22
Ιολ.
11

Καλοκαιρινό ποστ

Άργησα μία μέρα αλλά θα γράψω για τον ποιητή που με έχει σημαδέψει. Όχι με το όπλο που αυτοκτόνησε. Με το όπλο των λέξεων. Μιλάω για τον Καρυωτάκη. Το άνθρωπο που άθελά του με έκανε άνω κάτω.

Πήρα το πρώτο του βιβλίο από ένα παζάρι, σκεπτόμενος πόσο πεσμένη είναι η ποίηση σήμερα ώστε να αγοράζει κανείς τα άπαντα του Καρυωτάκη με 1€!!! Άνοιξα το βιβλίο το απόγευμα προς βράδυ που γύρισα απο το παζάρι του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων. Ένοιωσα τέτοια φρίκη που με την ποίηση του Καρυωτάκη ασχολήθηκα ξανά μετά από 1,5 χρόνο. Ήταν τόσο μαύρα αυτά που διάβαζα που κούνησαν τα μέσα μου συθέμελα.

Δεν έχω να πω πολλά καθώς δεν είμαι άξιος να μιλήσω παραπάνω για τον άνθρωπο που έζησε ταραγμένα και επέλξε να πεθάνει μόνος του πριν τον πεθάνουν. Για την ποίησή του που άλλαξε τον ρου της ποίησης στην Ελλάδα. Παραθέτω απλώς το σημείωμα που είχε γράψει και βρέθηκε στην τσέπη του νεκρού σώματός του.

«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περισσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κ.Γ.Κ.

[Υ.Γ.] Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Advertisements

4 Responses to “Καλοκαιρινό ποστ”


  1. Ιουλίου 22, 2011 στο 7:04 μμ

    Είναι ο μοναδικός αυτόχειρας (που εγώ,τουλάχιστον,γνωρίζω),του οποίου το σημείωμα αυτοχειρίας δεν είναι απελπισμένο αλλά διαυγές και προσγειωμένο.Δεν απελπίστηκε.Απλά έκανε μια διαπίστωση και πήρε μιαν απόφαση.Ψυχρός σαν τεχνοκράτης που έκανε μια έρευνα και συνήγαγε ένα συμπέρασμα.Και το πνευματικό μέγεθος του ανδρός αποκαλύπτεται σε όλο του το μεγαλείο στο υστερόγραφο.Δεν είναι απλώς αυτοσαρκασμός.Είναι ο ορισμός του ποιοτικού μαύρου χιούμορ.

  2. Ιουλίου 25, 2011 στο 5:43 μμ

    Λάτρεψα τον Καρυωτάκη στην εφηβεία μου -κι ας απορούν όσοι με ξέρουν. Πάντα τον έβρισκα αισιόδοξα μελαγχολικό. Και μερικά από τα ποιήματά του είναι ακόμα από τα πιο αγαπημένα μου 🙂

    Καλό ΚαλοΚαίρι, νησάκι!

  3. Αύγουστος 2, 2011 στο 7:33 μμ

    Αν το ψάξεις καλά, πάντα υπάρχει λόγος για να ζήσεις …
    Όλο και κάποιο ιδανικό θα σ’ εμπνεύσει για ν’ αγωνιστείς …
    Ακόμα κι όταν όλα γύρω προσπαθούν να σε πείσουν για το αντίθετο !!!
    Έναν αισιόδοξο – χαρούμενο Αύγουστο εύχομαι σε όλους σας …

  4. Αύγουστος 18, 2011 στο 1:16 μμ

    Αν και δεν είναι από τους ποιητές που με εκφράζουν ούτε τώρα ούτε και στην εφηβεία μου, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ το μεγαλείο του ως ποιητή και το μυαλό του, έτσι όπως φαίνεται μέσα από τα ποιήματά του κι απ’ όσα έχω διαβάσει γι αυτόν και τη ζωή του.
    Συμφωνώ πάντως με τον side21Side21 και συμπληρώνω ότι, ακόμη κι αν φαίνεται ότι δεν υπάρχει λόγος για να ζήσεις, πάντα μπορείς να δημιουργήσεις έναν. Και δεν εννοώ ως ψευδαίσθηση, εννοώ στην πραγματικότητα. Αρκεί να μην αφήσεις τον εαυτό σου να φτάσει ψυχολογικά σε πλήρη αποδιοργάνωση.
    Πάντως, σαν ποιητής ήταν σπουδαίος!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιουλίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Αυγ. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Δημοφιλή άρθρα


Αρέσει σε %d bloggers: