18
Ιαν.
09

Η μελωδία

107_0793-copy2

*Οδηγίες χρήσης: Ακούτε το κομμάτι και κλείνετε τα μάτια. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να διαβάσετε το ποστ.

Έκλεισε τα μάτια. Τα μάτια είναι αυτά που καθορίζουν. Βρέθηκε σε ένα μπαρ της Αϊτής. Περιπλανήθηκε στους θαμώνες. Έσβησε δύο τσιγάρα και άναψε άλλο ένα. Τα μάτια καίγαν. Τα αυτιά ακούγαν. Που πως πότε. Γιατί είμαστε εδώ. Γιατί είμαστε έτσι.

Πέρασε από πόλεις που λυσσομανούσε ο αέρας. Στάθηκε κόντρα σ’ αυτόν. Όχι εικονικά. Πραγματικά. Τα σημάδια στο πρόσωπο από τα πετράδια δεν έχουν σβήσει. Δεν είναι τα τελευταία. Τώρα όμως είναι εκεί. Εκεί που μιά γυναίκα δένει το μαγιό της. Που απολαμβάνει την θάλασσα στα πόδια της. Και το κομμάτι παίζει.

Όλοι είχαν πάει από διαφορετικές κατευθύνσεις. Και η γυναίκα. Ακούγοντας αυτό το κομμάτι. Τα μάτια καίγανε. Το κομμάτι έπαιζε. Αδυνατούσες να καταλάβεις τί έχει συμβεί. Το έβλεπες. Με κλειστά τα μάτια. Η λανθάνουσα γλώσσα στο κελί της. Πολλά είπες. Ήρθε η ώρα να σκάσεις και να ακούσεις. Να δεις να νιώσεις. Να μυρίσεις. Να νιώσεις λέφτερος.

Advertisements

42 Responses to “Η μελωδία”


  1. 1 ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ
    Ιανουαρίου 18, 2009 στο 8:15 μμ

    πολυ ομορφο το μουσικο ταξιδι…υπεροχη μελωδια…..νασαι καλα νησακι μου

  2. 3 Μαριλένα
    Ιανουαρίου 18, 2009 στο 11:42 μμ

    ακουω τη μουσική του λόγου (σου)
    🙂

    καλη βδομαδα

  3. Ιανουαρίου 18, 2009 στο 11:58 μμ

    @Μαριλένα

    Η άλλη έχει πιο πολύ ενδιαφέρον 🙂

    Καλή εβδομάδα

  4. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 1:09 πμ

    Ο ήχος του πνευστού …
    φυλλαράκι στον αέρα σε ταξιδεύει …
    Οι προορισμοί ήδη βρίσκονται μέσα σου …
    Η μουσική είναι απλώς το μέσο το εισιτήριο …
    Σ’ ευχαριστώ για το ταξίδι, γαλήνεψε την ψυχή μου …
    Τώρα μπορώ να γείρω σ’ ένα ήμερο στρώμα το κορμί μου …
    Καλή σου κι ήρεμη νύχτα & καλό σου ταξίδι στα όνειρά σου …

  5. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 1:12 πμ

    @Side21

    Εμπνευσμένο το τραγούδι. Σαν το θρόισμα των φύλλων. Ξεκουράσου και εγώ θα συνεχίσω το ταξίδι.

    Καλή εβδομάδα.

  6. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 2:04 πμ

    ηρθα …..ακουω…σιωπω….δινω φιλι

  7. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 2:09 πμ

    @skouliki

    Απολαμβάνω φιλί. Καλή εβδομάδα 🙂

  8. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 10:45 πμ

    όμορφο ταξιδάκι, μόλις ξύπνησα… πνευστά και βιολί!
    καλημερα.!

  9. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 1:06 μμ

    Καλό, να το βάλω για ξυπνητήρι στο κιν γιατί με το Γονίδη αγριεύομαι
    Πολύ παραγωγικός τελευταία…
    Σα να μη μας τα λες καλαααά…

  10. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 1:56 μμ

    @beth

    Καλημέρα 🙂

    @Кроткая

    Σωστά; Μάλλον λάθος

  11. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 1:58 μμ

    @αχ και βαχ

    Άμα βάλεις αυτό για ξυπνητήρι δεν βλέπω να πηγαίνεις στην ώρα σου για δουλειά. Ο Γονίδης είναι προτιμότερος 🙂

    Είπα να το γυρίσω λίγο και να ανεβάζω πιο συχνά. Θα δούμε. Αρχή είναι ακόμα.

    Φιλί

  12. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 2:11 μμ

    Τι όμορφες μουσικές για να ξεκινάει η εβδομάδα. Καλή σου μέρα

  13. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 2:18 μμ

    @Pavlos

    Όμορφα ξεκινάει έτσι. Καλημέρα και σε σένα.

  14. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 9:42 μμ

    όλες τις φορές, κάθε φορά, είναι υπέροχο 🙂

  15. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 10:45 μμ

    γιατι ειμαστε εδω και γιατι ειμαστε ετσι. αν υπηρχαν ικανοποιητικες απαντησεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. πολυ ωραιο το τριπτυχο..

  16. Ιανουαρίου 19, 2009 στο 11:36 μμ

    Ωραία μουσική προτροπή.

    Όταν η λανθάνουσα γλώσσα μπαίνει στο κελί της για όσα, ίσως, δεν έπρεπε να πει και τα μάτια κλειστά σου δείχουν την αλήθεια σου, τότε αξίζει ο κόπος…

    Κώστας

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  17. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 1:03 πμ

    @meniek

    Και είναι τραγούδι για κάθε φορά 🙂

    @deadend mind

    Σε ευχαριστώ. Οι πιο ικανοποιητικές απαντήσεις που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι είμαστε εδώ και είμαστε έτσι. Γι αυτό δεν έβαλα ερωτηματικό

  18. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 1:04 πμ

    @vloutis

    Η ιστορία θα δείξει αν αξίζει ο κόπος. 9 στις 10 αξίζει. Καλησπέρα

  19. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 4:18 πμ

    Kαταπληκτική εκτέλεση! Δεν το χα ξανακούσει έτσι και σ΄ευχαριστώ γι αυτό.
    «Merci μαέστρο μου merci και γαλλικά ευχαριστώ!»

    Αγαπημένο κομμάτι…
    Χρόνια τώρα… Την πρώτη φορά το άκουσα χαμένη στα σοκάκια της παλιάς πόλης στην Κέρκυρα και έψαχνα να βρω από που ερχόταν αυτή η υπέροχη μελωδία.
    Κυνηγούσα τη μουσική μέχρι που βρέθηκα μπροστά σε μια μπάντα που περιτριγύριζε ένα φέρετρο…
    περιδιαβαίνοτας τα σοκάκια…

    Να είσαι καλά και καλή χρονιά

  20. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 3:18 μμ

    @ceralex

    Μπρρρρ… απόκοσμη περιγραφή. Εγώ το άκουσα πρώτη φορά σε ένα άφτερ μεσάνυχτα εστιατόριο και αυτομάτως μεταφέρθηκα σε μπαρ της Αϊτής!!!

    Καλή χρονιά και σε σένα 🙂

  21. 23 lifewhispers
    Ιανουαρίου 20, 2009 στο 4:51 μμ

    δεν ειναι τα ματια που καθοριζουν. το μεσα μας ειναι. που παιρνει δευτερολεπτα ζωης και τα κανει νοτες.

    καλησπερα island

  22. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 6:44 μμ

    Να, τέτοια ποστ θέλω να γράφω. Υπέροχο τραγούδι,υπέροχο.

  23. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 7:27 μμ

    ταξίδι…στις καμπύλες του σώματος της και στο υποσυνείδητο των αισθήσεων που δημιουργεί η μελωδία που μας χαρίζεις…

  24. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 7:35 μμ

    @lifewhispers

    «που παιρνει δευτερολεπτα ζωης και τα κανει νοτες»

    Πώς το καταλάβατε;

    @kleine wolke

    Με κολακεύετε. Καλησπέρα

  25. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 7:36 μμ

    @ΛΑΣΠΟΛΟΓΟΣ

    Έχετε πιάσει το βαθύτερο νόημα της ανάρτησης 🙂

  26. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 9:12 μμ

    καλησπέρα!
    χαίρομαι που σε γνωρίζω, δεν βρέθηκα ποτέ εδώ, μεγάλο λάθος….
    γράφω, απολαμβάνω τις μουσικές σου συγχρόνως και στ’ αυτιά
    οι λέξεις σου, πανέμορφα!
    ευχαριστώ!
    θα τα λέμε, σίγουρα!

  27. Ιανουαρίου 20, 2009 στο 9:54 μμ

    @anepidoti

    Μόλις για λίγο το βλογ κοκκίνισε από τα καλά λόγια. Και δεν μου ταιριάζει καθότι είμαι Παναθηναϊκός (ακούς spy;;;). Εγώ σας ευχαριστώ…θα τα λέμε σίγουρα

  28. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 12:40 πμ

    Έπρεπε να σκάσω και να το ακούσω χωρίς την παραμικρή σκέψη να περνά από το μυαλό μου.
    Ήταν δύσκολο, στο λέω.
    Ξέρεις γιατί νησί μου;
    Γιατί έχω την ανάγκη να με απεγκλωβίσει,μια μουσική ,μια εικόνα…
    Να δω αλλιώς..
    Μάλλον γράφω ασυναρτησίες.
    Ελπίζω μόνο να κατάλαβες πως μου έκανε καλό:)

  29. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 11:31 πμ

    εγώ δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακούσω μόνο τη μουσική γιατί γιά ένα έχει και εικόνα αναπόσπαστη.
    Μέγα Σάββατο πρωί πρωί με φιλαρμονικές.
    οχι πως έχω ιδιαίτερη εκτίμησι στις συγκεκριμμένες φιλαρμονικές, αλλά μ’ αρέσει που ανατριχιάζω έτσι.Κάθε χρόνο την ίδια μέρα.
    Άμα θές, έλα ν ακούσεις και συ τον Αμλέτο.
    δ

  30. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 1:20 μμ

    Μουσικάρα.
    Κοριτσάρα.
    (αδυναμίες)

  31. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 5:24 μμ

    @nana**

    Μια χαρά τα γράφεις αγαπητή. Καθόλου ασυναρτησίες.

    Φιλί

    @demetrat

    Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Θα έρθω. Πού και πότε;

    Ναι η εικόνα πάει πακέτα με κάθε μουσική

  32. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 5:25 μμ

    @TeddyBoy

    Οι αδυναμίες κάποια στιγμή πρέπει να βγουν εκτός παρενθέσεως δεν νομίζεις;

  33. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 5:32 μμ

    Εγώ έκανα ζαβολιά
    Δεν διάβασα το ποστ, αλλά έπαιρνα
    μάτι την Φώτο όσο άκουγα
    *
    (για την ποιοτική μουσική δεν έχει
    σημασία τι θα πεις , αλλά τι θα νιώσεις)

    Εγώ πάντως μετά από όλα αυτά ακόμα σκέπτομαι
    Το δένει ή το λύνει το μαγιό ;

  34. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 5:34 μμ

    @apatewnes

    Να είσαι σίγουρος ότι το λύνει το μαγιό. Ζαβολιάρη!!! 🙂

  35. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 9:44 μμ

    Τώρα, να σου πω. Μόλις 2-3 μέρες έχει που μπορώ ξανά να διαβάζω τα ποστ (δεν είχα ιντερνετ) και βρήκα μαζεμένα όλα τα τελευταία σου…Τόσο διαφορετικά μεταξύ τους…Ποικιλία συναισθημάτων κι εναλλαγές καθώς τα διάβαζα. Αφήνω σχόλιο και χαιρετισμούς εδώ που έχει θάλασσα που μου ‘λειψε:-)
    Να ‘σαι καλά!

    ΥΓ: Υπέροχη μουσική!

  36. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 10:42 μμ

    επ! αναθάρρησα! σα να βλέπω την ελπίδα. Μ’αρεσε πάρα πολύ η εικόνα. Τόσο καλοκαιρινή. με το σουρωμένο μαγιό και την κλασίκή κίνηση για να φτιάξω το σουτιέν. Αχ πρώτη φορά μύρισα καλοκαίρι μέσα στο χειμώνα.

  37. Ιανουαρίου 21, 2009 στο 11:45 μμ

    @leigh-cheri

    Εδώ που αφήνεις σχόλιο το έχω σε καλά χέρια. Πάνω στα κύματα παίζει μαζί με τη μουσική. Καλή δύναμη εκεί πάνω 🙂

    @wilma

    Μήπως μυρίσατε και κανένα μήλο;;;

  38. Ιανουαρίου 22, 2009 στο 12:14 πμ

    και η μουσικη συνεχιζεταιιιιιιιιιιιιι …………….

    μηπως αντι για ειδησεις να..λεω εγω τωρα

    καλησπερες

  39. Ιανουαρίου 23, 2009 στο 11:40 πμ

    θα το φροντίσω εγκαίρως. 🙂

  40. Ιανουαρίου 23, 2009 στο 12:57 μμ

    @skouliki

    Γίνεσαι πρόστυχη τώρα 🙂

    @demetrat

    Ελπίζω…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιανουαρίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: