Posts Tagged ‘παιχνίδια

21
Ιον.
09

Κουίζ για δυνατούς λύτες…

Τί σχέση έχουν οι παρακάτω εικόνες;

Βουγιουκλάκη

Manos_hadjidakis

101578-με βαρκα την ελπιδα

ημερολογιο1

ΥΓ Η απάντηση, άμα δεν το βρείτε, στις 29 του μήνα…
ΥΓ 2 Οι άμεσα εμπλεκόμενοι ας κρατήσουν την σοφία τους για πάρτη τους 🙂

08
Μάι.
08

Idιογράφημα…

Μετά από επίμονες!!! προσκλήσεις της υπέροχης Ρούλας και της ποιήτριας Ουτοπίας θα ανταποκριθώ στο παιχνίδι όπου πρέπει να ανεβάσω κάτι δικό μου.Κάτι με το χέρι.Όπερ και θα γίνει.

 

Οι οδηγίες:

1. Γράψε (με το χέρι κι όχι κα’να σεντόνι)

2. Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )

3. Πόσταρε
.
4. Ειδοποία! Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το

http://autographcollectors.blogspot.com/

5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.

Και οι άτυχοι είναι οι κάτωθι….

1. Η γλυκειά μάμα (με τις πολλές προσκλήσεις ήδη)

2. Ο πτυχιούχος πλέον Μαργαρίτης

3. Η υπερρεαλίστρια και πάλι!!!

4. Η κοπέλα που μου πουλά λεμόνια

5. Το ομόθρησκο γατί

6. Η lifewhispers

7. Και το σκουλικάκι με τον Κίτσο !!!

Περαστικά παιδιά…

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στον ιδρυτή του παιχνιδιού Αλλού φαν Μαρξ

15
Απρ.
08

Απαγορεύεται δια ανηλίκους

Τί να είναι άραγε η εμμονή;Έ μάμμα εσύ που τα ξέρεις όλα;Δεν ξέρω τον ακριβή όρο.Τον όρο για μένα.Πιστεύω πως έχει κάποια σχέση μικρή με τον αυτισμό.Τα μικρά μικρά εκείνα που κάνουμε συνέχεια,που θέλουμε συνέχεια.Με συγκεκριμένη σειρά.Έχουμε λοιπόν και τα δικά μου.

(Τα κάτωθι αναφέρονται σε προσωπικές στιγμές και γι αυτό όποιος έχει πρόβλημα με την καρδιά του,το στομάχι του,την πίστη του και όλο του το είναι παρακαλείται όπως κλείσει την παρούσα σελίδα.Δεν κάνει για αυτόν.)

Έχω μία μεγάλη εμμονή με τον ήχο.Και ειδικά τον ήχο των ντράμς.Θέλω σε ένα σύνολό μουσικό να ακούω συνέχεια τον ήχο του ταμπούρου των Red Hot Chilli Peppers,τα τομ του Καπηλίδη(Gabriel drums),την μπότα από τα δικά μου τύμπανα(Gretsch drums).Την παραμόρφωση της κιθάρας των radiohead,το παίξιμο με τα παραντάιτλς του Lars Ulrich,τον funky ήχο του Καπηλίδη στις συναυλίες του Αλκίνοου Ιωαννίδη,τον ήχο του μπάσου του Κιουρτζόγλου.Ο ήχος είναι τεράστια εμμονή μου.Αν δεν είναι άψογος ίσως όταν βγω να μην διασκεδάσω κιόλας αλλά να ξενερώσω.

Μία άλλη εμμονή μου είναι πως αν δεν ακούσω βυζαντινή μουσική την Άνοιξη δεν καταλαβαίνω πως έχει μπει η Άνοιξη.Αν δεν ακούσω Ρέγγε το Καλοκαίρι δεν περνάω καλά το Καλοκαίρι.Έτσι και τώρα που σηκώνομαι σιγά σιγά από τα πατώματα αρχίζω και ακούω βυζαντινή μουσική(θα ζήσω γιατρέ;;;).

Άλλη μία εμμονή μου είναι τα χιουμοριστικά πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο.Θέλω να τα βλέπω και ξανά μανά.Όπως τον Τζιμάκο,την ελληνοφρένεια,τα ντοκυμαντέρ του Μάικλ Μούρ,τον Λαζόπουλο,τον Αρκά τους ΑΜΑΝ τότε.Αυτό με το συνέχεια να τα βλέπω ισχύει και στην μουσική.Παλιά όταν έβρισκα έναν δίσκο που θα μου έκανε κλικ,σαν αυτιστικός,τον έπαιζα(τον δίσκο)στο πικάπ μέχρι να λιώσει και να μην καταλαβαίνει η βελόνα αυλάκια.Πρωί βράδυ.

Άλλη μία είναι ότι θέλω τα πόδια μου και τα δόντια μου να είναι απολύτως καθαρά ανά πάσα στιγμή.Θυμάμαι στην Γαλλία όπου είχα πάει στην κοπέλα μου,ξυπνήσαμε στις 4 το πρωί, και καθώς μας ήρθε να κάνουμε σεξάκι,σηκώθηκα από το κρεββάτι για να πάω να ξαναπλύνω τα δόντια μου!(θα ζήσω γιατρέ;;;).

Άλλη μία εμμονή μου είναι τα σκυλάδικα και όλα τα φοιβοσκυλάδικα που κυκλοφορούν(έτσι για να δείξουμε και μια άλφα κουλτούρα).Δεν μπορώ με τίποτα να αντέξω στο άκουσμά τους για πάνω από μισή ώρα.Μία φορά πρίν χρόνια πήγα στην Ζήνα για χάρη του αδερφού μου και στα 40 λεπτά την έκανα με ελαφρά.Δεν άντεξα…(θα ζήσω γιατρέ;;;).

Άλλη μία εμμονή που έχω είναι πως θέλω τα βιβλία που διαβάζω να είναι γραμμένα στο πολυτονικό σύστημα.Ναι, έχω διατελέσει και για έναν μήνα ως μαθητής του τριςμέγιστου Άδωνι Γεωργιάδη πριν χρόνια,για να μάθω πολυτονικό σύστημα,και μόλις η παπάρω που μας έκανε μάθημα μας άρχισε στις πίπες περί των εξωγήινων Ελλήνων την έκανα και από εκεί με ελαφρά…Σέιβ(όχι το ξύρισμα) πολυτονικό…

Άλλη μία εμμονή μου είναι πως επιδιώκω πάντα να τελειώνω με την κοπέλα μου σε στάση ιεραποστολικού.Δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί.Ίσως να έχει σχέση με την βυζαντινή μουσική.Ίσως….(θα ζήσω γιατρέ;;;)

Άλλη μία εμμονή μου είναι πως όσα γίνονται στον κόσμο(και μιλάω για κρατικά έργα κτλ)δεν γίνονται για μένα ή για τον λαό ή για εμάς.Συγχωρέστε με αλλά νιώθω έξω από το παιχνίδι με τις μασέλες.

Άλλη μία εμμονή μου είναι να ιδρώνουν τα χέρια μου σε στιγμές που αρχίζω να την πέφτω σε κάποια κοπέλα.Βέβαια αυτό έχει και τα καλά του:έχω μόνιμα ζελέ για την πρώην πλούσια κόμη μου…(Θα ζήσω γιατρέ;;;)

Άλλη μία εμμονή μου είναι όλα στη δουλειά μου να είναι στην εντέλεια,να φτιάχνονται τα πάντα σύμφωνα με τους κανονισμούς ενώ στο σπίτι μου όλα να είναι πουτάνα.Δεν μπορώ να το εξηγήσω επίσης…(θα ζήσω γιατρέ;;;).

Άλλη μία εμμονή μου είναι να μην βγαίνω ποτέ Σάββατο.Δεν μπορώ τις μαζικές εξόδους των Σαββάτων,της Πρωτοχρονιάς,των Χριστουγέννων,της Αναστάσεως και όλες αυτές οι πολτοποιημένες διασκεδάσεις φτιαγμένες για πολτοποιημένα προβατάκια.Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι που δεν μπορούν να βγούν άλλη μέρα…Δεκτόν.

Άλλη μία εμμονή μου είναι να προσφέρω σε άλλους τα μπλογκοπαίγνια που παίζω.Θέλω λοιπόν να μάθω τις εμμονές της Ουτοπίας,των φίλων Άει σιχτίρ(που έχουν σκιστεί στα μπλογκοπαίγνια!!!),της Υπερεαλλίστριας,του ΚΚ Μοίρη(εκτός από την εμμονή του με το 4),της Λίλης από το Γκάζι,της μιας και μόνης αντανάκλασης του Τέρατος της Αμάθειας και τις εμμονές από το αγαπητό Πατσιούρι.

(Χρωστάω και ένα στο αγαπητό «Το τέρας της Αμάθειας» το οποίο ετοιμάζεται πυρετωδώς).Καλή δύναμη και ας προσέχατε που με διαβάζετε(όσοι πιστοί έχετε μείνει φυσικά!).

Απ’ντέιτ:Και στην Crucilla που την είχα στο μυαλό μου αλλά το χέρι δεν έγραφε.Όποιος αγαπά παιδεύει λένε.

Και ένα βιντεάκι δώρο με καλό ήχο…

30
Μαρ.
08

Μπλογκοπαίγνια Νο (έχασα το λογαριασμό)…

1590242-94b73e186b7e113dc1072cc110d7edd6.jpg 

Μετά από πρόσκληση από το νησί με τους καθρέπτες απαντάω στο πρώτο παιχνίδι και μετά από πρόσκληση της υπερρεαλίστριας απαντώ στο δεύτερο.Το πρώτο λέει να δείξω πως θα έλεγα το σ’αγαπάω σε κάποια και το δεύτερο λέει να αναφέρω μία ιστορία απιστίας(ωραία σύνδεση κάνουν και τα δύο τους).

Νούμερο ένα:

Το σ’αγαπάω θα το έλεγα με τραγούδι μόνο.Και επειδή υπάρχουν πολλά αγαπημένα.Θα παραθέσω δύο.Απολαύστε τα.

No δύο:

Μία ιστορία απιστίας δεν μπόρεσα να βγάλω δικιά μου.Θα πω όμως την εξής,μία είδηση που είχε περάσει στα ψιλά γιατί ίσως εμπλέκεται μία χριστιανική αίρεση στην υπόθεση.Απολαύστε και θαυμάστε το μεγαλείο της απιστίας:

Για να χρειαστούν πάνω από 600 συλλήψεις στην ήσυχη Κοπεγχάγη μέχρι να αρχίσει να κατεδαφίζεται το «Σπίτι της Νεολαίας», κάποια ανάγκη θα εξυπηρετούσε το έρημο το κτίριο. Κάτι περισσότερο θα υπάρχει σ’ αυτή την ιστορία πέρα από τις εικόνες των συγκρούσεων των αστυνομικών με τους μαυροντυμένους νέους.

Το τεραώροφο Ungdomshuset ήταν ένας χώρος έκφρασης, ένα κέντρο δραστηριοτήτων, κουλτούρας και δημιουργικότητας που ξέφευγε από τους συνήθεις μηχανισμούς ελέγχου. Ενας νέος καλλιτέχνης που δεν είχε μπει στο κύκλωμα των γκαλερί μπορούσε να εκθέσει τα έργα του εκεί. Ενας νέος σκηνοθέτης που δεν είχε βρει εταιρεία διανομής μπορούσε να προβάλλει τις ταινίες του εκεί. Μουσικά γκρουπάκια έκαναν τις πρόβες τους εκεί. Αγνωστοι αλλά και πασίγνωστοι ερμηνευτές εμφανίζονταν σε συναυλίες, με ελάχιστο ή καθόλου εισιτήριο. Εφηβοι και φοιτητές στην γνωστή οικονομική κατάσταση «ταπί και ψύχραιμοι» δεν ήταν αναγκασμένοι να μένουν απομονωμένοι στα σπίτια τους και να παίζουν βιντεογκέιμ. Είχαν ένα χώρο συνάντησης και φιλοξενίας που δεν τους ζητούσε να καταναλώσουν απολύτως τίποτα (άντε, υπήρχαν και μπίρες, σε χαμηλή τιμή, στο αυτοσχέδιο μπαρ, και φαγητό, μαγειρεμένο σε γιγάντια κατσαρολικά).

