20
Ιαν.
11

Επικήδειος

 

 

Επικήδειος

17/08/09  Κέρκυρα

Το σαράκι μεγάλο

κατά πως λέει ο λαός.

Σκάβει βαθιά μέσα.

Άδυτα και αδιάφανα

χάνουν αξία και μορφή.

Αχίλλειος πτέρνα η επιφάνειά μου.

Αχίλλειο το σπιτικό μου.

Παρατημένο από μένα,

καλοδιατηρημένο από τους άλλους.

Και δεν ξέρω γιατί πρέπει να λυπηθώ περισσότερο:

Για το σπίτι που έγινε μουσείο

ή για το μουσείο που ήταν σπίτι;

Μικρή η σημασία καθώς

το σαράκι σκάβει.

Και σε λίγο θα βγουν στην επιφάνεια

τα σαθρά σημεία.

Σημεία των καιρών θα ονομαστούν

για να έχω μία ελπίδα για το μέλλον.

Και το παρελθόν θα το ονομάσω

παλάτι.

Κάνοντάς το πιο δύσκολο να το σκαλίσω.

Αφήνοντας δουλειά για το σαράκι.

Κούφιος από καιρό

Ψάχνω τον αναγεννησιακό ρυθμό μου.

Και σαν αδαής τον ακούω

αντί να τον βλέπω.

Το σαράκι ξεκίνησε από τα μάτια

συγχωρέστε με.

Και τα μάτια είναι πλημμυρισμένα

με δάκρυα και ιδρώτα.

Δύσκολη η δουλειά του σκαψίματος.

Περιμένεις το αφράτο χώμα

και καταλαβαίνεις πως σκαλίζεις μάρμαρο.

Τον επικήδειο στην ταφόπλακά σου:

“Ενθάδε κείται ο διάσημος Αχιλλεύς

με την λαβωμένη του φτέρνα. Φωτογραφίστε τον.

Το μάρμαρο αντέχει ακόμα να καλύπτει τα σκουλήκια.”

Advertisements

15 Responses to “Επικήδειος”


  1. Ιανουαρίου 20, 2011 στο 7:33 μμ

    Ωρααία φωτό.Κι όπως μας έχουν γυρισμένες τις πλάτες είναι σα να μας δείχνουν την έξοδο…

  2. Ιανουαρίου 20, 2011 στο 7:54 μμ

    τι; στο μήνα του μέλιτος; κι είστε ακόμη μαζί; τι εννοεί ο ποιητής αναφέροντας το σαράκι; γράψτε χαρούμενα βρε, εσείς σε μόνιμη γιορτή θα πρέπει να είστε, φιλιά σε όλους
    υ.γ.: πέρα από πλάκα ως απόπειρα έκφρασης μια χαρά το βρίσκω κι ως εικόνα κι ως περιεχόμενο

  3. Ιανουαρίου 20, 2011 στο 8:30 μμ

    Εγώ πάλι δεν σκέφτηκα τίποτα για τον μήνα το μέλιτος – για το πένθος της Σίσσυς μιλάει ο ποιητής! (Μην μου τον κακολογείτε, εντάξει;;;)

  4. 8 Spy
    Ιανουαρίου 20, 2011 στο 11:21 μμ

    Είστε Θεός!
    Είστε Μέγας!
    Είστε το είδωλό μου!
    Θέλω να γίνω σαν κι εσάς όταν μεγαλώσω!
    (δεν εννοώ σκαφτιάς, για τη φωτό μιλάω…)
    😛

  5. Ιανουαρίου 21, 2011 στο 2:20 πμ

    Τα σπίτια (παλάτια ή καλύβια) αναπνέουν …
    Όταν αφουγράζονται την ανάσα και το συναίσθημα των κατοίκων τους !!!
    Αν μείνουν ακατοίκητα τότε γίνονται πίνακας γεμάτος με καρφιτσωμένες μνήμες …
    Έχουν χρισθεί μουσεία, πριν από την επίσημη ανακήρυξή τους !!!
    Κι έτσι δεν πρέπει να λυπάσαι … δάκρυα αξίζουν τα κτίσματα που αφήνονται έρμαια του χρόνου χωρίς καμιά χρησιμότητα !!!
    Την καλημέρα μου …

  6. Ιανουαρίου 21, 2011 στο 10:07 πμ

    Eύγε σας.
    Ο μήνας του μέλιτος είναι ο ιδανικός χρόνος για επικήδειους για να ξεμπερδεύουμε νωρίς νωρίς και να μην του βρίσκουμε μπροστά μας όταν τελειώσει

  7. Ιανουαρίου 21, 2011 στο 4:55 μμ

    Κάνεις πλάκα αγαπητή mama (εντάξει είσαι λίγο στρίτζο) ότι το έγραψε στον μήνα του μέλιτος!!!

  8. Ιανουαρίου 22, 2011 στο 10:12 μμ

    μα δεν λέτε και που πάτε αγαπητέ.
    θα σας δείχναμε πιο χαρούμενα μέρη.
    Το πολύ πολύ θα γράφατε γιά μεράκια και ουχί γιά σαράκια.
    δ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιανουαρίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: