Αρχείο για Ιανουαρίου 2012

20
Ιαν.
12

Εθνοσωτήρες

Πρωί. Μόλις έχω βγει από το σπίτι που θα στεγάσει τις αγωνίες της οικογένειάς μου και που από το οποίο, εξαιτίας μου, γκρεμίζονται αναμνήσεις μιας ζωής. Νιώθω σκατά. Αδύναμος. Ένα κουφάρι που περπατά, με έναν καφέ από το σπίτι. Προορισμός η δουλειά.
Στη στροφή πριν τη δουλειά, δύο εύσωμες κυρίες γύρω στα 70, με σκαμένα τα πρόσωπα από τη ζωή φαντάζομαι και με πολλά ρούχα επάνω τους, κινούν προς το δρόμο μου. Πολλά τα ρούχα σκέφτομαι. Ευτυχώς.

Με σταματάει η μία χωρίς να απλώσει χέρι. Μόνο με το κεφάλι.

-Καλημέρα σας κύριε. Μήπως έχετε ένα εισιτήριο;
-Όχι δυστυχώς δεν χρησιμοποιώ λεωφορείο. Και κάνω να φύγω μακριά.
-Σας ζητώ γιατί δεν έχω να αγοράσω κύριε.

Τα πόδια μου βάρυναν. Η καρδιά μου έσπασε σε χίλια κομμάτια. Δύο γιαγιούλες που το ΜΟΝΟ που έπρεπε να κάνουν αυτή τη στιγμή είναι να παίζουν με τα εγγόνια τους. Και αντί για αυτό γυρνοβολάνε για μία ευκαιρία που θα τους γεμίσει την ημέρα με ένα εισιτήριο, με ένα πιάτο φαΐ, με ένα χάδι. Και από την άλλη ο χοντροΒενιζέλος και ο κάθε Βενιζέλος να μου λέει μαλακίες πως μαζί θα το περάσουμε και αρχιδιές πρώτης ποιότητας. Ο χοντρός που δεν ξέρει τι θα πει κρύο, πείνα, φτώχια ή ακόμα και εργασία. Δεν έχει πει ποτέ του την φράση «σας ζητώ γιατί δεν έχω να αγοράσω κύριε».

Γύρισα και καθώς κινούσα προς τις κυρίες, σταμάτησαν με ένα ίχνος χαμόγελου στο στόμα. Έβαλα το χέρι στην τσέπη, έβγαλα ότι είχα και το έδωσα. Της χάιδεψα το χέρι της μιας και γύρισα να φύγω πριν με δουν να κλαίω. Δεν ένιωσα καλύτερα. Πιο σμπαράλια ένιωσα. Άλλωστε δεν έχει καμία σημασία πώς νιώθω εγώ από τη στιγμή που μπορώ να πάρω τα χρειώδη στην οικογένειά μου.
Σημασία έχει χοντρέ, πώς νιώθει η κυρία μακριά από τα εγγόνια της. Μακριά από την αξιοπρέπειά της. Εγώ θα νιώσω καλά χοντρέ όταν σε δω να σαπίζεις στη φυλακή. Όταν θα βλέπω το ροδομάγουλό σου να κιτρινίζει. Εσένα και όλο το σινάφι σου. Εθνοσωτήρες της πούτσας. Καραγκιόζιδες.

Advertisements
15
Ιαν.
12

Κούτσουρα απελέκητα

04/03/2003

Θυμωδεία της σιωπής
και άσβεστο το πάθος.
Άσβεστο για εκφώνηση βαρύγδουπων φθόγγων,
αναπολώντας συχνά ρητορικές εξορμήσεις.
Σαν γλώσσα που πηγαίνει ροδάνι
να σου ξεστομίσω και αυτό,
και εκείνο και το άλλο.
Και άλλα πολλά επίσης.

Θυμωδεία της σιωπής
και άσβεστο το πάθος.
Σβηστό όμως το τζάκι δίχως ξύλα.
Δίχως καπνό.
Ούτε καν κούτσουρα απελέκητα δεν είμαστε
να ζεματιστούμε.
Βγαίνοντας από την καμινάδα, ο καπνός μας,
να υποδηλώσει κάτι βρε αδερφέ…
Ότι το σπίτι είναι ζωντανό, έστω.
Μα δεν είμαστε καν κούτσουρα απελέκητα.
Και αυτό το τζάκι παραμένει άδειο,
να θυμίζει Άγιο Βασίλη και Χειμώνα.
Και ένα πάθος κάπου κρεμασμένο
σαν αναμνηστικό πιάτο
από κάποιο καλοκαιρινό φαγοπότι.




Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιανουαρίου 2012
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Δεκ.   Φεβ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Δημοφιλή άρθρα