Για όλ’ αυτά δεν χρειαζόταν να ευχαριστήσουν κανέναν κρατικό ή ιδιωτικό οργανισμό, καμία εκκλησία και κανένα κόμμα. Το κτίριο με τη μεγάλη ιστορία για την πορεία του εργατικού κινήματος το είχαν καταλάβει από το 1982 μερικές εκατοντάδες νέοι. Ζούσαν μέσα και άνοιγαν τις πόρτες του σε χιλιάδες επισκέπτες.

Τα παραπάνω ακούγονται ελαφρώς Κινέζικα για τη γενιά του The Mall, για την οποία ο δημόσιος χώρος είναι το εμπορικό κέντρο. Τη γενιά που θεωρεί φυσικό η συνάντηση, η γνωριμία, το φαγητό, το ποτό, η βόλτα να γίνονται στο χώρο που είχαν την καλοσύνη να παραχωρήσουν τα λαμπερά μαγαζιά με τις ωραίες βιτρίνες. Σε ένα χώρο όπου όλα είναι καθαρά, ευχάριστα, κλειστά, προστατευμένα από οποιοδήποτε άλλο μήνυμα πλην της εκκωφαντικής προτροπής για κατανάλωση. Ολο και περισσότερο, οι νέοι «δημόσιοι» χώροι δεν είναι χώροι ελευθερίας και έκφρασης αλλά χώροι παθητικότητας, όπου η επιλογή εξαντλείται στον κατάλογο των blockbuster που παίζει το Village.

Από χθες, το Ungdomshuset δεν υπάρχει. Μια χριστιανική αίρεση, η Faderhuset το αγόρασε από τον δήμο της Κοπεγχάγης και έπειτα από πολλές καθυστερήσεις, αντιδράσεις και συγκρούσεις, κατάφερε να αρχίσει την κατεδάφισή του. Δεν χρειάζεται να φοράει κανείς δεκάδες σκουλαρίκια, να έχει ροζ μαλλιά και να θέλει να ρίξει το κράτος για να θεωρεί ότι η κατεδάφιση είναι κακή εξέλιξη. Στο Ungdomshuset έμεναν κυρίως «αυτόνομοι» (η δανέζικη εκδοχή των αντιεξουσιαστών). Ομως, το αίτημα για νέες συλλογικότητες, για λιγότερο ασφυκτικά πλαίσια πολιτιστικής έκφρασης και για οικονομικότερη ψυχαγωγία αφορά πολύ ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού. Αφορά ακόμη και όσους πίνουν πού και πού, μετά τα ψώνια τους, έναν καφέ στο The Mall.

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδής…

09
Μαρ.
08

Μπλογκοπαίγνιο Νο 18.934

 Μετά από πρόσκληση του zaphod,της γλυκιάς ουτοπίας και της γλυκιάς μάμμας ξεκινάω τούτο το παιχνίδι.

Οι κανόνες του παιχνιδιού…παρακάτω…

1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή.

2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες).

3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση.

 4. Αντιγράφουμε τις επόμενες τρείς δλδ την έκτη, έβδομη και όγδοη και

5. Βρίσκουμε άλλους πέντε ατυχείς να τους πασάρουμε το παιχνίδι…

«…Έβγαλε ένα σημειωματάριο από την τσέπη του και με ρώτησε με χαμηλή φωνή: -Μήπως ξέρετε να μου πείτε από πού είναι τα λόγια που πρόφερε χαιρετώντας την κυρία; -Είναι κάποιο εκκλησιαστικό κείμενο.»

Είναι πολύ μικρό το απόσπασμα αλλά όποιος θέλει να χαρεί ένα βιβλίο ας το πάρει.Μου άρεσε πολυ. Είναι το μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη «Έξι νύχτες στην Ακρόπολη» από τις εκδόσεις Ερμής.

Δεν το μεταβιβάζω σε άλλον αυτό το παιχνίδι γιατί ήδη έχει σταματήσει να παίζεται(ήρθα τελευταίος και καταϊδρωμένος).Όποιος όμως έχει κέφι ας το συνεχίσει.
 




Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Δημοφιλή άρθρα