07
Σεπτ.
09

Δανεικές σκέψεις

DSC_0006bw

29/08/09

Δανεικές σκέψεις
δανεικές κουβέντες
Περνάνε φευγαλέα μπροστά μου
προσφέροντάς μου ζωή.

Ουτοπικό το άπλωμα των χεριών.
Να πιαστούν από κάπου.
Να στεριώσουν για λίγο.
Μέχρι την επόμενη κατρακύλα.

Και θα υπάρξει και άλλη κατρακύλα.
Πιο μεγάλη, πιο μικρή
ο καιρός ξέρει και αυτός θα δείξει.
Δανεικός και αυτός.
Τα ίδια και τα ίδια.

Και όμως η μαυρίλα μέσα μου
είναι και αυτή δανεική.
Αλλά δανεική από τα μέσα μου.
Και ξεχρεώνω το τοκογλυφικό
χρεόγραφο με τον μουτζουρωμένο αριθμό.

Οι τόκοι είναι πολλοί αλλά υπάρχουν ακόμα
ψυχές που αντέχουν. Και αστείρευτη φαιά ουσία
να μουτζουρώνει τον αριθμό.
Μέχρι αυτός να χάσει την αξία του.
Να γίνει άπειρος και να με πνίξει.

Advertisements

55 Responses to “Δανεικές σκέψεις”


  1. Σεπτεμβρίου 7, 2009 στο 9:38 μμ

    και η ζωή η ίδια δανεική μοιάζει να είναι. και ούτε χαρίζεται. είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα ερχόμενοι. είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα φεύγοντας. οπόταν ας χαμογελάμε. σε όλα αυτά που δεν χαρίζονται και χάρισμά μας τα κάνουμε.

  2. Σεπτεμβρίου 7, 2009 στο 9:46 μμ

    Δίκιο έχει ο Basnia. Τα πάντα είναι δανεικά..

  3. Σεπτεμβρίου 7, 2009 στο 11:10 μμ

    Σκέφτομαι να τυπώσω το ποστ σου
    με μαυρα γράμματα
    σε ένα άσπρο μακό μπλουζάκι
    και να κυκλοφορώ μόνο με αυτό.

  4. Σεπτεμβρίου 7, 2009 στο 11:40 μμ

    @basnia

    Μου αρέσει η αισιοδοξία σας αγαπητέ 🙂

    @roadartist

    Όχι τα πάντα. Απλά κάποια δεν χαρίζονται

  5. Σεπτεμβρίου 7, 2009 στο 11:42 μμ

    @Τσαλαπετεινός

    Αν στην πλάτη είναι η ασπρόμαυρη φωτογραφία με τον οργανοπαίχτη τότε να το κάνετε αγαπητέ.

  6. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 12:16 πμ

    Είναι όμορφο όμως να είναι δανεικά…
    Σε απελευθερώνουν από το τέλμα της κτητικότητας…
    Ενας κύκλος που δεν τελειώνει…
    ακόμα και αν έχει ανηφόρες και κατηφόρες…

  7. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 12:17 πμ

    Δανεικές σκέψεις
    δανεικές κουβέντες

    δανειζομαι τους στιχους σου
    για να σου πω
    πως και αν δανειστηκα ζωή
    δικη μου τη χρεωνω
    και αν δανειστηκα καρδια
    παντα θα ξεπληρωνω

  8. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 12:23 πμ

    @akanonisti

    Το βλέπετε και εσείς ότι κάπου υπάρχει τέλμα;

    @fotini

    Αυτό το «πάντα θα ξεπληρώνω» με τρομάζει και με αναζωογονεί λίγο. Καλώς ήρθατε

  9. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 1:29 πμ

    Που το πρωτότυπο φίλε μου ;;;
    Στις μέρες μας τα πάντα μεταχρονολογημένα …
    Επιταγές, όνειρα, ελπίδες, αξίες, σκέψεις, λέξεις !!!
    Δανεικά κι αγύριστα απο ένα αβέβαιο μέλλον …

  10. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 9:04 πμ

    Είχες την ελευθερία σου και την ησυχία σου.
    Ήθελες όμως γάμους, οικογένειες και παιδιά.
    Αυτά θέλουν λεφτά, λεφτά κι άλλα λεφτά…

    Κι αν σε πιάτα πορσελάνης σε ταίζω ευτυχία
    θυμήσου πως το euribor κι οι πονηροί καιροί
    είναι συνδιασμός καλός για να βρεθείς ταπί

    (πωπω, τι έγραψα η Islandαινα!)

  11. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 3:04 μμ

    Σχετικά νωρίς άρχισες τα δάνεια. Το νου σου! (πολύ ΜΕ άρεσε…)

    Η φωτογραφία που ανέβασες απεικονίζει άντρα παντρεμένο πάνω από είκοσι χρόνια. Λίγη σεμνότητα δεν θα έβλαπτε ψάρακα.

  12. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 3:57 μμ

    Κι εμένα κι εμένα, πολύ με άρεσε καλόπαιδο 🙂

  13. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 5:28 μμ

    δεν ειναι ο κόσμος ιδανικός / για το ταξίδι ειναι δανεικός

    όπως λέει το τρίφωνο και ξαναθυμήθηκα πρόσφατα από το μπλογκ μιας φίλης

    μας μελαγχολήσατε αλλά μας άρεσε!

  14. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:11 μμ

    αφού ξεχρεώνετε τον τοκογλύφο είστε γενναίος.

  15. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:32 μμ

    @Side21

    Δεν μου φαίνονται πάντως και τόσο αγύριστα.

    @Islandαινα

    Θα μου κλέψετε την τέχνη της ποίησης. Με υποσκελίζετε τώρα.

  16. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:33 μμ

    Χτύπησες κι’εσύ το πρώτο δανειάκι???

  17. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:34 μμ

    @Κούκος

    Σαν να μυρίζει εμπειρία εδώ μέσα τελικά μου φαίνεται. Πρέπει να ρίξω ένα σφουγγάρισμα.

    @roulakaramıtrou

    Ρουλιώ μας έλειψες ήδη

  18. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:36 μμ

    @deadend mind

    Χαίρομαι που σας άρεσε αν και μελαγχολικό. Το ταξίδι είναι το μόνο μη δανεικό μάλλον έτσι;

    @ο αποτέτοιος

    Μην νομίζετε αγαπητέ. Μια ζωή θα το κάνω. Δεν παραπονιέμαι όμως. Καλά είναι.

  19. Σεπτεμβρίου 8, 2009 στο 7:37 μμ

    @patsiouri

    Δανείζομαι λέξεις. Αλλά και πάλι ποίημα δεν βγαίνει 😛

  20. Σεπτεμβρίου 9, 2009 στο 9:02 πμ

    <>

    Από το χτες μου περισσέψαν κάτι μέρες
    και το αύριο ζητάει δανεικά
    Ποιος ζυγίζει τη ζωή και την ορίζει;
    Ποια φοβέρα, ποια φωνή και ποια φωτιά

    Δανεικά – δανεικά…
    απ’ της ζωής την τράπεζα
    Δανεικά – δανεικά… Δανεικά – δανεικά…
    Και να ‘ρχότανε μια μέρα
    όσα είναι δανεικά
    σ’ ένα κόλπο να ‘παιζα

    Όταν βρέχει ο βρεγμένος δε φοβάται
    μα φοβάται, όπως λένε, ο φτωχός
    Με τον ήλιο τελικά, ποιος είναι φίλος
    ο βρεγμένος, ο φτωχός ή ο στεγνός;

    Δανεικά – δανεικά…
    απ’ της ζωής την τράπεζα
    Δανεικά…
    Και να ‘ρχότανε μια μέρα
    όσα είναι δανεικά
    σ’ ένα κόλπο να ‘παιζα

    Οι ελπίδες μου γυρνάνε προς τα πίσω
    πριν τις βγάλω στο σφυρί και τις πουλήσω
    κι όλο εδώ ξαναγυρνώ κι αναρωτιέμαι
    να χαθώ, να χωριστώ ή να ελπίσω;

    Δανεικά – δανεικά…
    απ’ της ζωής την τράπεζα
    Δανεικά…
    Και να ‘ρχότανε μια μέρα
    όσα είναι δανεικά
    σ’ ένα κόλπο να ‘παιζα

  21. Σεπτεμβρίου 9, 2009 στο 3:32 μμ

    εγώ,τώρα, τι να πω, η ανεδαφική, που με βρίσκεις σε κατάσταση κουκουρούκου
    και μπορεί μεν-να διάβασα το ωραιότατο ποίημα-αλλά-έλα που δεν βρίσκω να πω κάτι;
    Με άρεσε.
    Θα επανέλθω όμως σε λιγότερο καφρο-συνθήκες, να το ματαδιαβάσω, γιατί τόσο ωραία ανάρτηση-θέλει και μία πιο σοφή «απάντηση», α;!

  22. Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 12:09 πμ

    Πού και να μην ήταν δανεικά! Θα σφαζόμασταν κανονικά όλοι!
    Τέλος πάντων. Εγώ ένα έχω να πω. Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσει ο καθένας από ‘μας ότι όντως όλα είναι δανεικά τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να ευτυχούμε. Γιατί ίσως τότε θα δίνουμε σε κάθετί την αξία που του αναλογεί. Έτσι νομίζω.

    Φιλιά…Όχι δανεικά αυτά:-)

  23. Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 12:32 μμ

    Υπάρχουν και οι δανικές και οι ιδανικές. Κάπου εκεί στριμώχνεται και ένα μικρό Ε και αλλάζει τις ισορροπίες.

  24. Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 2:49 μμ

    Μη χολοσκάτε.
    Γι αυτό εφευρέθηκαν τα διαζύγια… 😛 😛 😛

  25. 26 AN205
    Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 5:30 μμ

    Αποκαθήλωση

    Όνειρα γυάλινα χίλια κομμάτια
    με της αυγής το πρώτο φως
    φως μίζερο και σκοτεινό
    της ζωής οδηγός και φάρος

    της αθωότητας τα χρόνια
    έχουν παρέλθει από καιρό
    του παραμυθιού τα ρόδα μαράθηκαν
    ο Άγιος-Βασίλης έχει πάρει σύνταξη

    όμορφος κόσμος κυνικός
    σε χρήμα μετρημένος
    πέτρες οι καρδιές
    χτίζουν κάστρα μοναξιάς

    τα όνειρα φτηνά ξεπουλημένα
    για χαντρούλες και καθρεπτάκια
    έμμεσες οι σχέσεις
    από καλώδια περνούν

    προσδοκίες κι ανάγκες πλαστικές
    μιας πραγματικότητας κατασκευασμένης
    λέξεις και εκφράσεις τετρημένες
    χωρίς αληθινό νόημα δίχως ψυχή

    για μια θέση ασφαλή
    θυσιάσαμε την φαντασία
    μηχανικές κινήσεις
    δίχως αίσθημα και σκέψη

    αναπαραγωγή για να μην χαθεί
    μια νέα σειρά πιστών εργαλείων
    πιο υπάκουων, πιο αποδοτικών
    στην υπηρεσία της μηχανής
    ΑΝ205®26/2/2007

  26. 27 Dory
    Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 8:34 μμ

    «Υπάρχουν ακόμα ψυχές που αντέχουν…»
    Σας συνιστώ να κρατήσετε λίγη από αυτή την αισιοδοξία, αγαπητέ 🙂

  27. Σεπτεμβρίου 11, 2009 στο 12:55 πμ

    Τα «δανεια»
    ειναι μικρες παρατασεις ζωης ..
    και σιγουρα δεν μιλω για τα χρηματα .

    Ευχομαι να θυμηθειται που εχετε ασφαλισει «τα δικα»
    για κεινες τις δυσκολες ωρες που «ψαχνεις να τα βρεις» .
    Να τα βρειτε !

    Οσο κι αν ειναι πενιχρα δεν μπορει να σας τα παρει κανεις!

  28. Σεπτεμβρίου 11, 2009 στο 9:35 πμ

    εγώ πάλι που δεν τα μπορώ τα δανεικά,
    είμαι καταδικασμένη τελικά
    ούτε ένα ποίημα να μην καταφέρω ; …….
    δ

  29. 30 fpboy
    Σεπτεμβρίου 11, 2009 στο 3:27 μμ

    Aφού μεγάλωσες καλά να πάθεις !!!!

  30. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 5:39 πμ

    Βλέπω ότι σας απογύμνωσαν!

  31. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 7:22 πμ

    «υπάρχουν ακόμη ψυχές που αντέχουν»
    εκεί θα σταθώ και γω
    και καταβάθος εκεί στεκόμαστε όλοι
    είναι η αχτίδα φωτός που εισχωρεί στο τούνελ και σαν μαγνήτης μας τραβά προς το μέρος της

    καλημέρα σας

  32. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:23 πμ

    @katourimeni podia

    Έχουμε και κανένα λίνκ από το τραγούδι; Είμαι φαν των ενδελέχεια

    @apatewnes

    Όβερ 🙂

  33. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:24 πμ

    @metewritis (φαίη)

    Θα περιμένω με αγωνία την σοφία σου…

    @leigh-cheri

    Αφού τα φιλιά σας δεν είναι δανεικά τότε εμένα μου φτάνει

  34. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:27 πμ

    @kitsosmitsos

    Μιλάτε εσείς κύριες για ισσοροπίες που δεν έχετε βάλει τον κώλο σας κάτω;;; Έλεος… υπάρχει και Θεός που κρίνει αγαπητέ. Πφφφφ

    @Spy

    Ποιός τα βρήκε πρώτος;

  35. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:29 πμ

    @AN205

    Πανέμορφο το ποίημά σου. Μέρες το διαβάζω και μου αρέσει κάθε μέρα και πιο πολύ.

    @Dory

    Θα προσπαθήσω αγαπητή 🙂

  36. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:31 πμ

    @Talisker

    Πού καιρός για να ανοίγουμε μπαούλα; Δύσκολα πράγματα.

    Την καλημέρα μου

    @demetrat

    Μια χαρά το καταφέρατε 🙂

  37. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:32 πμ

    @fpboy

    Και εσύ φωτογράφε Βρούτε;;;

    @Valisia

    Είδατε; Μου πήραν και το ένα πόδι. Για τα δανεικά που λέγαμε.

  38. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 8:34 πμ

    @nelly

    Πάντως στις στάσεις λεωφορείου είναι πιο καλό να σταθείς από έναν δικό μου στοίχο 😛

    Καλώς ήρθατε 🙂

  39. Σεπτεμβρίου 12, 2009 στο 11:02 μμ

    Εμείς στα λέγαμε,
    δεν ήξερες, δε ρώταγες;;;;
    😛

    Τώώώώώώώρα, είναι αργά!
    😆 😆 😆

    (ε ναι, κι εμένα με άρεσε!)

    :*

  40. Σεπτεμβρίου 13, 2009 στο 8:01 πμ

    «Οι τόκοι είναι πολλοί αλλά υπάρχουν ακόμα
    ψυχές που αντέχουν.» Εμένα θα πεις…?!

    Μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ σου χαρίζω
    και μια ζωή ΙΔΑΝΙΚΗ (όσο γίνεται…) σου εύχομαι
    μαϊ ντηαρ φρεντ 🙂

  41. Σεπτεμβρίου 14, 2009 στο 9:38 μμ

    Γεια σου νησί με τα ιδανικά σου!
    (δανεικά κι αυτά;)
    🙂

  42. Σεπτεμβρίου 15, 2009 στο 5:34 μμ

    το μηδέν θα κάνω κύκλο που λέμε

    εγώ αντίθετα δεν θόλωσα. μου άρεσε πολύ αυτό που διάβασα και λέω να ξαναέρχομαι!

  43. Σεπτεμβρίου 16, 2009 στο 1:44 μμ

    …ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ από μένα, σοφία;!
    Μπααααα!
    Ελπίδα και Αγάπη (γιορτάζουν και αύριο!), όση θες! Σοφία, μόνο δανεική, αν και απεχθάνομαι τους δανεισμούς. Όχι τόσο για τους τόκους που χρεώνομαι, αλλά γιατί κάνω τον άλλο μάγκα που έχει τη χαρά να μου λέει ότι ΜΕ δάνεισε.
    Το ποίημα είναι όμορφο και ισορροπημένο, αν και η σχέση σου με τους αριθμούς είναι κάτι παραπάνω από προφανής! Το ποίημα της mamma… χα, χααα!! Έμπνευση!!!

    Χαιρετώ,
    θα σου έγραφα κι άλλα, αλλά αρκετά με τις διθυραμβικές κριτικές, θα το παίξω Δανίκας, που άμα του βάλεις ένα έψιλον, γίνεται Δανείκας-βλέπε δανεικά… εντός κλίματος είμαι!!
    🙂
    φιλιά στην οικογένεια!

  44. Σεπτεμβρίου 17, 2009 στο 1:38 μμ

    Ώπα!!! Εύγε φιλαράκο, θέλουμε κι άλλα!!!!

  45. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 11:40 πμ

    ό,τι πιο όμορφο εχω διαβάσει από σένα ήταν αυτό :))

    υ.γ. με ρέγουλο οι δανεισμοί ομως,ε!! :p

  46. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 9:12 μμ

    Αυτά που μου χρωστούν, ούτε τα πηρα, ούτε και τα ζήτησα.
    Αντιθέτως ημουν και είμαι τόσο συνεπής…. σε όλα τα επιπεδα:((

    Τέλεια επιλογή
    Καλό βράδυ

  47. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 11:41 μμ

    @νατασσΆκι

    Μιλάς εκ πείρας σαν τον Κούκο;

    @Το τέρας της «αμάθειας»

    🙂

  48. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 11:43 μμ

    @Utopia

    e-δανεικά 🙂

    @tovene592

    Δεν σας πρόσφερα και κάτι. Την επόμενη επιφυλάσσομαι. Καλώς ήρθατε

  49. Σεπτεμβρίου 20, 2009 στο 11:45 μμ

    @metewritis (φαίη)

    Η μάμμα θέλει να μου φάει την δόξα αλλά δεν θα της περάσει 😛

    ΥΓ Τί κωλοφαρδία ήταν αυτή στο 90;

    @Παύλος

    Με δόσεις τα άλλα 😛

  50. Σεπτεμβρίου 21, 2009 στο 12:00 πμ

    @παπαρούνα

    Τί είναι ρέγουλα;

    Ευχαριστώ

    @katrine

    Και εγώ πιστεύω ότι αυτή η επιλογή εξαργυρώνει στο τέλος.

  51. Σεπτεμβρίου 21, 2009 στο 12:01 πμ

    @νατασσΆκι

    ΠαλιονατασσΆκι 🙂

  52. Σεπτεμβρίου 21, 2009 στο 12:55 μμ

    Καλημερα

    αν ειναι και οι τυψεις δανεικες τοτε η εικονα θα μεινει μελαγχολικη

  53. Σεπτεμβρίου 21, 2009 στο 7:54 μμ

    χαίρομαι που η μαυρίλα είναι δανεική…γιατί δεν υπάρχει μόνο αυτή…

    καλή συνέχεια


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Σεπτεμβρίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Νοέ. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: