
    αλλά… τουλάχιστον.. θα έχεις σίγουρη.. την δροσιά…

    Λέω.. εγω….

  29. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 6:03 μμ

    @ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

    Κάθε δωρεά είναι δεκτή

    @demetrat

    Πιο σίγουρο δεν υπάρχει 🙂

  30. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 6:04 μμ

    @Radio Marconi

    Αντιπαροχή θα τα δώσω. Να έχω και κάποιο κέρδος. Μην με πιάσουν και τα καζίνα κορόιδο. Αυτό δεν το δέχομαι. Καλησπέρα

    @akanonisti

    Ο δύσκολος δρόμος είναι καλύτερος και πιο σίγουρος αγαπητή. Καλησπέρα

  31. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 8:03 μμ

    Έτσι ξερά
    Όχι άλλες λάσπες

  32. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 9:15 μμ

    Θα σου απαντήσω με μια πρόταση του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπεύυ από τον Μικρό Πρίγκηπα:

    «Αυτό που κάνει την έρημο όμορφη», είπε ο μικρός Πρίγκηπας, «είναι πως κάπου, κρύβει ένα πηγάδι.»

    Και το δικό σας δεν θα είναι κι άδειο 🙂

    Καλησπέρα σας

  33. Ιανουαρίου 13, 2009 στο 11:59 μμ

    @apatewnes

    Κάποιες φορές οι ξερές κουβέντες είναι και οι καλύτερες

    @rosie

    Δεν είναι άδειο. Έχω περάσει ατελείωτες μέρες μέσα στο πηγάδι πιστέψτε με. Καλησπέρα και σε σας και καλώς ήρθατε 🙂

  34. Ιανουαρίου 14, 2009 στο 1:38 πμ

    Και μένα κάπου εκεί μέσα στις ρωγμές θα με βρείς. Δεν είναι και τόσο καλά εδω μεσα. Είναι αποπνιχτικά θα έλεγα.
    Θα υπάρχει δρόμος, και αν υπάρχει για μένα θα υπάρχει ΣΙΓΟΥΡΑ και για σένα.!
    καλησπερες

  35. Ιανουαρίου 14, 2009 στο 1:46 πμ

    @beth

    Αν ο δρόμος οδηγεί στο επόμενό μου πόστ τότε γάμησέ τα αγαπητή. Προτιμώ να πεθάνω σε πηγάδια και σε ρωγμές.

    Καλώς ήρθατε πάντως

  36. Ιανουαρίου 15, 2009 στο 1:26 πμ

    Πάντως ρε φίλε, αν αποφασίσεις να την πουλήσεις, πέρνα πρώτα μια βόλτα απ’ το Άγιον Όρος.
    Όχι, όχι για να βρεις ψυχική γαλήνη..
    Για να βρεις ανθρώπους που θα σε καθοδηγήσουν να πιάσεις μια καλή τιμή!
    😛

  37. Ιανουαρίου 15, 2009 στο 2:22 πμ

    @TeddyBoy

    Μόλις έβαλες στο τραπέζι μία σπάνια επιχειρηματική πρόταση. Ευχαριστώ.

    ΥΓ Σε οφ σορ δουλεύεις; 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιανουαρίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Αρέσει σε %d bloggers: