Αρχείο για Ιουλίου 2011

22
Ιολ.
11

Καλοκαιρινό ποστ

Άργησα μία μέρα αλλά θα γράψω για τον ποιητή που με έχει σημαδέψει. Όχι με το όπλο που αυτοκτόνησε. Με το όπλο των λέξεων. Μιλάω για τον Καρυωτάκη. Το άνθρωπο που άθελά του με έκανε άνω κάτω.

Πήρα το πρώτο του βιβλίο από ένα παζάρι, σκεπτόμενος πόσο πεσμένη είναι η ποίηση σήμερα ώστε να αγοράζει κανείς τα άπαντα του Καρυωτάκη με 1€!!! Άνοιξα το βιβλίο το απόγευμα προς βράδυ που γύρισα απο το παζάρι του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων. Ένοιωσα τέτοια φρίκη που με την ποίηση του Καρυωτάκη ασχολήθηκα ξανά μετά από 1,5 χρόνο. Ήταν τόσο μαύρα αυτά που διάβαζα που κούνησαν τα μέσα μου συθέμελα.

Δεν έχω να πω πολλά καθώς δεν είμαι άξιος να μιλήσω παραπάνω για τον άνθρωπο που έζησε ταραγμένα και επέλξε να πεθάνει μόνος του πριν τον πεθάνουν. Για την ποίησή του που άλλαξε τον ρου της ποίησης στην Ελλάδα. Παραθέτω απλώς το σημείωμα που είχε γράψει και βρέθηκε στην τσέπη του νεκρού σώματός του.

«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περισσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κ.Γ.Κ.

[Υ.Γ.] Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

04
Ιολ.
11

Έρκος

 12/09/10

Το έρκος
Έχει από καιρό
εμφανισθεί.
Σηκώνω μπουχό
και το καλύπτω.
Φθηνό πρόσχημα χαράς,
δήθεν το ξεπερνάω.
Και προχωρώ.

Είμαι ένας γλοιώδης τύπος
που φοβάται
την γλίτσα του.
Και τώρα που το πάτωμα
θα γίνει το πιο ψηλό μου ταβάνι,
να δω, τί θα σκαρφιστώ,
διά την μακροημέρευσίν μου




Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιουλίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Αυγ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Δημοφιλή άρθρα