Posts Tagged ‘Της ραστώνης το ανάγνωσμα

22
Αυγ.
11

Καλό Φθινόπωρο

Μια θολούρα και μια ανακατωσούρα την έχω. Είναι που καιρό τώρα δεν έχω ανεβάσει κάτι. Καιρό τώρα δεν έχω γράψει κάτι αξιόλογο.

Τα βλογ πέθαναν αλλά ακόμα, έστω και με τα πενιχρά μου λόγια, θα κρατάω Θερμοπύλες προσπαθώντας να ξαναβιώσω την χρυσή μου εποχή 07-09. Εποχή που μέσα εδώ γνώρισα την γυναίκα της ζωής μου και τους άντρες τις ζωής μου. Γνώρισα πολλούς φίλους. Γνώρισα στεναχώριες και χαρές. Γνώρισα εν μερει πώς είναι να εκτίθεσαι στον κόσμο, έστω και ανώνυμα.

Τώρα μία πέτρα κάθεται στο στομάχι και δεν λέει να ξεκολλήσει. Ίσως φταίει που ο Αύγουστος πνέει τα λοίσθια. Γαμημένε Αύγουστε. Λες και θα πάθεις τίποτα αν καθήσεις άλλον ένα μήνα. Ίσως πάλι γιατί δεν θα ξαναφωτογραφήσω με την αγαπημένη μου μηχανή που είχα αγοράσει με κόπο και ιδρώτα. Και δόσεις αμέτρητες φυσικά.

Ένιγουέι. Ο κόσμος πάει μπροστά. Έτσι λένε.

Καλό Φθινόπωρο να έχετε και εις το επανειπείν! 🙂

ΥΓ Η φωτογραφία είναι από τις τελευταίες που έβγαλα με την Nikon D40 που είχα, μια δύο μέρες πριν κάποιος άλλος γαμημένος μου την κλέψει. Τουλάχιστον έβγαλα πολλά γίγα απίθανες φωτογραφίες με δαύτην και την ευχαριστήθηκα όσο καμία άλλη.

30
Μαρ.
09

Ομαδική ανάρτηση

cf84cf83ceb9cf84cf83ceaccebdceb7cf82

Την Κυριακή είπαμε να βγούμε σε ένα ρεμπετάδικο το μεσημέρι. Στο περιβόλι του ουρανού με τα ακριβά τα χόρτα. Παρέα από βλόγερς. Σιγά μην αναφέρω ποιοί ήταν. Άλλος θα το κάνει που τραβούσε και βίδεον. Άλλος φοράει χρυσή κουκούλα!

Και ο τίτλος του ποστ είναι ομαδική ανάρτηση γιατί όλοι θα ανεβάσουν κάτι. Όσοι ήταν βλόγερς εκεί. Γιατί υπήρχαν και απλοί άνθρωποι!!!

Ο ήχος καλός. Η Μαριώ πάρα πολύ καλή. Ο μπουζουξής και το μπαγλαμαδάκι στα καλύτερά τους, και ένα βιολί γαμημένο να παίζει τις κάλτσες του. Η κοπέλα μου στην αγκαλιά μου και ένα κέφι να ξεχειλίζει από κάθε ποτήρι που σχεδόν γέμιζε. Η παρέα κεφάτη πολύ. Έδεσε με το πρώτο γειά σας με λένε τάδε.

Γαμημένη οικονομική κρίση. Το μαγαζί ετούτο δεν το έχεις αγγίξει ακόμα. Μας σέρβιραν ένα φαγητό που φρέσκο δεν το λες. Χαρακτηριστική φράση μιας κοπέλας (είσαι άπαιχτη λέμε!!) στην σύντροφό μου: «Δεν θα το φάς; Κόψε το στη μέση για να μην το σερβίρουν σε άλλον Χριστιανό!!!» Και πήραμε και 5 μπουκάλια κρασί 8 άτομα. 28 ευρώ το άτομο για τις παντόφλες του φαγητού που τρώγαμε και 65 (εξηνταπέντε!!!!!!!!!!) ευρώ το μπουκάλι το κρασί. Το σύνολο 600 ευρώ!!! Για μεσημέρι Κυριακής. Στον Τσιτσάνη στα καλύτερά του δεν θα πληρώναμε τόσο και θα είχαμε και τον αυτουργό του ρεμπέτικου μπροστά μας.

Θα μου πεις. Καλά ρε φίλε. Αν πίνατε Ντον Περινιόν τότε καλά σας κάνανε και σας σφάξανε στο γόνατο. Μα δεν πίναμε Ντον Περινιόν. Μοσχοφίλερο του Σκούρα με τιμή λιανικής 17 Ευρώ στην πιο ακριβή κάβα πίναμε. Το 65 ευρώ από πού προκύπτει;;; Από την υπέροχη παντόφλα- μεζέ που φάγαμε;

Ένιγουέι έτσι έχουν τα πράγματα στο Ελλάντα. Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν ακόμα να γαμούν και να δέρνουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Νομίζουν πως η διασκέδαση πρέπει να σερβίρεται σαν συσσίτιο μπαγιατεμένο και ο λογαριασμός σαν να έχεις φάει στο Χίλτον. Και να τρως στο Χίλτον θα έχεις να λες στα μέσα σου ότι έγινες για λίγο μεγάλος. Έγινες για λίγο χλιδέμπορας. Αλλά στο περιβόλι του ουρανού δεν το λες αυτό.

Και η εξωφρενική τιμή προκύπτει και από την έκπτωση που μας κάνανε. Λες και ψωνίζαμε σε στοκ. 100 ευρώ έκπτωση στο λογαριασμό. Έτσι για να δείχνει το μαγαζί πόσο λάρτζ είναι.

Η παρέα εξαιρετική όπως προείπα. Δεν χάλασε το κέφι της ούτε αυτό το σφάξιμο. Το πήρε και το έκανε θυμίαμα στον ναό του γέλιου. Να ήταν κάθε μέρα έτσι.

ΥΓ Αγάπη, λοιποί βλόγερς και κοινοί θνητοί, πέρασα πάρα πολύ όμορφα. Σας ευχαριστώ.

18
Ιαν.
09

Η μελωδία

107_0793-copy2

*Οδηγίες χρήσης: Ακούτε το κομμάτι και κλείνετε τα μάτια. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να διαβάσετε το ποστ.

Έκλεισε τα μάτια. Τα μάτια είναι αυτά που καθορίζουν. Βρέθηκε σε ένα μπαρ της Αϊτής. Περιπλανήθηκε στους θαμώνες. Έσβησε δύο τσιγάρα και άναψε άλλο ένα. Τα μάτια καίγαν. Τα αυτιά ακούγαν. Που πως πότε. Γιατί είμαστε εδώ. Γιατί είμαστε έτσι.

Πέρασε από πόλεις που λυσσομανούσε ο αέρας. Στάθηκε κόντρα σ’ αυτόν. Όχι εικονικά. Πραγματικά. Τα σημάδια στο πρόσωπο από τα πετράδια δεν έχουν σβήσει. Δεν είναι τα τελευταία. Τώρα όμως είναι εκεί. Εκεί που μιά γυναίκα δένει το μαγιό της. Που απολαμβάνει την θάλασσα στα πόδια της. Και το κομμάτι παίζει.

Όλοι είχαν πάει από διαφορετικές κατευθύνσεις. Και η γυναίκα. Ακούγοντας αυτό το κομμάτι. Τα μάτια καίγανε. Το κομμάτι έπαιζε. Αδυνατούσες να καταλάβεις τί έχει συμβεί. Το έβλεπες. Με κλειστά τα μάτια. Η λανθάνουσα γλώσσα στο κελί της. Πολλά είπες. Ήρθε η ώρα να σκάσεις και να ακούσεις. Να δεις να νιώσεις. Να μυρίσεις. Να νιώσεις λέφτερος.

22
Ιολ.
08

Ρίτα Χέηγουορθ

 

Είναι ένα πόστ σαν και τα άλλα. Μπόλικη παρακμή. Μπόλικη ιστορία. Μπόλικο σασπένς. Μπόλικο χάπι έντ. Για αυτό το τελευταίο δεν είμαι δα και ε χάντρεντ όπως λένε και οι συγχωριανοί μας. Αλλά τουλάχιστον μια φωτογραφία ποτέ δεν έκανε κακό. Και μία φωτογραφική μηχανή πρόσφατα ξεχρεωμένη να προσπαθεί να απαθανατίσει κάποιες φευγαλέες και σίγουρα χρεωμένες εικόνες. Μέσα στην αβεβαιότητα του ε χάντρεντ η βεβαιότητα είναι μία. Πώς έξοδος θα υπάρξει. Και σίγουρα όχι η τελευταία.

 

Με τόση σιγουριά θα αναρωτιέστε που πάω έτσι βαρύς και σίγουρος… Δεν με πολυνοιάζει. Φτάνει να χαλαρώσω και να αποβάλω για λίγο μικρή ποσότητα έντασης. Γιατί για μεγάλη δεν το συζητώ. Δεν την αντέχω τόση μαζική έξοδο.Γιατί με την μαζική έξοδο έρχονται στον νου οι βροχές του Παραδείσου που είναι δίπλα μας.Και ελπίζω να μην τις βρω για να γίνω λίγο ράθυμος.Να σκέφτομαι λίγα και να πράττω ακόμα λιγότερα, γνωρίζοντας ότι δεν θα κοιμηθώ για πάντα.Και έτσι να νιώσω τον ρυθμό να με κατακλύζει…τον ακούς μάτια μου;

 

Καλό Καλοκαίρι να έχετε…




Φοβάστε;

Δήλωση

apoklinousa-1

Η γωνιά του Ιατρίδη…

Δήλωση




Αλήτες, ρουφιάνοι, bloggers!

+Σουβλόγησον-Τσίκνησον+

Μαΐου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Δημοφιλή άρθρα